Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/65

· αὐτοῦ καὶ αὐτῆς τῆς διαθέσεως τῆς ψυχῆς του, καὶ κοντολογῆς νὰ εἰποῦμεν ὅλην τὴν ζωὴν αὐτοῦ. Καὶ διὰ τοῦτο κατέβη ὁ Τε- λώνης «δεδικαιωμένος περισσότερον ἀπ' ἐκεῖνον·» διότι δὲν εἶναι άλλο βαρύτερον, οὔτε εἶναι ἄλλο χειρότερον, καθὼς τὸ εἶπα πολ- λάκις, ὡσὰν τὴν κατάκρισιν, ἢ τὸ νὰ καταφρονῇ τινας, καὶ νὰ ἀτιμάζῃ τὸν γείτονά του. Διατί δὲν κατακρίνομεν μάλιστα τοῦ λόγου μας, καὶ τὰ ἐδικά μας κακά, τὰ ὁποῖα τὰ ἠξεύρομεν ἀκριβῶς, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα μέλλομεν νὰ δώσωμεν λόγον τῷ Θεῷ; Διατί ἁρπάζομεν τὴν κρί σιν τοῦ Θεοῦ; Τι θέλομεν ἀπὸ τὸ πλάσμα αὐτοῦ; Δὲν πρέπει νὰ τρέμωμεν, ἀκούοντες τί ἐσυνέβη τῷ μεγάλῳ Γέροντι ἐκείνῳ, ὁ ὁποῖος, ἔστωντας νὰ ἀκούσῃ διὰ κάποιον ἀδελφὸν, πῶς ἔπεσεν εἰς πορνείαν, καὶ νὰ εἰπῇ, «ὤ κακὸν ὁποῦ ἔκαμε!» δὲν ἠξεύρετε τί φρικτόν λέγει διὰ τ᾿ αὐτὸν εἰς τὸ Γεροντικόν; πῶς ἐπῆρεν ὁ ἅγιος Αγγελος τὴν ψυχὴν τοῦ ἀδελφοῦ ἐκείνου, ὁποῦ ἔκαμε τὴν ἁμαρ τίαν, καὶ τὴν ἐπῆγε πρὸς αὐτὸν, καὶ λέγει· «ἰδοὺ ὁποῦ ἐκοιμήθη ἐκεῖνος ὁποῦ ἔκρινας· που προστάττεις λοιπὸν νὰ βάλλω τὴν ψυ - χήν του; εἰς τὴν Βασιλείαν, ἢ εἰς τὴν κόλασιν;» Εἶναι ἀπὸ τὸ βά ὄρος τοῦτο ἄλλο φοβερώτερον; Τί ἄλλο εἶναι ὁ λόγος τοῦ Ἀγγέλου πρὸς τὸν Γέροντα, πάρεξ τοῦτο; ἐπειδὴ ἐσὺ εἶσαι ὁ Κριτὴς τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν δικαίων, εἰπὲ, τί ὁρίζεις διὰ τὴν ταπεινὴν · ταύτην ψυχήν; ἐλεεῖς αὐτὴν, ἢ κολάζεις; Εἰς τόσον ὅτι ὁ ἅγιος · ἐκεῖνος Γέροντας ἐξεπλάγη, καὶ ἔμεινεν εἰς ὅλον τὸν λοιπὸν χρό- νον τῆς ζωῆς αὐτοῦ μετὰ δακρύων καὶ στεναγμῶν, καὶ μὲ μυ ρίους πόνους, δεόμενος τοῦ Θεοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐκείνης. Καὶ ταῦτα πάλιν ὕστερον, ἀφόντις ἔπεσεν εἰς τὰ ποδάρια τοῦ Ἀγγέλου, καὶ ἔλαβε συγχώρησιν. Ἰδού, μὲ ἐκεῖνο, ὁποῦ τοῦ εἶπεν ὁ ᾿Αγγε λος, ὁποῦ σοῦ ἔδειξεν ὁ Θεὸς, πόσον εἶναι τὸ βάρος τῆς κατα- κρίσεως» συγχώρησις ἦτον, καὶ ὅμως δὲν ἐδέχετο πλέον καθόλου νὰ παρηγορηθῇ ἡ ψυχὴ τοῦ Γέροντος ἀπὸ τὸ κλαύσιμον εκείνο, ἕως οὗ ἀπέθανε. •u

Τί θέλομεν λοιπὸν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὸν ἀδελφόν μας; τί θέ λομεν ἀπὸ ξένον βάρος; ἡμεῖς ἔχομεν τί νὰ μεριμνοῦμεν, ἀδελφοί!