Σελίδα:Τουρκοκρατουμένη Ελλάς.pdf/5

ΕΙΔΗΣΙΣ.

---

«ΕΑΝ ἔθνος ἐν τῷ κόσμῳ δύναται νὰ σεμνύνηται διὰ τὸ εὐγενὲς τῆς
καταγωγής του, ἀναντιῤῥήτως τοῦτο εἶνε τὸ Ἑλληνικόν. Η περιβάλ-
λουσα ταύτην αἴγλη ἐξηγοράσθη διὰ σειρᾶς μαρτυρίων, καὶ τὸ δί-
πλωμα τῆς τοιαύτης εὐγενείας εἶνε γεγραμμένον μὲ αἷμα. Φοβεραί
κατὰ τῆς κεφαλῆς του ἐνέσκηψαν λαίλαπες, ἄγρια καὶ ἀπειλητικά
ἐκυλίσθησαν κύματα, καὶ ὁ μαρτυρικὸς οὗτος λαὸς ἐδιώχθη, ἐδού-
λευσε, κατώκησεν ἐντὸς ἐρειπίων, ἐκολύμβησεν ἐντὸς αἱμάτων· ἀλλ᾽ ὁ
ὑπὸ τὰ ζοφερὰ ἐκεῖνα νέφη στιγμιαίως κρυβεὶς ἥλιος τοῦ Ἑλληνισμού
δὲν ἐβράδυνε ν' ἀνατείλη καὶ διασκεδάση τὴν ἐπικρεμασθεῖσαν ἀχλύν,
ἡ δὲ μυστηριώδης ἀπορροφητικὴ αὐτοῦ δύναμις νὰ ἐξελληνίσῃ πᾶν τὸ
ξενικόν.
» Μόλις ὁ ἄνεμος τῶν ἐθνικῶν ἐπαναστάσεων εἶχε σαρώσει τὸν ἐκ
Δύσεως ἐπιδραμόντα τυχοδιωκτικὸν ἐκεῖνον συρφετόν, καὶ ὁ Ἑλληνι-
σμὸς ἀποῤῥοφήσει τὰ ἐπιμείναντα λείψανα αὐτοῦ, καὶ ἐξ ἀνατολῶν
στίφη ἐπιδρομέων ἠπείλησαν αὐτόν. Τὴν 29 Μαΐου 1453 οἱ Τοῦρκοι
κατεσκήνωσαν ἐν μέσῳ τῶν καθημαγμένων ἐρειπίων τῆς πρωτευούσης
τῆς Ἑλληνικῆς αὐτοκρατορίας.
» Ἕνεκα τοῦ καταπληκτικοῦ θριάμβου τῶν ὀρθῶν ἐκείνων στιγ-
μιαῖον θάμβος κατέλαβε τὸ ἔθνος, καὶ διασπειρόμενον ἤρξατο από
Ἀνατολῶν πρὸς Δύσιν καὶ ῎Αρκτον. Οἱ πρόσφυγες ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν
ναυάγια διαλυθείσης ἐθνικότητος, ἀλλὰ στοιχεῖα ζωτικά, ἕκαστον
τῶν ὁποίων ἔφερεν ἐντὸς αὐτοῦ ὁλόκληρον τὸ ἔθνος. Ο Έλληνισμός
λαμπροτέραν τότε περιεδόθη αἴγλην, καὶ τὸ τέως μυκτηριζόμενον
ὄνομα τοῦ Βυζαντινοῦ Γραικύλου ἐθαυμάσθη ὑπὸ τῆς Εὐρώπης, τὴν
ὁποίαν ἐξεπαίδευσε, καὶ τῆς ὁποίας τοὺς στρατοὺς ὡδήγησεν εἰς τὰ
πεδία τῶν νικών. » Αφ' ἑτέρου δὲ ὁ ἐν αὐτῇ τῇ κοίτη του παραμείνας Ελληνισμός
ἀμέσως ἀνακύψας καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων κατασκηνώσας κατὰ τὸν μέγαν
ἐκεῖνον καὶ πολυχρόνιον κλύδωνα, ἀνδροῦτο διωκόμενος, καὶ ἐναλλάξ
νικῶν καὶ νικώμενος παρθένος διετηρήθη, ὡς οἱ διασώσαντες αὐτὸν
παρθενικοί βράχοι.