Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:ΦΕΚ Α 95 - 25.04.1980.pdf/173

Από Βικιθήκη
Η σελίδα αυτή έχει ελεγχθεί για πιθανά λάθη.
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ)
1367

ται εἰς ἀμέσως προσιτάς καί ἀσφαλεῖς θέσεις καί θά ἐξαερίζωνται ἀποτελεσματικῶς, κατά τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς. Οἱαδήποτε εἴσοδος εἰς τοιαύτας ἀποθήκας θά κεῖται κατά προτίμησιν, πρός τήν πλευράν τοῦ ἀνοικτοῦ καταστρώματος, καί ἐν πάσῃ περιπτώσει θά εἶναι ἀνεξάρτητος τοῦ προστατευομένου χώρου. Αἱ θύραι εἰσόδου, ὡς καί τά διαφράγματα καί καταστρώματα τά ὁποῖα σχηματίζουν τά ὅρια τῶν τοιούτων θάλαμων, θά εἶναι ἀεροστεγῆ (gas-tight) καί ἐπαρκῶς μονωμένα.

(ε) (i) Ὅτε ἀέριον ἕτερον πλήν διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος ἢ ἀτμοῦ ὡς ἐπιτρέπεται ὑπό τῆς παραγράφου (στ) τοῦ παρόντος Κανονισμοῦ, παράγεται ἐν τῷ πλοίῳ καὶ χρησιμοποιεῖται ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, τοῦτο θά εἶναι ἐν ἀεροειδές προϊόν καύσεως πετρελαίου εἰς τό ὁποῖον τά περιεχόμενα, ὀξυγόνον, μονοξείδιον τοῦ ἄνθρακος, διαβρωτικαί οὐσίαι καὶ στερεαί εὔφλεκτοι ὗλαι, θά ἔχουν περιορισθῇ εἰς ἕν ἐπιτρεπόμενον ἐλάχιστον ὅριον.

(ii) Ὅπου τοιοῦτον ἀέριον χρησιμοποιεῖται, ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, εἰς ἕν μόνιμο σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς, διά τ΄γν προστασίαν χώρων Μηχανῶν κατηγορίας «Α», τοῦτο θά παρέχῃ προστασίαν ἰσοδύναμον τῆς παρεχομένης ὑπό μονίμου συστήματος διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος.
(iii) Ὅπου τοιοῦτον ἀέριον χρησιμοποιεῖται, ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, εἰς ἕν μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς, διά τήν προστασίαν χώρων φορτίου, μία ἱκανοποιητική ποσότης τοιούτου ἀερίου θά εἶναι διαθέσιμος ὥστε νά δίδῃ ὡριαίως, ἕναν ὄγκον ἐλευθέρου ἀερίου τοὐλάχιστον ἴσον πρός τά 25 τοίς ἑκατόν τοῦ ὁλικοῦ ὄγκου τοῦ μεγαλυτέρου διαμερίσματος τοῦ προστατευομένου κατ’ αὐτόν τόν τρόπον, διά μίαν περίοδον 72 ὡρῶν.

(στ) Γενικῶς, ἡ Ἀρχή δέον ὅπως μή ἐπιτρέπη τήν χρῆσιν ἀτμοῦ ὡς μέσου κατασβέσεως τῆς πυρκαϊᾶς εἰς μόνιμα συστήματα κατασβέσεως νέων πλοίων. Ὅτε ἡ χρῆσις τοῦ ἀτμοῦ ἐπιτρέπεται ἀπό τήν Ἀρχήν, θά χρησιμοποιεῖται μόνον εἰς περιορισμένας περιοχάς ὡς πρόσθετον τοῦ ἀπαιτουμένου πυροσβεστικοῦ μέσου καί μέ τήν πρόβλεψιν ὅτι ὁ λέβης ἤ οἱ λέβητες οἱ ὁποῖοι διατίθετναι διά τήν παροχήν ἀτμοῦ θά ἔχουν ἱκανότητα ἀτμοποιήσεως τοὐλάχιστον ἑνός χιλιογράμμου ἀτμοῦ καθ’ ὥραν δι' ἕκαστον 0,75 κυβικόν μέτρον (1 λίβρα ἀτμοῦ καθ' ὥραν ἀνά 12 κυβικούς πόδας) τοῦ ὁλικοῦ ὄγκου τοῦ μεγίστου χώρου ὁ ὁποῖος προστατεύεται οὕτω. Ἐπιπροσθέτως κατά τήν ἐφαρμογήν τῶν ἀνωτέρω ἀπαιτήσεων τά συστήματα ὑφ’ ὅλας τάς ἀπόψεις θά εἶναι συμφώνως πρός τάς ἀποφάσεις τῆς Ἀρχῆς πρός ἱκανοποίησίν της.

(ζ) Θά προβλέπωνται αὐτόματα ἠχητικά μέσα προειδοποιήσεως περί τῆς διαφυγῆς ἀερίου σβέσεως πυρκαϊᾶς εἰς οἱονδήποτε χῶρον ὅπου κανονικῶς δύναται νά εἰσέλθῃ προσωπικόν. Ἡ ἀναγγελία θά λειτουργῇ ἐπί κατάλληλον χρονικήν περίοδον πρό τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ ἀερίου.

(η) Τά μέσα ἐλέγχου οἱουδήποτε τοιούτου μονίμου συστήματος σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ἀερίου θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλῆς χρήσεως ὡς καί τοποθετημένα ὁμοῦ, εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις αἵτινες δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀποκοπῆς ἐν περιπτώσει πυρκαϊᾶς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον.

Κανονισμός 9
Μόνιμα Συστήματα Σβέσεως Πυρκαϊᾶς δι’ Ἀφροῦ εἰς τούς Χώρους Μηχανῶν

(α) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν θά πρέπει νά εἶναι ἱκανόν νά παρέχη διά μέσου σταθερῶν στομίων παροχῆς, ἐντός πέντε πρώτων λεπτῶν τῆς ὥρας τό βραδύτερον, ποσότητα ἀφροῦ ἀρκετήν ὥστε νά καλύπτη εἰς πάχος 15 ἑκατοστομέτρων (6 δακτύλων) τήν μεγίστην ἐπιφάνειαν ἐπί τῆς ὁποίας δύναται νά διαχυθῇ πετρέλαιον καύσεως. Τό σύστημα θά εἶναι ἱκανόν νά παράγῃ ἀφρόν κατάλληλον διά τήν σβέσιν πυρκαϊᾶς πετρελαίου. Θά προβλέπωνται μέσα διά τήν ἀποτελεσματικήν κυκλοφορίαν ἀφροῦ διά μέσου ἑνός μονίμου συστήματος σωλήνων καί ἐπιστομίων ἐλέγχου ἤ κρουνῶν εἰς κατάλληλα στόμια παροχῆς ὡς καί σταθεροί ψεκαστῆρες (sprayers) διά τήν ἀποτελεσματικήν ἐκτόξευσιν τοῦ ἀφροῦ ἐπί ἑτέρων κυρίων σημείων ὑποκειμένων εἰς πυρκαϊάν ἐντός τοῦ προστατευομένου χώρου. Ἡ ἀναλογία ἐκτονώσεως τοῦ ἀφροῦ δέν θά ὑπερβαίνῃ τό 12 πρός 1.

(β) Τά μέσα ἐλέγχου οἱουδήποτε τοιούτου συστήματος θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλῆς χρήσεως ὡς καί τοποθετημένα ὁμοῦ εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις καί εἰς σημεῖα τά ὁποῖα δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀπομονώσεως ἐν περιπτώσει πυρκαϊᾶς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον.

Κανονισμός 10
Μόνιμα συστήματα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ὑψηλῆς ἐκτονώσεως ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν

(α)

(ι) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ὑψηλῆς ἐκτονώσεως ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν θά εἶναι ἱκανόν νά παρέχῃ ταχέως, μέσῳ σταθερῶν στομίων παροχῆς, μίαν ποσότητα ἀφροῦ ἀρκετήν, νά πληρώσῃ τόν μεγαλύτερον πρός προστασίαν χῶρον εἰς μίαν τιμήν τοὐλάχιστον 1 μέτρου (3,3 ποδῶν) εἰς βάθος ἀνά λεπτόν. Ἡ διαθέσιμος ποσότης τοῦ μεταβαλλομένου εἰς ἀφρόν ὑγροῦ θά εἶναι ἀρκετή διά τήν παραγωγήν ἑνός ὄγκου ἀφροῦ ἴσου πρός τό πενταπλάσιον τοῦ ὄγκου τοῦ μεγαλυτέρου πρός προστασίαν χώρου. Ἡ ἀναλογία ἐκτονώσεως τοῦ ἀφροῦ δέν θά ὑπερβαίνῃ τό 1.000 πρός 1.
(ii) Ἡ Ἀρχή δύναται νά ἐπιτρέψῃ ἐναλλακτικάς διατάξεις καί τιμᾶς παροχῆς, προβλεπομένου ὅτι ἐπιτυγχάνεται δι’ αὐτῶν μία ἱκανοποιητική ἰσοδύναμος προστασία.

(β) Οἱ τροφοδοτικοί ἀγωγοί διά τήν διανομήν ἀφροῦ, τά ἀνοίγματα ἀέρος πρός τήν γεννήτρια ἀφροῦ καί ὁ ἀριθμός τῶν μονάδων παραγωγῆς ἀφροῦ, θά εἶναι κατά τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς τοιαῦται ὥστε νά παρέχουν ἀποτελεσματικήν παραγωγήν καί κυκλοφορίαν ἀφροῦ.

(γ) Ἡ διάταξις τῆς σωληνώσεως παραγωγῆς καί διανομῆς ἀφροῦ θά εἶναι τοιαύτη ὥστε μία πυρκαϊά εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον, νά μή δύναται νά διατηρήσῃ τά μέσα παραγωγῆς ἀφροῦ.

(δ) Ἡ γεννήτρια ἀφροῦ, αἱ πηγαί ἐνεργείας της, τό μεταβαλλόμενον εἰς ἀφρόν ὑγρόν καί τά μέσα ἐλέγχου τοῦ συστήματος θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλᾶ εἰς τήν χρῆσιν καί θά εἶναι ὁμοῦ τοποθετημένα εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις, οἵτινες δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀπομονώσεως ἐν περιπτώσει πυρκαίάς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον.

Κανονισμός 11
Μόνιμα συστήματα σβέσεως πυρκαϊᾶς διά ραντίσεως ὕδατος ὑπό πίεσιν εἰς τούς χώρους μηχανῶν

(α) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς διά ραντίσεως ὕδατος ὑπό πίεσιν, ἐντός τῶν χώρων μηχανῶν θά ἐφοδιάζεται διά ἀκροφυσίων ἐγκεκριμένου τύπου.

(β) Ὁ ἀριθμός καί ἡ διάταξις τῶν ἀκροφυσίων θά εἶναι τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀρχῆς καί θά εἶναι τοιαῦτα ὥστε νά ἐξασφαλίζεται ἡ ἀποτελεσματική παροχή ὕδατος τοὐλάχιστον 5 λιβρών κατά τετραγωνικόν μέτρον (0,1 γαλόνιον κατά τετραγωνικόν πόδα), κατά λεπτόν, εἰς τά ὑπό προστασίαν διαμερίσματα. Ὅπου θεωρεῖται ἀπαραίτητος ἡ ἐφαρμογή μεγαλυτέρων τιμῶν, αὗται θά εἶναι ὑπό τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς. Τά ἀκροφύ-