Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/141

δίδωντας, ὡσὰν νὰ πέρνῃ αὐτὸς, ἔτζη εὐεργετῶντας, ὡσὰν νὰ εὐεργετῆται αὐτὸς, καὶ τότε γίνεται τέλειον, καὶ ἔτζη λογίζεται κανεὶς, ὅτι κάμνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν, καὶ εὐά- ρεστον, καὶ τέλειον. Ἰδοὺ τοῦτο εἶναι, τὸ νὰ κάμνῃ τὰς ἐν τολὰς τοῦ Θεοῦ μὲ γνῶσιν, διότι θέλει νὰ ἠξεύρῃ κανεὶς αὐτὸ τὸ καλὸν τῆς ἐλεημοσύνης καὶ τὴν χρείαν αὐτῆς πῶς εἶναι με γάλη, πῶς δύναται νὰ ἀφήσῃ καὶ ἁμαρτίας, καθώς λέγει ὁ Προ- φήτης, «λύτρωσις ψυχῆς ὁ πλοῦτος τοῦ ἀνθρώπου.» Καὶ πάλιν ἀλλοῦ λέγει· «μὲ ἐλεημοσύναις ἐξάλειψον τὰς ἁμαρτίας σου» καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος εἶπε, «Γίνεσθε ἐλεήμονες, ὅτι καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος ἐλεήμων εἶναι.» Δὲν εἶπε, νηστεύσατε, καθώς νηστεύει καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος, οὐδὲ εἶπε, γίνεσθε ἀκτήμονες, καθὼς καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος εἶναι ἀκτήμων. Ἀμὴ τί λέγει; «Γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος εἶναι οἰκτίρμων,» διότι ξεχωριστὰ ἡ ἀρετὴ αὕτη μιμεῖται τὸν Θεὸν, καὶ τοῦ ὁμοιάζει. Τὸ λοιπὸν κάμνει χρείαν, καθὼς εἴπαμεν, τοῦ- τον τὸν σκοπὸν νὰ ἔχωμεν πάντοτε, καὶ νὰ κάμνωμεν τὸ καλὸν μὲ γνῶσιν, διότι πολλὴ εἶναι ἡ διαφορὰ εἰς τὸν σκοπὸν τῆς ἐλεη μοσύνης, διότι κάμνει κανεὶς ἐλεημοσύνην, διὰ νὰ εὐλογηθῇ τὸ χωράφι του καὶ ὁ Θεὸς εὐλογεῖ τὸ χωράφι του, καὶ δὲν ἀστοχᾷ ἀπὸ τὸν σκοπόν του. Αλλος κάμνει ἐλεημοσύνην, διὰ νὰ φυ λαχθῇ τὸ καράβι του, καὶ ὁ Θεὸς κατευοδώνει αὐτό. Αλλος διὰ τὰ τέκνα του, καὶ ὁ Θεὸς φυλάττει τὰ τέκνα του. Αλλος κάμνει διὰ νὰ δοξασθῇ, καὶ ὁ Θεὸς τὸν δοξάζει· καὶ δὲν ἀφίνει κανένα ὁ Θεὸς, ὁποῦ νὰ μὴν τοῦ δώσῃ τὸ ζήτημά του, ἀλλὰ, εἴτι θέλει κάθ᾽ ἕνας, τοῦ δίδει, ὅταν δὲν βλάπτεται ἡ ψυχή του ἀπὸ τοῦτο. Ἀλλὰ τοῦτοι ὅλοι ἔλαβαν τὸν μισθόν τους, καὶ τίποτε δὲν τοὺς χρεωστᾷ ὁ Θεὸς, ὅτι οὔτε ὁ σκοπός τους δὲν ἦτον διὰ τὴν ὠφέ λειαν τῆς ψυχῆς αὐτῶν. Διὰ νὰ εὐλογηθῇ τὸ χωράφι σου τὴν ἔκαμες; εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸ χωράφι σου. Διὰ τὰ τέκνα σου τὴν ἔκαμες; εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὰ τέκνα σου. Διὰ νὰ δοξασθῆς τὴν ἔκαμες; σὲ ἐδόξασεν ὁ Θεός. Τὸ λοιπὸν τί σοῦ χρεωστεῖ; σοῦ ἔδωκε τὸν μισθὸν διατ᾽ ἐκεῖνα ὁποῦ τὴν ἔκαμες.