ἠθέλησε νὰ τὰς φιλήσῃ. Τὴν ἔσυρα ἐπὶ τοῦ στήθους, μου, ἀλλὰ δὲν τὴν ἠσπάσθην. Δὲν ἐτόλμησα.
Τὴν αὐτὴν ἐκείνην νύκτα ἀνεχωρήσαμεν ἀπὸ Νεοχώρι μετὰ τοῦ Γιάννη. Ὁ ὄνος τοῦ Παντελῆ ἔφερε τὴν Δέσποιναν μετημφιεσμένην εἰς παῖδα χωρικόν, ἀσφαλείας χάριν. Ἡ καλὴ Παρασκευὴ μᾶς ὑπεδέχθη μὲ ἀνοικτὰς ἀγκάλας, χάρις δὲ εἰς τὸν σύζυγόν της εὕρομεν εἰς τὸν λιμενίσκον, ὅπου ὁ Κεφάλας μὲ εἶχεν. ἀποβιβάσει, πλοιάριον ἐπὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἐπιοῦσαν. ἑσπέραν ἀπεπλεύσαμεν μὲ ἄνεμον οὔριον, καὶ τὴν ἐπαύριον πρωῒ ἀφίχθημεν σῶοι εἰς Τῆνον.
Ἡ χαρὰ τῆς μητρός μου ὅτε με ἐπανεῖδε δὲν περιγράφεται. Τὰ χαρμόσυνα τότε δάκρυά της ἦσαν τὸ μέτρον ἕσης λύπης ὑπέφερε κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου.
— Δὲν σοῦ ἔφερον τὰ κειμήλιά σου, μάνα μου! Ἰδοὺ τί σοῦ ἔφερον.
Καὶ ὤθησα τὴν Δέσποιναν πρὸς τὴν ἀγκάλην της. Τὸ ἐγνώριζον ὅτι τὴν ὡδήγουν εἰς μητρὸς ἀγκάλην, τὴν δυστυχῆ ὀρφανήν!
Ἐπανέλαβον ἀμέσως τὰς ἐργασίας μου, πραγματοποιήσας τὸ πρό τινος ματαιωθὲν σχέδιον τοῦ συνεταιρισμοῦ, καὶ μετέβην εἰς Σῦρον, ὅπου μετ’ οὐ πολὺ μετέφερον τὴν οἰκογένειαν. Ὁ Θεὸς ηὐλόγησε τοὺς κόπους μου, ἐπροίκισα καὶ ὑπάνδρευσα τὰς ἀδελφάς
