σκευήν. Ἐργασθέντες δὲ δι’ ὅλου τοῦ θέρους κατωρθώσαμεν νὰ ἐπαναφέρωμεν αὐτὸ εἰς τὰ παρόντα ὅρια. Φοβούμενοι δ’ ὅμως πάλιν μήπως νῦν φανῇ ὑπερμέτρως συνεπτυγμένον, ἀναγράφομεν ἐνταῦθα, δίκην αἰτιολογίας, τὰς ὀλίγας ταύτας γραμμάς.
Ἡ ἱστορία τῶν ἑλληνικῶν δανείων διαιρεῖται ἀφ’ ἑαυτῆς εἰς τρεῖς περιόδους:
Τὴν πρώτην, ἥτις ἐξικνεῖται μέχρι τῆς ἐγκαθιδρύσεως τῆς βασιλείας τοῦ Γεωργίου, περιλαμβάνουσα τὴν ἱστορίαν τῶν δανείων τῆς ἐπαναστάσεως καὶ τοῦ δημοσίου χρέους τῆς Βαυαρικῆς δυναστείας.
Τὴν δευτέραν, ἥτις ἀρχομένη ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως περατοῦται τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1893 μετὰ τῆς ἀποκοπῆς τῶν χρεῶν.
Τὴν τρίτην, ἥτις περιλαμβάνει τὰς περὶ συμβιβασμοῦ διαπραγματεύσεις, τὴν ἐπιβολὴν τοῦ διεθνοῦς ἐλέγχου, καὶ τὰ μετὰ τὸ 1897 συμβάντα.
Ἡ δευτέρα περίοδος ὑποδιαιρεῖται εἰς δύο σχεδὸν ἰσόχρονα τμήματα, ὧν τὸ μὲν πρῶτον περιορίζεται εἰς ἐσωτερικὰ δάνεια, τὸ δὲ δεύτερον, χρονολογούμενον ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἠνοίχθησαν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ χρεώγραφα αἱ πύλαι τῶν εὐρωπαϊκῶν χρηματιστηρίων, περιλαμβάνει ποικίλα δημόσια χρέη, ἐν οἷς καὶ σχεδὸν πάντα τὰ μεγάλα ἐξωτερικά.
Ἡ μελέτη τῆς τρίτης περιόδου θ’ ἀπαιτήσῃ, ἐκτὸς τῆς ἐκθέσεως τῶν περὶ συμβιβασμοῦ διαπραγματεύσεων, τὴν μελέτην τοῦ θεσμοῦ τοῦ διεθνοῦς ἐλέγχου καὶ τὴν παραβολήν, ὑπὸ τὴν ἔποψιν ταύτην, τῆς θέσεως τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐκείνην ἄλλων κρατῶν κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον ὑπὸ οἰκονομικὴν κηδεμονίαν διατελούντων.
Εἰς τὰς τρεῖς ταύτας περιόδους ἀντιστοιχοῦσι τὰ τρία μέρη τοῦ παρόντος πονήματος.
