Ἐὰν εἶσαι ἡγούμενος, ἢ προεστὼς ἀδελφῶν, κυβέρνα τους μὲ αὐστηρότητα καρδίας καὶ μὲ σπλάγχνα οἰκτιρμῶν· καὶ παίδευε, καὶ δίδασκέ τους ἐκεῖνα, ὁποῦ κάμνει χρεία νὰ κάμνουν, μὲ τὸ ἔργον καὶ μὲ τὸ λόγον, καὶ τὸ περισσότερον μὲ τὸ ἔργον· διότι τὰ παραδείγματα εἶναι πλέον ἐνεργέστερα, εἰ μὲν δύνεσαι νὰ γίνεσαι τύπος εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὰ σωματικά· εἰδὲ εἶσαι ἀχαμνὸς, δίδασκέ τους μὲ τὴν καλὴν κατάστασιν τῆς ψυχῆς σου, καὶ μὲ τοὺς καρποὺς τοῦ πνεύματος, ὁποῦ λέγει ὁ Ἀπόστολος, μὲ τὴν ἀγάπην, μὲ τὴν μακροθυμίαν, μὲ τὴν χαρὰν, μὲ τὴν εἰρήνην, μὲ τὴν ἀγαθότητα, καὶ μὲ τὴν ἐγκράτειαν πάντων τῶν παθῶν. Εἰς δὲ τὰ σφάλματα, ὁποῦ τοὺς συμβαίνουν, μὴν ἀγανακτῆς πολλὰ, ἀλλὰ χωρὶς ταραχὴν δείχνε τους τὴν βλάβην τοῦ σφάλματος. Καὶ ἂν κάμνῃ χρεία καὶ νὰ παραπάρῃς, ἢ νὰ κανονίσῃς τινὰ, βλέπε καὶ τὸ πρόσωπον· καὶ στοχάζου τὸν καιρὸν νὰ εἶναι ἐπιτήδειος. Καὶ μὴν ἀκριβεύου διὰ τὰ μικρὰ σφάλματα, ὡσὰν νὰ εἶσαι πολλὰ δίκαιος ἐσὺ, μὴ δὲ νὰ τοὺς ἐλέγχῃς συχνὰ, διότι τοῦτο εἶναι βαρετόν· μάλιστα δὲ συνηθίζουν τὸν ἔλεγχον, καὶ πλέον δὲν τὸν βάνουν εἰς τὸν νοῦν τους, ἀλλὰ ἔρχουνται εἰς καταφρόνησιν. Μὴν τοὺς προστάσσῃς ἐξουσιαστικῶς, ἀλλὰ μετὰ ταπεινώσεως, συμβουλευόμενος μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ, διότι ὁ τοιοῦτος
