Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/45

περὶ φόβου Θεοῦ ὀλίγον, ἢ περὶ ἄλλης ἀρετῆς; ὁ δὲ ῞Αγιος δὲν λέγει ἔτζη, ἀλλὰ μετὰ παῤῥησίας ἔλεγεν, ἐλάτε νὰ σᾶς διδάξω, τέκνα, τὸν φόβον τοῦ Κυρίου· ποῖος ἄνθρωπος εἶναι ἐκεῖνος, ὁποῦ θέλει ζωὴν, καὶ ἀγαπᾶ νὰ ἰδῇ ἡμέρας ἀγαθάς; Καὶ ἀπέκει, ὡσὰν νὰ ἤθελε τοῦ ἀποκριθῇ κανείς, ὅτι ἐγὼ θέλω νὰ μὲ διδάξῃς, πῶς νὰ ζήσω, καὶ νὰ ἰδῶ ἡμέρας ἀγαθὰς, διδάσκει καὶ λέγει, «παύ σον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ, καὶ τὰ χείλη σου νὰ μὴ λα- λήσουν ψεῦδος.». Ἰδοὺ ὁποῦ διὰ τῆς ὥρας ἀποκόπτει τὴν ἐνέρ γειαν τοῦ κακοῦ διὰ τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ. της Τὸ νὰ παύσῃ τὴν γλῶσσάν του ἀπὸ κακοῦ, εἶναι, τὸ νὰ μὴν ἐλέγξῃ εἰς τίποτες τὸν γείτονα καὶ τὸν σκανδαλίσῃ τὸ νὰ μὴν κακολογήσῃ, νὰ μὴν κάμνῃ τινὰ καὶ ὀργισθῇ τὸ δὲ νὰ μὴν λαλήσουν τὰ χείλη δόλον, εἶναι, νὰ μὴν ἐπιβουλευθῆς να γελά σῃς τὸν γείτονα· ἔπειτα λέγει, «ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον ἀγαθόν.» Εἶπε πρῶτον μερικῶς τινὰς ἁμαρτίας, τὴν καταλαλιὰν καὶ τὴν ψευδολογίαν, καὶ ἔτζη ἀρχίζει διὰ ὅλας μαζὶ περὶ πάσης κακίας μὲ τὸ, ἔκαλινον ἀπὸ κακοῦ, ἤγουν φεῦγε κοντολογῆς ὅλα τὰ κακά· ἔκκλινον, ἤγουν παραμέρισον ἀπὸ κάθε πρᾶγμα ὁποῦ φέρνει ἁμαρτίαν. Καὶ πάλιν δὲν εἶπε μόνον τοῦτο, καὶ ἐσιώπησεν, ἀλλὰ ἐπρόσθεσε, καὶ ποίησον ἀγαθόν· διότι εἶναι καμίαν φορὰν ὁποῦ δὲν κάμνει τινὰς κακὸν, ὅμως δὲν κάμνει οὔτε καλόν· εἶναι κανεὶς ὁποῦ δὲν ἀδικῶ, ἀλλὰ δὲν κάμνει οὔτε ἐλεημοσύνην· εἶναι τινὰς ὁποῦ δὲν μισᾷ κανένα, ἀλλὰ μήτε ἀγαπᾷ. Καλὰ εἶπε λοι τὸν ὁ Προφήτης, «ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον ἀγαθόν.» Ἰδοὺ ὁποῦ μᾶς δείχνει τὴν ἀκολουθίαν ἐκείνην τῶν τριῶν κατα- στάσεων ὁποῦ ἐπροείπαμεν, πῶς διὰ τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ ἔσυρεν ἡμᾶς, εἰς τὸ νὰ ἀναχωρήσωμεν ἀπὸ τοῦ κακοῦ, καὶ ἔτζη μᾶς παρακινᾶ νὰ ἀρχίσωμεν καὶ τὸ ἀγαθόν· διότι, ἐὰν ἀξιωθῇ τινὰς νὰ παύσῃ ἀπὸ τοῦ κακοῦ, καὶ νὰ φύγῃ ἀπ' αὐτοῦ, τότε λοιπὸν φυσικῶς ἐνεργεῖ τὸ καλόν, ὁδηγούμενος ὑπὸ τῶν ἁγίων. Καὶ ὡς εἶπε ταῦτα πολλὰ καλὰ, καὶ κατὰ τὴν τάξιν, τότε λέγει, «ζήτησον εἰρήνην, καὶ δίωξον αὐτήν·» μὴ τὴν ζητᾷς μόνον,