ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ:
Σπέρμα καταστροφῆς.................................................................................................................................................................................................................................................... Σελ. 5–16
Ἡ βουλγαρικὴ ἐπιστράτευσις.—Ἡ ἑλληνοσερβικὴ συμμαχία.—Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συμμαχικοῦ ὅρου.—Ἡ ρητὴ ἀνανέωσις τῆς Συνθήκης.—Προειδοποίησις τοῦ Κωνσταντίνου πρὸς τὴν Βουλγαρίαν.—Συνομιλίαι του μὲ τὸν Πασσάρωφ.—Τὸ ἀποδεικτικὸν πειστήριον.—Ἱστορικὸν τῆς ἀνευρέσεως τοῦ κειμένου τῆς συνομιλίας μεταξὺ Κωνσταντίνου καὶ Πασσάρωφ.—Βεβαιώσεις Ν. Πολίτη καὶ Α. Ρωμάνου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ:
Ἡ παγὶς.................................................................................................................................................................................................................................................... Σελ. 17–28
Ἡ γενικὴ ἐπιστράτευσις τῆς Ἑλλάδος.—Τὴν εἶχαν προσχεδιάσει οἱ βασιλικοὶ σύμβουλοι καὶ Επιτελεῖς.—Ὁ Βενιζέλος παρασύρεται ὅπως ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην.—Διαφωνία ὡς πρὸς τὸν σκοπόν, συμφωνία διὰ τὸ μέσον.—Ἡ στρατιωτικὴ σύμβασις Ἑλλάδος καὶ Σερβίας.—Οἱ Ἀγγλογάλλοι ἀντικαθιστοῦν τοὺς Σέρβους.—Ἡ καταγωγὴ τῆς προσκλήσεως τῶν ᾿Αγγλογάλλων εἰς Θεσσαλονίκην.—Ὁ Κωνσταντῖνος ἐγκρίνει τὴν σκέψιν τοῦ Βενιζέλου.—Ρήξις Βασιλέως καὶ Πρωθυπουργοῦ ἐπὶ τοῦ συνταγματικοῦ ζητήματος.—Ἡ ἀπόλυτος οὐδετερότης τοῦ Κωνσταντίνου.—Ὁμολογία του πρός Γ. Καφαντάρην.—Κρίσις ἐπὶ τῆς πράξεως τοῦ Κωνσταντίνου.—Γνώμαι τοῦ Γ. Στρέιτ, Α. Ρωμάνου και Ε. Βενιζέλου.—Ἡ ἔσω καὶ ἔξω ἀντίδρασις κατὰ τῆς πολιτικῆς τῶν Φιλελευθέρων.
ΚΕΦΑΛΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ:
Οἱ Σύμμαχοι εἰς Θεσσαλονίκην.—Πτώσις τοῦ Βενιζέλου.................................................................................................................................................................................................................................................... Σελ. 28–39
Ἡ γερμανικὴ πρωτοβουλία εἰς τὸν Αἷμον.—Ἡ πολιτικὴ τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως.—Τὸ σχέδιον τῆς Βαλκανικῆς Ἐκστρατείας καὶ ἡ πατρότης του.— Αἰφνιδία ἀπόβασις τῶν Ἀγγλογάλλων.—Κίνδυνος ρήξεως Ἑλλάδος καὶ Ἀντάντ.—Δοθεῖσαι ἐξηγήσεις.—Ἡ ἑλληνικὴ πολιτικὴ κρίσις.—Μεγάλη συνεδρίασις τῆς Βουλῆς.—Τὰ ἀναπτυχθέντα προγράμματα.—Ὁ Κωνσταντίνος παύει τὸν Βενιζέλον.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ:
Ἡ ἱστορικὴ εὐθύνη τοῦ Ἀλεξάνδρου Ζαΐμη.................................................................................................................................................................................................................................................... Σελ. 40–63
Χαρακτηρισμὸς τοῦ νέου πρωθυπουργοῦ.—Ματαίωσις τῆς ἑλληνοσερβικής συνεργασίας.—Ἀντιφάσεις τοῦ Κωνσταντίνου.—Ὑπαιτιότης διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν Συμμάχων εἰς Θεσσαλονίκην.—Ὁ φόβος ἐκ τῆς Γερμανίας καὶ ἡ πραγματικότης.—Μορφὴ τῆς αὐστρογερμανικῆς ἐκστρατείας εἰς τὸν Αἷμον.—Στρατιωτικαὶ δυνάμεις καὶ συγκοινωνίαι.—Ἡ σημασία τῆς ἑλληνικῆς ἐπεμβάσεως.—Ὁμολογία Γερμανοῦ ἀρχιστρατήγου.—Ἀγγλογαλλικαὶ διενέξεις.—Ἡ προσφορὰ τῆς Κύπρου ὑπὸ τῆς ᾿Αγγλίας.—Ἡ Ἑλλὰς τὴν ἀπορρίπτει.—Τελευταῖαι προσπάθειαι ἑλληνοσερβικῆς συνεννοήσεως.—Τὸ ἀντιπολεμικὸν κήρυγμα.—Ἐκφυλισμὸς τῆς ἐπιστρατεύσεως.—Ἡ πολιτική τῶν στρατώνων.—Τὸ ἐπεισόδιον Γιαννακίτσα.—Παραίτησις Ζαΐμη.—Ἐκκαθάρισις ἐκκρεμότη-
