Μικρασιατικὴ πολιτική.—Αἱ πηγαί της.—Προσωπικὴ ἐπιρροὴ Βενιζέλου.—Ὁ παράγων τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου.—Πολιτικὸν καὶ στρατιωτικὸν πρόγραμμα Φιλελευθέρων.—Ἡ τύχη τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ.—Ὑπομνήματα πρωθυπουργοῦ εἰς τὸν Βασιλέα.—Ἀντίδρασις τοῦ ἐπιτελάρχου Μεταξᾶ.—Προσφορὰ τῆς Μεγάλης Βρεττανίας.—Ἐκστρατεία Δαρδανελλίων.—Θὰ ἔπιπταν τὰ Στενά;—Τὸ τρίτον ὑπόμνημα.—Ὁ Κωνσταντίνος παρασύρεται.—Ἀποφασιστικὴ ἐπέμβασις Μεταξᾶ.—Ἐξηγήσεις Βενιζέλου.
Ἀντίδρασις τῆς Ρωσσίας.—Ἡ διεκδίκησις τῆς Κωνσταντινουπόλεως.—Πότε ἐδόθη ἡ ὑπόσχεσις τῆς Συνεννοήσεως.—Ἡ στρατιωτικὴ ἐπιχειρηματολογία τοῦ Μεταξᾶ.—Προβλέψεις καὶ πράγματα.—Τὰ συμβούλια τοῦ Στέμματος.—Ἐκκλησις Γουλιέλμου Βʹ, εἰς Κωνσταντῖνον.—Ὀριστικὴ διαφωνία Κωνσταντίνου καὶ Βενιζέλου.—Παραίτησις τοῦ Ὑπουργείου.
Ἀποτυχία Ζαΐμη.—Κυβέρνησις Γούναρη.—Χαρακτὴρ τοῦ νέου πρωθυπουργού.—Οἱ συνεργάται αὑτοῦ.—Ἡ ἀντίθεσις ἦτο ριζική.—Ἡ παραχώρησις τῆς Καβάλλας.—Προσωπικὴ ρήξις Κωνσταντίνου καὶ Βενιζέλου.—Διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Ἀντάντ.—Ἐκ νέου αἱ Μικρασιατικαὶ ὑποσχέσεις.—Τὸ Στέμμα καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ Ἔθνους ἀξιώσεις τοῦ Ἐπιτελείου.—Πρὸς τὴν ἔχθραν μὲ τὴν Τριπλὴν Συνεννόησιν.—Ἰταλικὴ δράσις.—Ἀσθένεια τοῦ Βασιλέως.— Κομματικὴ ἐκμετάλλευσις.—Αἱ ἐκλογαὶ τῆς 31 Μαΐου 1915.
Ἀθέτησις πολιτεύματος.—Ἡ Ἀντάντ ζητεῖ τὴν Καβάλλαν διὰ τὴν Βουλγαρίαν.—Συνέπειαι τοῦ σφάλματος. Ἡ διαβατικὴ Κυβέρνησις Βενιζέλου.—Ἀρχὴ ἄνευ ἐξουσίας.—Ὁ Βασιλεὺς οὐδετερόφιλος.—Ἡ Βουλγαρία συμμαχεῖ μὲ τοὺς Κεντρικούς.—Τί εἶχεν ὑποσχεθεῖ ἡ Ἑλλάς.—Εὐθύναι Κωνσταντίνου καὶ Γούναρη.—Ἀντιρρήσεις εὔλογοι καὶ ἐνέργειαι ὕποπτοι τοῦ Ἐπιτελείου.—Ἡ Σερβία ζητεῖ τὴν ἑλληνικὴν βοήθειαν.—Κυβέρνησις καὶ Στέμμα.—Ὁ Γερμανὸς στρατιωτικὸς ἀκόλουθος.—Ἡ γενικὴ ἐπιστράτευσις.—Παγίδευσις.
