παρθενικοὺς αὐτῆς πέπλους, ἵνα προφυλάττωσι τὴν ὅρασιν ἀπὸ τοῦ ἀνταυγάσματος τῆς χιόνος. Ἡ τοιαύτη περιβολὴ καθίστα ἡμᾶς τοσοῦτον ὁμοίους πρὸς τοὺς ἐν τῇ Ἰόνῃ ἱερεῖς τῆς Ἴσιδος, ὥστε ἐκαγχάσαμεν θεωροῦντες ὁ εἰς τὸν ἄλλον, δικαιοῦντες τὸν Κικέρωνα, καθ’ ὃν ἀδύνατον εἶνε ν’ ἀτενίσωμεν πρὸς ἀλλήλους δύο ἱερεῖς ἄνευ γέλωτος. Πρὸ τῆς θύρας τοῦ ξενοδοχείου ἀντὶ τῶν ἡμιόνων εὔρομεν περιμένουσαν ἅμαξαν καὶ ἐν αὐτῇ μάλλινα σκεπάσματα, χαλκίνην σφαίραν μέλλουσαν μετ’ ὀλίγον νὰ ἐμπλησθῇ ζέοντος ὕδατος, καφέ, οινόπνευμα, συρακούσιον οἶνον καὶ ὅσα ἄλλα ἐφεῦρεν ὁ ἄνθρωπος παλαίων κατὰ τοῦ Βορρᾶ. Μετὰ τρίωρον δρόμον ἐφθάσαμεν εἰς Νικολόσιον, ὅπου ἀναπαύεται ὁ ὁδοιπόρος πρὶν ἐπιχειρήσῃ τὴν κυρίως ἀναρρίχησιν. Τοιαύτην τινὰ ἀνάπαυσιν νομίζομεν φιλάνθρωπον νὰ παραχωρήσωμεν καὶ ἡμεῖς τῷ ἀναγνώστῃ, πρὶν ἢ συμπαρασύρωμεν αὐτὸν εἰς τὰς ἀβάτους κορυφάς, ἔνθα τελεῖται ὁ μυστηριώδης ὑμέναιος τοῦ πυρὸς μετὰ τῆς χιόνος.
Κύριοι,
Βλέπων ὑμᾶς συνηγμένους ἐνταῦθα, ἐν ὥρᾳ μάλιστα θέρους, κατέχομαι ὑπὸ στενοχωρίας τινός, ἣν πιθανῶς ἠσθάνθησαν καὶ ἄλλοι τῶν πρὸ ἐμοῦ λαλησάντων ὑμῖν. Ἀναλογιζόμενος τὸν κόπον τῆς μεταβάσεως καὶ τὴν πικρὰν μεταμέλειαν ἣν καταλείπει ὄπισθεν αὐτῆς πᾶσα ὥρα δαπανηθεῖσα ἄνευ ἢ ὠφελείας ἢ ἡδονῆς, εὐρίσκω τὴν θέσιν τοῦ ἀναγνώστου, τὴν ἐμὴν τοὐλάχιστον, πολὺ ὁμοίαν πρὸς οἰκοδεσπότου βλέποντας πολλοὺς δαιτυμόνας, συνελθόντας πρὸς τὴν λιτὴν αὐτοῦ τράπεζαν καὶ μετ’ ἀδημονίας σκεπτομένου ὅτι οἱ κύριοι οὗτοι ἤθελον δειπνήσει πολύ κάλλιον ἂν ἔμενον κατ’ οἶκον, ἀντὶ νὰ πορευθῶσι μακρὰν ὁδὸν πρὸς τὰ κάρδαμα καὶ τὸν μέλανα αὐτοῦ ζωμόν. Καὶ τῷ ὄντι, ἂν σκοπὸς τῶν ἐνταῦθα συνα-
- ↑ Διατριβὴ πεμφθεῖσα καὶ ἀναγνωσθεῖσα εἰς τὸν Φιλολογικὸν Σύλλογον «Παρνασσός».
