εὑρίσκοντο εἰς τὴν δευτέραν μεραρχίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σανταρόζα. Ὁ Ζορμπᾶς ἦτο ἀρχηγὸς τῆς ἐπαναστάσεως καὶ μέραρχος. Γύρω του συνεσκέπτοντο ὁ Φικιώρης, ὁ Ζυμβρακάκης, ὁ Χατζηκυριάκος, ὁ Κονταρᾶτος, ἄλλα ἀκόμη μέλη τῆς ἐπιτροπῆς. Ὁ Ζορμπᾶς ἦτο ἐπιφυλακτικός. Δύο-τρεῖς ἄλλοι τὸν ἀντεπολιτεύοντο προκαταβολικῶς.
Ἐντὸς τῆς αἰθούσης ἐκείνης, γυμνῆς καὶ σκυθρωπῆς ὅπως ὅλα τὰ στρατιωτικὰ γραφεῖα, ὁ Βενιζέλος ἄρχισε τὸ πολιτικόν του στάδιον εἰς τὴν ἐλευθέραν Ἑλλάδα. Διέχυνε μὲ μόνην τὴν παρουσίαν του, τὴν πνευματικὴν καὶ σωματικὴν ἀκμὴν τῶν σαρανταπέντε χρόνων του. Εἶχε κάτι τὸ εὐσταλὲς καὶ εὐλύγιστον ποὺ ἔλειπεν ἀπὸ τοὺς καθιερωμένους πολιτικοὺς τῶν Ἀθηνῶν. Ἔφερνεν ἀπὸ τὸ νησί του ποσότητα ρώμης, πρωτοτυπίας καὶ ἐνεργητικότητος, ἰδιότητας σπανίας διὰ τὴν ἐξηντλημένην πολιτικὴν ἀριστοκρατίαν.
Ὡμίλησεν ἁπλᾶ. Σχεδὸν αὐστηρά. Ὁ ἐνθουσιασμὸς κατέκειτο εἰς τὴν οὐσίαν τῶν λόγων. Πίσω ἀπὸ κάθε φράσιν ἔστεκεν ἡ βεβαιότης τοῦ ἔργου. Οἱ ἀξιωματικοὶ ἐνόησαν ἀπὸ τὰς πρώτας λέξεις ὅτι ἡ αἰχμή του ἦτο φοβερώτερη ἀπὸ τὰ ἰδικά των σπαθιά.
Οἱ ἀξιωματικοὶ ἤκουσαν τὴν ὀργανικὴν θεωρίαν τῆς ἐπαναστάσεως. Ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρίσουν τὸ ἔδαφος ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὅταν ἡ ψυχολογικὴ εὐκαιρία καὶ ἡ ὑλικὴ ἰσχὺς ἦσαν εἰς τὴν διάθεσίν των. Ἀμέσως ἔπειτα ὤφειλαν νὰ οἰκοδομήσουν στερεά. Ἡ ὥρα τῶν ριζικῶν μέτρων τοὺς εἶχε διαφύγει. Τοὺς ἔμενεν ἀκόμη ἀρκετὴ ἐξουσία. Θὰ τὴν ἐχρησιμοποίουν ταχέως καὶ ἀποφασιστικῶς διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς κυβερνήσεως καὶ τὴν σύγκλησιν ἐθνοσυνελεύσεως, ὄχι συντακτικῆς, ἀλλὰ ἀναθεωρητικῆς. Τὰ ἄλλα σημεῖα τοῦ προγράμματος θὰ ἐπραγματοποιοῦντο εὐκολώτερα.
Οἱ διστακτικώτεροι τῆς ἐπιτροπῆς, σιγῶντος τοῦ Ζορμπᾶ, παρετήρησαν ἀμέσως ὅτι ὁ βασιλεὺς δὲν θὰ ἐδέχετο νὰ κληθῇ παρὰ τὸ σύνταγμα οὔτε κἂν διπλῆ ἀναθεωρητικὴ Βουλή. Τὸν ἐπηρέαζαν ὁ πολιτικός του σύμβουλος Διονύσιος Στεφάνου καὶ ὁ Μαυρομιχάλης. Θὰ ἐπροτίμα κάθε ἀντίστασιν καὶ θὰ ἔφθανεν εἰς παραίτησιν.
«Βενιζέλος: Ὁ βασιλεὺς φοβεῖται ὅτι ἡ συνέλευσις, καλουμένη παρατύπως, θὰ εἶνε οὐσιαστικῶς συντακτικὴ καὶ θὰ δύναται νὰ τὸν ἐκθρονίσῃ. Ὁ κίνδυνος αὐτὸς ἀποτρέπεται, ἂν ὁ στρατιωτικὸς σύνδεσμος καὶ ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα δώσουν ἔγγραφον ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἐπιβάλουν τὸν ἀναθεωρητικὸν χαρακτῆρα τοῦ σώματος. Ὡς πρὸς τὴν ἀντίστασιν ἐκ μέρους οἱουδήποτε, ὁ σύνδεσμος πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμος πρὸς ἐπιβολὴν τῶν ἀποφάσεών του».
Οἱ ζωηρότεροι ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν ἐπενέβησαν:
«Χατζηκυριάκος: Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔδει κατὰ τὴν κρίσιν σας, νὰ πράξωμεν τότε καὶ δὲν τὸ ἐπράξαμεν, φρονῶ ὅτι δυνάμεθα νὰ τὸ κάμωμεν τώρα, ἀνακηρύσσοντες ὑμᾶς δικτάτορα διὰ νὰ ἐφαρμόσετε τὸ πρόγραμμά σας».
«Βενιζέλος: Κατὰ τὰς πληροφορίας μου, ὁ σύνδεσμος δὲν ἔχει πλέον τὴν δύναμιν νὰ προβῇ εἰς τοιοῦτο πραξικόπημα».
