Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:ΦΕΚ Α 95 - 25.04.1980.pdf/148

Από Βικιθήκη
Η σελίδα αυτή έχει ελεγχθεί για πιθανά λάθη.
1342
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ)

μετατροπαί καί μετασκευαί μείζονος ἐκτάσεως καί ἐξοπλισμοί σχετικοί πρός τά ἀνωτέρω δέον ὅπως ἐναρμονίζωνται πρός τάς ἀπαιτήσεις διά νέα πλοῖα εἰς τοιαύτην ἔκτασιν οἵαν ἡ Ἀρχή θά κρίνη ὡς ἐφαρμόσιμον καί λογικήν.

β) Διά τούς σκοπούς τοῦ Κεφαλαίου τούτου:

i) Ἐπιβατηγόν πλοῖον θεωρεῖται ὡς νέον, ἐφ’ ὅσον ἡ τρόπις αὐτοῦ ἐτέθη κατά ἤ μετά τήν ἡμερομηνίαν θέσεως ἐν ἰσχύϊ τῆς παρούσης Συμβάσεως ἤ κατά τήν ἡμερομηνίαν ταύτην εὑρίσκεται εἰς παρεμφερές πρός τό ἀνωτέρω στάδιον κατασκευῆς ἤ Φορτηγόν πλοῖον, ἐφ’ ὅσον ἡ μετασκευή τούτου εἰς ἐπιβατηγόν πλοῖον ἤρξατο κατά ἤ μετά τήν ἡμερομηνίαν ταύτην. Πάντα τά λοιπά ἐπιβατηγά πλοῖα θεωροῦνται ὡς ὑπάρχοντα ἐπιβατηγά πλοῖα.
ii) Φορτηγόν πλοῖον θεωρεῖται ὡς νέον, ἐφ’ ὅσον ἡ τρόπις αὐτοῦ ἐτέθη κατά ἤ μετά τήν ἡμερομηνίαν τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ τῆς παρούσης Συμβάσεως ἤ κατά τήν ἡμερομηνίαν ταύτην εὑρίσκεται εἰς παρεμφερές πρός τό ἀνωτέρω στάδιον κατασκευῆς.

(γ) Ἡ Ἀρχή, ἐφ’ ὅσον ἤθελε κρίνει ὅτι αἱ συνθῆκαι ἀσφαλείας καί αἱ γενικώτεραι συνθῆκαι τοῦ ταξιδίου εἶναι τοιαῦται, ὥστε νά καθιστοῦν τήν ἐφαρμογήν εἰδικῶν τινῶν διατάξεων τοῦ Κεφαλαίου τούτου ἄσκοπον ἤ μή ἀναγκαῖον, δύναται νά ἐξαιρέσῃ τῆς ἐφαρμογῆς τούτων συγκεκριμένα πλοῖα ἤ κατηγορίας πλοίων ἀνηκόντων εἰς τήν χώραν της, ἐφ’ ὅσον ταῦτα δέν ἀπομακρύνονται κατά τόν πλούν πλέον τῶν 20 μιλίων ἀπό τῆς πλησιεστέρας ξηρᾶς.

(δ) Εἰς τήν περίπτωσιν ἐπιβατηγοῦ πλοίου τό ὁποῖον δύναται δυνάμει τῆς παραγράφου (γ) τοῦ Κανονισμοῦ 27 τοῦ Κεφαλαίου III νά φέρῃ ἀριθμόν προσώπων μείζονα τῆς προβλεπομένης χωρητικότητας τῶν σωσιβίων λέμβων αὐτοῦ, τοῦτο ὑποχρεοῦται νά συμμορφοῦται πρός τούς εἰδικούς κανόνας ὑποδιαιρέσεως, περί ὧν ἡ παράγραφος (ε) τοῦ Κανονισμοῦ 5 τοῦ Κεφαλαίου τούτου καί πρός τάς εἰδικάς διατάξεις σχετικάς πρός τήν διαχωρητότητα περί ὧν ἡ παράγραφος (δ) τοῦ Κανονισμοῦ 4 τοῦ Κεφαλαίου τούτου, ἐκτός ἐάν ἡ Ἀρχή, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τήν φύσιν καί τάς συνθήκας τοῦ ταξιδίου, θεωρήση ἐπαρκῆ τήν ἐφαρμογήν τῶν ἄλλων διατάξεων τῶν Κανονισμῶν τοῦ παρόντος Κεφαλαίου καί τοῦ Κεφαλαίου II-2 τῆς παρούσης Συμβάσεως.

(ε) Εἰς τήν περίπτωσιν ἐπιβατηγῶν πλοίων χρησιμοποιουμένων εἰς εἰδικά ταξίδια διά τήν μεταφορᾶν μεγάλων ἀριθμῶν ἐπιβατῶν εἰδικῶν ταξιδίων, ὡς λ.χ. ταξίδια προσκυνητῶν, ἡ Ἀρχή ἐάν κρίνη ὅτι εἶναι πρακτικῶς ἀδύνατον νά ἐπιβάλη συμμόρφωσιν πρός τάς ἀπαιτήσεις τοῦ παρόντος Κεφαλαίου, δύναται νά ἐξαιρέση τά πλοῖα ταῦτα, ὅταν ἀνήκουσιν εἰς τήν χώραν της ἐκ τῶν ἀπαιτήσεων ἐκείνων, ἐάν συμμορφοῦνται πλήρως πρός τάς διατάξεις:

(i) τῶν προσηρτημένων εἰς τήν Συμφωνίαν τοῦ 1971 Κανόνων Ἐπιβατηγῶν Πλοίων Εἰδικῶν Μεταφορῶν, καί
(ii) τῶν προσηρτημένων εἰς τό Πρωτόκολλον τοῦ 1973, Κανόνων Περί Ἀπαιτήσεων χώρων, δι’ ἐπιβατηγά Πλοῖα Εἰδικῶν Μεταφορῶν, ὅτε τοῦτο θά τεθῇ ἐν ἰσχύϊ.
Κανονισμός 2
Ὁρισμοί

Ἐκτός ἐάν ἄλλως ρητῶς προβλέπεται διά τήν ἐφαρμογήν τοῦ παρόντος Κεφαλαίου: (α)

(i) Ἔμφορτος ἴσαλος γραμμή ὑποδιαιρέσεως εἶναι ἡ ἴσαλος γραμμή ἡ λαμβανομένη ὑπ' ὄψιν κατά τόν προσδιορισμόν τῆς ὑποδιαιρέσεως τοῦ πλοίου.
(ii) Ἡ ἀνωτάτη ἔμφορτος ἴσαλος γραμμή ὑποδιαιρέσεως εἶναι ἡ ἴσαλος ἡ ἀντιστοιχοῦσα εἰς τό μέγιστον βύθισμα τό ἐπιτρεπόμενον ὑπό τῶν ἐφαρμοζομένων κανόνων ὑποδιαιρέσεως.

(β) Τό μῆκος τοῦ πλοίου εἶναι τό μῆκος τό μετρούμενον μετξαύ τῶν ὀρθίων τῶν λαμβανομένων εἰς τά ἄκρα τῆς ἀνωτάτης ἐμφόρτου ἰσάλου γραμμῆς ὑποδιαιρέσεως.

(γ) Τό πλάτος τοῦ πλοίου εἶναι τό μέγιστον πλάτος ἔξωθι τῶν νομέων, μετρούμενον ἐπί ἤ κάτωθεν τῆς ἀνωτάτης ἐμφόρτου ἰσάλου γραμμῆς ὑποδιαιρέσεως.

(δ) Τό βύθισμα εἶναι ἡ κατακόρυφος ἀπόστασις εἰς τό μέσον τοῦ πλοίου, μετρουμένη ἀπό τῆς ἄνω ὄψεως τῆς τρόπιδος μέχρι τῆς ἐμφόρτου ἰσάλου γραμμῆς ὑποδιαιρέσεως.

(ε) Τό κατάστρωμα στεγανῶν διαφραγμάτων εἶναι τό ἀνώτατον κατάστρωμα μέχρι τοῦ ὁποίου ἐξικνοῦνται τά ἐγκάρσια στεγανά διαφράγματα.

(στ) Ἡ γραμμή ὁρίου βυθίσεως εἶναι μία γραμμή χαρασομένη τουλάχιστον 76 χιλιοστόμετρα (ἤ 3 δακτύλους) κάτωθι τῆς ἄνω ἐπιφανείας τοῦ καταστρώματος στεγανῶν εἰς τήν πλευράν τοῦ πλοίου.

(ζ) Ἡ διαχωρητότης ἑνός χώρου εἶναι τό ποσοστόν ἐπί τοίς ἑκατόν τοῦ χώρου τούτου, ὅπερ δύναται νά πληρωθῇ δι’ ὕδατος. Ὁ ὄγκος ἑνός χώρου, ὅστις ἐκτείνεται ἄνωθεν τῆς γραμμῆς ὁρίου βυθίσεως, θά μετρᾶται μόνον μέχρι τοῦ ὕψους τῆς γραμμῆς ταύτης.

(η) Ὡς χῶρος μηχανῶν λαμβάνεται ὁ ἐκτεινόμενος ἀπό τῆς ἄνω ὄψεως τῆς τρόπιδος μέχρι τῆς γραμμῆς ὁρίου βυθίσεως καί μεταξύ τῶν κυρίων ἐγκαρσίων στεγανῶν διαφραγμάτων ἅτινα ὁρίζουσι τούς χώρους τούς καταλμβανομένους ὑπό τῶν κυρίων καί βοηθητικῶν μηχανῶν προώσεως, τῶν λεβήτων τῶν χρησιμοποιούμενων διά τήν πρόωσιν καί τῶν μονίμων γαιανθρακαποθηκῶν.

Εἰς περίπτωσιν ἀσυνήθους διατάξεως τῶν χώρων, ἡ Ἀρχή δύναται νά καθορίζῃ τά ὅρια τῶν χώρων μηχανῶν.

(θ) Χῶροι ἐπιβατῶν εἶναι οἱ χῶροι οἵτινες προορίζονται διά τήν ἐνδιαίτησιν καί χρῆσιν τῶν ἐπιβατῶν, ἐξαιρουμένων τῶν χώρων ἀποσκευῶν, ἀποθηκῶν, τροφαποθηκῶν καί χώρων ταχυδρομείου. Διά τήν ἐφαρμογήν τῶν Κανονισμῶν 4 καί 5, χῶροι εὑρισκόμενοι κάτωθεν τῆς γραμμῆς ὁρίου βυθίσεως καί προοριζόμενοι διά τήν ἐνδιαίτησιν καί χρῆσιν τοῦ πληρώματος λογίζονται ὡς χῶροι ἐπιβατῶν.

(ι) Εἰς πάσας τάς περιπτώσεις οἱ ὄγκοι καί αἱ ἐπιφάνειαι θά ὑπολογίζωνται μέχρι τῶν ἐξωτερικῶς τῶν νομέων καί ζυγῶν γραμμῶν τοῦ σκάφους.

ΜΕΡΟΣ Β′ - ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΙΣ ΚΑΙ ΕΥΣΤΑΘΕΙΑ[1]
(Τό Μέρος Β′ ἐφαρμόζεται μόνον ἐπί ἐπιβατηγῶν πλοίων ἐξαιρέσει τοῦ Κανονισμοῦ 19, ὅστις ἐφαρμόζεται καί ἐπί φορτηγῶν πλοίων)
Κανονισμός 3
Κατακλύσιμον Μῆκος

(α) Τό κατακλύσιμον μῆκος εἰς πᾶν σημεῖον τοῦ μήκους τοῦ πλοίου θέλει


  1. Ἀντί τῶν ἀπαιτήσεων τοῦ παρόντος Μέρους οἱ Κανονισμοί ὑποδιαιρέσεως καί εὐσταθείας ἐπιβατηγῶν πλοίων οἱ υἱοθετηθέντες ὑπό τοῦ Ὀργανισμοῦ διά τῆς Ἀποφάσεως Α.265 (VIII) ὡς Ἰσοδύναμον τοῦ Μέρους Β′ τοῦ Κεφαλαίου II τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως περί Ἀσφαλείας τῆς Ἀνθρωπίνης Ζωῆς ἐν Θαλάσσῃ 1960, δύνανται νά χρησιμοποιοῦνται ἐφ’ ὅσον ἐφαρμόζωνται πλήρως.