Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/422

πουργοῦ, ἐφ’ ὅσον οὗτος δὲν εἶχεν ἀκόμη χάσει τὴν πρὸς τὸν Βασιλέα του ἐμπιστοσύνην. Ἀλλ’ ὁ Κωνσταντῖνος δὲν ἦτο πλέον ἐλεύθερος τῶν πράξεών του. Ἐδεσμεύθη μὲ ὑποσχέσεις πρὸς τὴν Γερμανίαν καὶ ἔγινεν ὁριστικῶς, ψυχολογικῶς, ἀτομικῶς, ὑποχείριος τῶν προσώπων ποῦ τὸν ἐπεριστοίχιζαν. Καὶ ἂν ἤθελε, δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸν χαλύβδινον κύκλον, τὸν ὁποῖον ὁ ἴδιος ἐσφυρηλάτησεν ἐπὶ ἓξ μῆνας. Ἡ Ἑλλὰς ὁδηγεῖτο εἰς τὸν σπαραγμὸν καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς δεινοτάτας περιπετείας.

ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΤΟΜΟΥ