Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/139

θεραπεύης μὲ λόγον, διὰ νὰ λυπᾶσαι τὸν ἀδελφόν σου, καὶ ἐὰν τοῦ λείπῃ τίποτες νὰ τοῦ τὸ δίδῃς. Καὶ ἔτζη ἀπὸ ἕνα ἕνα σκαλὶ ἀναβαίνωντας, φθάνεις μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν κορυφὴν τῆς σκάλας· διότι, μὲ τὸ νὰ βοηθῇς τὸν γείτονά σου ἀπὸ ὀλίγον ὀλίγον, ἀρχίζεις νὰ ἀγαπᾶς καὶ τὸ καλόν του ὡσὰν καὶ τὸ ἐδικόν σου, καὶ τὸ συμφέρον του ὡσὰν καὶ τὸ ἐδικόν σου συμφέρον· καὶ τοῦτο εἶναι, τὸ νὰ ἀγαπήσῃς τὸν γείτονά σου ὡσὰν τοῦ λόγου σου. Ἐὰν ζητήσωμεν, εὑρίσκομεν, καὶ ἐὰν γυρεύωμεν ἀπὸ τὸν Θεόν, μᾶς φωτίζει. Λέγει γὰρ εἰς τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, «Αἰτεῖτε, καὶ θέλει σᾶς δοθῇ· ζητεῖτε, καὶ θέλετε εὕρῃ˙ κρούετε, καὶ θέλει σᾶς ἀνοιχθῇ.» Αἰτεῖτε λέγει, ἵνα παρακαλοῦμεν διὰ τῆς εὐ- χῆς· τὸ δὲ ζητεῖτε, εἶναι νὰ ἐρευνοῦμεν, πῶς ἔρχεται αὕτη ἡ ἀρετὴ, τί εἶναι ἐκεῖνο ὁποῦ τὴν φέρνει, τί χρεωστοῦμεν νὰ κάμωμεν διὰ νὰ τὴν ἀποκτήσωμεν· τὸ νὰ ἐρευνοῦμεν ἔτζη κάθε ἡμέραν, εἶναι τὸ ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε· τὸ δὲ κρούετε, εἶναι τὸ νὰ κάμνωμεν τὰς ἐντολὰς, διότι, κάθ᾽ ἕνας ὁποῦ κρούει, μετὰ χέρια κρούει, τὰ δὲ χέρια εἰς τὴν πρακτικὴν λαμβάνονται. Θέλει τὸ λοιπὸν ὄχι μόνον νὰ αἰτοῦμεν, ἀλλὰ καὶ νὰ ζητοῦμεν, καὶ νὰ κάμνωμεν, καὶ νὰ σπουδάζωμεν νὰ εἴμεσθεν, καθώς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος, «ἑτοιμασμένοι εἰς κάθε καλὸν ἔργον.» Τί εἶναι ἑτοιμασμένοι; Ὅταν θέλει κανεὶς νὰ κατασκεύασῃ καράβι, πρῶτον ἑτοιμάζει πᾶσαν χρείαν τοῦ καραβίου, ἕως καὶ μικρῶν καρφίων, καὶ πίσσης, καὶ στυππίου. Ὁμοίως καὶ ἡ γυνή, ἐὰν θέλει νὰ στήσῃ ἐργαλεῖον νὰ ὑφάνῃ, ἑτοιμάζει καὶ μικρὰ καλά- μια, καὶ ῥάμματα· καὶ τοῦτο λέγεται κατάρτισις, τὸ νὰ ἔχῃ ὅλην τὴν χρείαν ἑτοιμασμένην τοῦ πράγματος. Ἔτζη λοιπὸν πρέπει νὰ εἴμεσθεν καὶ ἡμεῖς ἑτοιμασμένοι εἰς κάθε καλὸν ἔργον, καὶ νὰ ἔχωμεν ὅλην μας τὴν ἑτοιμασίαν, εἰς τὸ νὰ κάμνωμεν τὸ θέλη μα τοῦ Θεοῦ μὲ γνῶσιν, καθὼς θέλει καὶ τοῦ ἀρέσει. Τί εἶναι ἐκεῖνο, ὁποῦ λέγει ὁ Ἀπόστολος; «Τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγα- θὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.» Ὅλα, ὅσα γίνονται, ἢ κατὰ συγ- χώρησιν Θεοῦ γίνονται, ἢ μὲ τὸ θέλημά του, καθώς λέγει ὁ Προ- φήτης «Ἐγὼ Κύριος, ὁποῦ κάμνω τὸ φῶς, καὶ κτίζω τὸ σκότος.»