Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/110

ἀκολουθίας, καὶ στέκουν ἕως τῆς ἀπολύσεως, διὰ τὴν προθυμίαν καὶ τὴν σπουδὴν, καὶ τὴν καλήν τους προαίρεσιν.» Λέγει του ὁ γέρων· «καὶ πῶς καὶ μερικῶν, ὁποῦ λείπουν, σφραγίζεις τοὺς τό- πους τως;» Λέγει του ὁ ἅγιος Αγγελος· «ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἀδελ φοὺς εἶναι σπουδαῖοι καὶ καλῆς προαιρέσεως, διὰ δὲ καμίαν ἀναγ καίαν ἀσθένειαν ἀπέμειναν μὲ εὐλογίαν τῶν πατέρων, ἢ διὰ και μίαν ἐντολὴν, διὰ τὴν ὑπακοὴν, εὑρίσκουνται εἰς καμίαν ὑπηρε- σίαν, καὶ διὰ τοῦτο λείπουν, οἱ τοιοῦτοι, καὶ ἂν λείπουν, λαμβά- νουν τὴν σφραγίδα τους, ἐπειδὴ μὲ τὴν προαίρεσιν μετ' ἐκείνους ὁποῦ ψάλλουν εἶναι. Μόνον ἐκεῖνοι ὁποῦ ἐδύνονταν νὰ εὑρεθοῦν, καὶ ἀπὸ τὴν ἀμέλειάν τους δὲν εὑρέθησαν, ἐπροστάχθηκα νὰ μὴν τοὺς δίδω τὴν σφραγίδα, ἐπειδὴ αὐτοὶ μοναχοί τους κάμνουν τοῦ λόγου τους ἀναξίους.» Βλέπετε, ἀδελφοί, πόσων δωρεῶν πρόξενος γίνεται εἰς τὸν ἀδελφόν του ἐκεῖνος ὁποῦ τὸν σηκώνει εἰς τὴν ἀκολουθίαν; Ας σπουδάσωμεν λοιπὸν, ἀδελφοὶ, νὰ μὴν ζημιωθοῦ μεν ποτὲ τὴν σφραγίδα τοῦ Ἀγγέλου· εἰδὲ καὶ συμβῇ καὶ ἀμελή- σει τινὰς καὶ τὸν ἐνθυμήσει ἄλλος, δὲν πρέπει νὰ ἀγανακτῇ, ἀλλὰ νὰ εὐχαριστῷ ἐκεῖνον ὁποῦ τὸν ἀναθυμίζει, ὅποιος καὶ ἂν εἶναι. Ὅταν ἤμουν εἰς τὸ Κοινόβιον, μὲ ἔκαμεν ὁ ἡγούμενος ξε- νοδόχον μὲ γνώμην τῶν Γερόντων· ἤμουν δὲ καὶ ἀπὸ μεγάλης ἀῤῥωστίας. Ἤρχονταν λοιπὸν ξένοι, καὶ ἀγρύπνουν μετ᾿ αὐτοὺς, καὶ πάλιν καμηλάριοι, καὶ τοὺς ὑπηρέτουν πολλάκις δὲ, καὶ ὅταν ἐπήγενα νὰ κοιμηθῶ, πάλιν ἐτύχαινεν ἄλλη υπηρεσία, καὶ μὲ ἐξύπνιζαν, καὶ ἔτζη ἔφθανεν ἡ ὥρα τῆς ἀκολουθίας. Καὶ μόνον, ὅτι ἄρπαξα ὀλήγον ὕπνον, ἔφθανεν ὁ κανονάρχος, καὶ μὲ ἐξύπνιζε, καὶ λοιπὸν εὑρισκόμουν ἀπὸ τὸν κόπον καὶ ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν, ὡσὰν βυθισμένος, καὶ μὲ ἔκλεπτεν ὁ ὕπνος, καὶ ἤμουν ὡς παρα- λυμένος, καὶ ὡσὰν ξεχαμένος, καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν νοῦν μου· καὶ μόνον τοῦ ἀπεκρινόμουν «καλῶς, κύριε, (μέσα εἰς τὸν ὕπνον μου) νὰ ἐνθυμηθῇ ἡ ἀγάπη· ὁ Θεὸς νὰ πληρώσῃ τὸν μισθόν σου ἐπειδὴ ὁρίζεις, ἔρχομαι·» Καὶ ὡσὰν ἐπήγενε πάλιν, ἀπεκοιμώμουν, ἐθλίβομουν δὲ πολλὰ πῶς ἄργειζα νὰ πηγένω εἰς τὴν ἀκολουθίαν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἐβόλει ἐκείνου νὰ μὲ καρτερῇ, ἐζήτησα δύο