Σελίδα:Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτους (Μωραϊτίδης).pdf/41

Από Βικιθήκη
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η σελίδα αυτή έχει ελεγχθεί για πιθανά λάθη.
41
ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ

δρες, οὐδὲν ἄλλο εἶνε παρὰ νὰ πιστεύῃ ὅτι εἶνε σοφός, ἐνῷ δὲν εἶνε· διότι τοῦτο σημαίνει ὅτι γνωρίζει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζει. Διότι κανεὶς δὲν γνωρίζει ἂν ὁ θάνατος δὲν τυχαίνῃ νὰ εἶνε διὰ τὸν ἄνθρωπον τὸ μέγιστον ἀπὸ ὅλα τὰ καλὰ, τὸν φοβοῦνται δέ, ὡς ἐὰν ἐγνώρισαν μὲ βεβαιότητα ὅτι εἶνε τὸ μέγιστον ἀπὸ τὰ κακὰ. Καὶ ὅμως τοῦτο, τὸ νὰ φοβῆται κανεὶς τὸν θάνατον, πῶς δὲν εἶνε πολὺ ἐπαίσχυντος ἀμάθεια, ἡ ὁποία ἐκ τούτου διακρίνεται, ὥστε νὰ πιστεύῃ κανεὶς ὅτι γνωρίζει ὅσα δὲν γνωρίζει; Ἐγὼ δέ, ὦ ἄνδρες, ὡς πρὸς τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ἴσως διαφέρω ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, καὶ ἄν, καθὼς δὰ εἶπεν ὁ Ἀπόλλων, ἤθελον εἴπει ὅτι ἐγώ εἶμαι σοφώτερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους εἰς κάποιον πρᾶγμα, κατὰ τοῦτο ἤθελον εἴπει ὅτι εἶμαι σοφώτερος, ὅτι καθὼς δὲν γνωρίζω ὅσον εἶνε ἀρκετὸν περὶ τοῦ ᾋδου καὶ τῆς ἐν ἐν αὐτῷ καταστάσεως τῶν ψυχῶν, οὕτω καὶ πιστεύω ὅτι δὲν γνωρίζω. Τὸ δὲ νὰ πράττῃ κανεὶς ἀδικίας ἢ νὰ ἀπειθῇ εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος εἶνε καλύτερός του καὶ ἀνώτερός του, εἴτε θεὸς εἶνε αὐτὸς εἴτε ἄνθρωπος, ὅτι εἶνε πολὺ βλαβερὸν καὶ πολὺ ἐπαίσχυντον, τοῦτο τὸ γνωρίζω. Ποτὲ λοιπὸν δὲν θὰ φοβηθῶ, οὔτε θὰ θελήσω νὰ ὑπεκφύγω τὰ κακά, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζω ὅτι εἶνε κακά, καὶ. τὰ ὁποῖα ἴσως, τυχαίνει νὰ εἶνε τῳόντι καλὰ, ἀλλὰ θὰ φοβηθῶ καὶ θὰ ὑπεκφύγω μᾶλλον τὰ κακά, τὰ ὁποῖα γνωρίζω ὅτι εἶνε ὄντως κακά. Ὥστε καὶ ἐὰν σεῖς τόρα μὲ ἀθῳώσετε, χωρὶς νὰ δώσετε πίστιν εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ Ἀνύτου, ὁ ὁποῖος εἶπεν ἢ ὅτι δὲν ἔπρεπεν ὅλως διόλου ἐγὼ νὰ καταγγελθῶ εἰς τὸ δικαστήριον, ἤ, ἀφοῦ κατηγγέλθην, ὅτι δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ μὴ μὲ καταδικάσῃ, εἰς θάνατον, διότι εἶπε πρὸς ὑμᾶς ὅτι, ἂν ἀθῳωθῶ, ὅλα τὰ τέκνα σας πλέον, ἐὰν ἤθελαν ἐφαρμόζει ὅσα διδάσκει ὁ Σωκράτης, ὅλως διόλου θὰ διαφθαροῦν—ἐὰν λοιπὸν ἠθέλετε μὲ ἀθῳώσει τόρα καὶ ἀθῳόνοντές με ἠθέλετε μοῦ εἰπεῖ, ἀποβλέποντες εἰς αὐτά, ὦ Σώκρατες, τόρα μὲν δὲν θὰ δώσωμεν πίστιν εἰς ὅσα εἶπε κατὰ σοῦ ὁ Ἄνυτος, ἀλλὰ σὲ κηρύττομεν ἀθῷον, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως τοῦτον, νὰ μὴ ἐνασχολῆσαι διόλου πλέον μὲ αὐτὰ τὰ ζητήματα, μήτε νὰ καταγίνεσαι μὲ τὴν φιλοσοφίαν ἐὰν ὅμως καὶ