Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
200
ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ
μου μετὰ τῶν συνεταίρων μου, τέσσαρα δὲ ἔτη μετὰ τὴν τελευταίαν ἐκ Χίου ἀναχώρησίν μου, ἐνυμφεύθην μὲ τὴν εὐχὴν τῆς μητρός μου τὴν Δέσποιναν.
Μετά τινα χρόνον, ἀνεχώρησα μετ’ αὐτῆς καὶ μετέβημεν εἰς Ἀγγλίαν.
Ὁ βίος ἡμῶν διῆλθεν εὐτυχὴς ἔκτοτε, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐν μέσῳ τῆς ἐπελθούσης εὐημερίας ἐλησμονήσαμεν τῆς νεότητος τὰς δοκιμασίας. Συχνάκις, ὅταν βλέπω στολισμένας τὰς θυγατέρας καὶ τὰς ἐγγόνας μου, τὴν δὲ σύζυγόν μου περικοσμοῦσαν μὲ τοὺς συρμοὺς τῆς Εὐρώπης τὰς λευκάς της τρίχας, ἐνθυμίζω εἰς αὐτὴν τὸ βρακίον τὸ ὁποῖον ἐφόρει, ὅτε τὴν ὡδήγουν μετημφιεσμένην ἐπὶ τοῦ ὄνου τοῦ Παντελῆ, καὶ γελῶμεν καὶ οἱ δύο καὶ εὐχαριστοῦμεν ἐκ βάθους καρδίας τὸν Θεόν.
ΤΕΛΟΣ.
