λόγος εἶναι παρακινητικὸς, καὶ ἔτζη τὸν δέχεται καὶ ὁ ἀδελφὸς, μάλιστα δὲ καὶ ἀναπαύεται.
Εἰς δὲ τὸν καιρὸν τῆς ταραχῆς τοῦ ἀδελφοῦ, ὁποῦ σὲ ἀνετιστέκεται, φύλαξον τὴν γλῶσσάν σου νὰ μὴν λαλήσῃ τίποτε μὲ ὀργὴν, καὶ μὴν ἀρίσης τὴν καρδίαν σου νὰ ὑψωθῇ κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ· ἀλλὰ βάλλε εἰς τὸν νοῦν σου, ὅτι ἀδελφὸς εἶναι καὶ μέλος σου ἐν Χριστῷ, καὶ εἰκόνα Θεοῦ, καὶ πειράζεται ἀπὸ τὸν κοινὸν ἐχθρόν μας· καὶ ληπήσου καὶ σπλαγχνίσου τὴν, μήπως καὶ τὴν αἰχμαλωτίσῃ ὁ διάβολος ἀπὸ τὴν πληγὴν τοῦ θυμοῦ, καὶ τὴν θανατώσῃ εἰς μνησικακίαν καὶ καθῇ ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὴν ἀπροσεξίαν μας, διὰ τῆς ὁποίας ἀπέθανεν ὁ Χριστός. Βάλλε εἰς τὸν νοῦν σου, ὅτι καὶ ἐσὺ νικᾶσαι ἀπὸ τὸ πάθος τῆς ὀργῆς, καὶ ἀπὸ τὴν ἐδικήν σου ἀσθένειαν, συμπάθησον καὶ τὸν ἀδελφόν σου· καὶ εὐχαρίστα, ὅτι ηὗρες ἀφορμὴν νὰ συγχωρήσῃς ἄλλον, διὰ νὰ συγχωρηθῆς καὶ ἐσὺ τὰ μεγαλήτερα καὶ περισσότερα ἀπὸ τὸν Θεὸν, διότι λέγει, «ἄρετε, καὶ νὰ σᾶς ἀρεθῇ.» Ἀλλὰ νομίζεις ὅτι βλάπτεται ὁ ἀδελφὸς ἀπὸ τὴν μακροθυμίαν σου; ἀλλὰ ὁ Ἀπόστολος παραγγέλει νὰ νικοῦμεν μὲ τὸ ἀγαθὸν τὸ κακὸν, καὶ ὄχι μὲ τὸ κακὸν τὸ καλόν. Καὶ οἱ Πατέρες λέγουν· ἐὰν μαλώνης ἄλλους, καὶ κινηθῇς εἰς ὀργὴν, τὸ πάθος σου ἐπλήρωσας καὶ ποτὲ δὲν χαλᾷ κανένας φρόνιμος τὸ σπῆτί του, διὰ νὰ κτίσῃ τοῦ γειτόνου του. Ὅσον δὲ στέκει ἡ ταραχὴ, βίασαι τὴν καρδίαν σου, καὶ εὔξου λέγωντας ἔτζη. Ὁ Θεὸς ὁ φιλαίλεος και φιλόψυχος, ὁποῦ μόνον διὰ τὴν ἀγαθότητά σου τὴν μεγάλην, μᾶς ἔκαμες ἀπὸ τοῦ μὴ ἔντος εἰς τὸ εἶναι, διὰ νὰ ἀπολαύσωμεν τὰ ἀγαθά σου, καὶ ἔπτοντας νὰ παραβοῦμεν τὰς ἐντολάς σου, μᾶς ἀνεκάλεσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ μονογενούς σου Υἱοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ἐλθὲ καὶ τώρα, καὶ βοήθησον τὴν ἀσθένειάν μας· καὶ ἐπιτίμησον, καθώς ποτε τὴν θάλασσαν ὁποῦ ἦτον κυματώδης, ἔτζη καὶ τώρα τὴν ταραχὴν τῆς καρδίας ἡμῶν. Καὶ μὴ ἀτεκνωθῆς εἰς μίαν ὥραν, καὶ ἀπὸ τοὺς δύο ἡμᾶς, ἔστοντας να θανατωθῶμεν ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν· καὶ μὴ εἴπῃς, «τίς ὠφέλεια ἐν τῷ σώματί μου, ἐν τῷ καταβαίνειν μὲ εἰς διαφθοράν;» και «ἀμὴν
