Ἡ πολιτικὴ τῶν φιλελευθέρων διὰ τὰ Δαρδανέλλια προσέκοψεν εἰς ἐσωτερικὴν ἀντίδρασιν. Παρὰ τὴν σύστασιν τοῦ Βενιζέλου, ἡ αἴτησις ἀποστρατείας τοῦ Μεταξᾶ, ὑποβληθεῖσα τὴν ἑσπέραν τῆς 17ης Φεβρουαρίου, διεβοήθη ἀμέσως καὶ ἀπὸ τοῦ τύπου ἀκόμη. Οἱ ἀντίπαλοι τοῦ μετεπαναστατικοῦ καθεστῶτος συνεσωματώθησαν. Ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς κομματικῆς ὄψεως τοῦ ἀρχομένου ἀγῶνος, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά των δὲν ἐστεροῦντο βασιμότητος.
Ἦσαν πολιτικὰ καὶ στρατιωτικά.
Ἀφορμὴν εἰς τὰ πρῶτα ἔδωσε κυρίως ἡ Ρωσσία, ἥτις ἔγνωστοποίησεν ἐν Ἀθήναις, Λονδίνῳ καὶ Παρισίοις, ὅτι δὲν ἐπεθύμει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, οὔτε τὴν εἴσοδον τῶν ἑλληνικῶν στρατευμάτων εἰς Κωνσταντινούπολιν. Ἡ ρωσσικὴ ἀξίωσις δὲν ἔγινε δεκτὴ ὑπὸ τῶν δυτικῶν Δυνάμεων. Τὴν 19ην Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας Ε. Γκρέϋ ἀπαντῶν εἰς διάβημα τοῦ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ, εἶπε τὰ ἑξῆς:
«Τὸ νὰ φέρωμεν ἐμπόδια εἰς τὴν σύμπραξιν τῆς Ἑλλάδος σημαίνει ἐπιβράδυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων. Διὰ τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ναρκῶν καὶ τῶν τορπιλλῶν, τὸ ναυαρχεῖον ἔχει ἀνάγκην τῶν ἑλληνικῶν πλοίων μὲ μικρὸν βύθισμα, διότι ὁλόκληρος ὁ συμμαχικὸς στόλος αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψιν παραμοίων σκαφῶν. Ἐξ ἄλλου ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατάληψιν τῆς χερσονήσου τῆς Καλλιπόλλεως».
Εἰς παρατηρήσεις τοῦ πρεσβευτοῦ, ὁ Γκρέϋ προσέθεσε:
