Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/131

ἀπὸ τὰ πλινθία ὁποῦ ἐδούλευαν, τρεῖς πόλεις δυναταῖς, τὴν Πιθώ, τὴν Ῥαμεσῆ, καὶ τὴν Ὤν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἡλιούπολις· αὐταῖς δὲ εἶναι, ἡ φιληδονία, ἡ φιλαργυρία, καὶ ἡ φιλοδοξία, ἀπὸ τὰς ὁποίας γίνεται πᾶσα ἁμαρτία. Ὅτε δὲ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Μουσῆ νὰ τοὺς εὐγάλη ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἀπὸ τὴν σκλαβείαν τοῦ Φαραώ, τότε τοὺς ἀ νάγκαζε περισσότερον εἰς τὰ ἔργα, καὶ τοὺς ἔλεγε, «κάθεσθε χω ρὶς δουλείαν, διὰ τοῦτο γυρεύετε νὰ πηγένετε να λατρεύσετε τὸν Θεόν σας.» Ομοίως καὶ ὁ διάβολος, ὅταν ἰδῇ ὅτι ἐλυπήθη ὁ Θεὸς ψυχὴν, καὶ θέλει νὰ τὴν ἐλεήσῃ καὶ νὰ τὴν ἐλαφρύνῃ ἀπὸ τὰ πάθη, διὰ τοῦ λόγου αὐτοῦ, ἢ διά τινος τῶν δούλων του, τότε καὶ αὐτὸς βαρύνει τα πάθη περισσότερον καταπάνω της καὶ τὴν πολεμεῖ χειρότερα. Οἱ δὲ Πατέρες, ἠξεύροντες τοῦτο, ἐνδυναμώ νουν τὸν ἄνθρωπον μὲ ταῖς διδασκαλίαις τους, καὶ δὲν τὸν ἀφίσ νουν να φοβηθῇ. Καὶ ἄλλος μὲν λέγει, ἔπεσες, ἀνάστα· καὶ πά λιν, ἂν ἔπεσες, πάλιν σηκώσου, καὶ τὰ λοιπά. Αλλος δὲ πάλιν λέγει, ἡ δύναμις ἐκείνων, ὁποῦ θέλουν να κατορθώσουν τὰς ἄρε τὰς, τοῦτο εἶναι· ὅτι, ἐὰν πέσουν νὰ μὴν φοβηθοῦν καὶ ἀπελπι σθοῦν, ἀλλὰ πάλιν νὰ ἀγωνίζωνται, καὶ καθ᾿ ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς, ἔτζη μὲ τοιαύταις νουθεσίαις, δίδει χεῖρα, καὶ βοηθεῖ ἐκείνους ὁποῦ θλίβονται ἀπὸ τὸν ἐχθρὸν, καὶ ἀγωνίζονται· διότι καὶ αὐτοὶ ἔτζη ἐπαράλαβαν ἀπὸ τὴν θείαν Γραφὴν ὁποῦ λέγει, «μὴ νὰ ἐκεῖ νος ὁποῦ πεύτει δὲν σικώνεται; καὶ ἐκεῖνος ὁποῦ ἀποστρέφει δὲν γυρίζει; Γυρίσατε πρὸς τοῦ λόγου μου, τέκνα, καὶ νὰ ἰατρεύσω τὰ συντρίμματά σας, λέγει ὁ Κύριος» καὶ ἄλλα τοιαῦτα. Ὅταν δὲ ἐβαρύνθη τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν Φαραώ, καὶ εἰς τοὺς ὑπηρέτας αὐτοῦ, καὶ ἠθέλησε νὰ στείλῃ τοὺς Εβραίους, λέγει πρὸς τὸν Μουσῆ «πηγένετε λατρεύσατε τον Θεόν σας, πλὴν τὰ πρόβατα καὶ τὰ γελάδια σας ἀφῆτέ τα.» Τὰ ὁποῖα δη λοῦν τοὺς λογισμοὺς τῆς καρδίας, τοὺς ὁποίους ἤθελε νὰ τοὺς κυριεύσῃ ὁ Φαραώ, θαῤῥῶντας δι' αὐτὰ τὰ σύρῃ πάλιν τοὺς Ε- βραίους πρὸς τοῦ λόγου του. Λέγει του ὁ Μοϋσῆς, οὐχὶ, ἀλλὰ νὰ μᾶς δώσῃς καὶ ἐσὺ θυσίας, νὰ προσφέρομεν τοῦ Θεοῦ μας·