Σελίδα:Abba Dorotheos.pdf/101

- 101

- τῆς κενοδοξίας δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀκούσῃ λόγον τοῦ ἀδελφοῦ του· εἶναι λοιπὸν κανεὶς, ὁποῦ ἀκούει ἕνα λόγον, καὶ ταράσσεται, καὶ λέγει πέντε λόγια, ἢ καὶ δέκα διὰ τὸ ἕνα, καὶ μάχεται, καὶ ταράσσει· καὶ ὡσὰν παύσῃ ἀπὸ τὴν μάχην, μένει λογιζόμενος διὰ τ᾿ ἐκεῖνον ὁποῦ τοῦ εἶπε τὸν λόγον, καὶ λυπᾶται καὶ τοῦ βα στα μνησικακίαν· καὶ λυπᾶται πῶς δὲν τοῦ εἶπε περισσότερα απ' ἐκεῖνα ὁποῦ τοῦ εἶπε, καὶ ἑτοιμάζει πλέον χειρότερα λόγια νὰ τοῦ εἰπῇ· καὶ λέγει, διατί νὰ μὴν τοῦ εἰπῶ τόδε, διὰ τί νὰ μοῦ εἰπῇ τόδε, καὶ ἔχω νὰ τοῦ εἰπῶ τόδε, καὶ πάντοτε μάχεται. Ἰδοὺ μία κατάστασις. Αὕτη εἶναι ὁποῦ ἔχει τὸ κακὸν ἐν ἕξει, ἤγουν συνη- θισμένον· ὁ Θεὸς νὰ μᾶς λυτρώσοι ἀπὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως, διότι ἡ τοιαύτη κατάστασις εἶναι ἀποφασισμένη διὰ τὴν κόλασιν, διότι πᾶσα ἁμαρτία, ὁποῦ νὰ γίνεται κατ' ἐνέργειαν τῆς κολάσεως εἶναι. Ἀλλὰ ὁ τοιοῦτος, ἐὰν καὶ θελήσῃ νὰ μετανοήσῃ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ νικήσῃ τὸ πάθος μόνος, ἐὰν δὲν ἔχῃ καὶ τινῶν ἁγίων βοήθειαν· διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, ἂς σπουδάσωμεν νὰ σκόψωμεν τὰ πάθη, πρὶν νὰ γένουν ἐν ἕξει αὐτῶν, ἤγουν πρὶν νὰ τὰ συνηθίσωμεν. Εἶναι ἄλλος, ὁποῦ ἀκούει λόγον, καὶ ταράσσεται μὲν καὶ λέγει καὶ αὐτὸς πέντε ἢ δέκα λόγους ἀντὶς διὰ ἕνα, καὶ θλίβεται πῶς δὲν τοῦ εἶπεν ἄλλα τρὶς χειρότερα, καὶ λυπᾶται καὶ μνησικακεῖ κάμνει δὲ μερικαῖς ἡμέραις, καὶ πάλιν μεταγυρίζει. Αλλος κάμ νει μίαν ἡμέραν, καὶ μετανοεῖ· ἄλλος ὑβρίζει, μάχεται, ταράσσε ται, καὶ παρευθὺς μεταγυρίζει. Ἰδοὺ πόσαι διαφοραὶ καταστάσεων, καὶ ὅμως ὅλοι τοῦτοι κολάζονται ἕως ὁποῦ τὰ κάμνουν. } Ας εἰποῦμεν καὶ διατ᾽ ἐκείνους, ὁποῦ σταματοῦν τὸ πάθος. Εἶναι τινὰς, ὁποῦ ἀκούει λόγον, καὶ λυπᾶται μὲν εἰς τοῦ λόγου του, πλὴν θλίβεται, ὄχι πῶς ὑβρίσθη; ἀμὴ πῶς δὲν ὑπέμεινεν· ὁ τοιοῦτος εἶναι τῆς καταστάσεως τῶν ἀγωνιζομένων, ἀπ' ἐκεῖνους ὁποῦ σταματοῦν τὸ πάθος. Ἀλλὰ ἀγωνίζεται καὶ κοπιάζει, ὕστε ρον δὲ νικᾶται ἀπὸ τὸ βάρος τοῦ πάθους. Αλλος δὲ δὲν θέλει μὲν νὰ ἀποκριθῇ λόγον κακόν, ὅμως συναρπάζεται ἀπὸ τὴν συ νήθειαν. Αλλος δὲ ἀγωνίζεται μὲν νὰ μὴν λαλήσῃ καθόλου τί ποτες κακὸν, ἀλλὰ λυπᾶται πῶς ὑβρίσθη· ὅμως κατακρίνει τοῦ