Διὰ τετάρτην φορὰν ἐντὸς πέντε μηνῶν αἱ προτάσεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως ἀπερρίπτοντο παρὰ τῆς Ἑλλάδος. Τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου/2 Φεβρουαρίου οἱ πρέσβεις Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας ἀνέγνωσαν εἰς τὸν Βενιζέλον ταυτόσημα τηλεγραφήματα τῶν κυβερνήσεών των, αἱ ὁποῖαι ἐχαιρέτιζαν μὲ λέξεις ἐγκαρδιότητος καὶ τιμῆς τὴν ἑλληνικὴν ἐπέμβασιν. Τόση ὑπῆρχε περὶ αὐτῆς βεβαιότης. Αἱ ἐπιφυλάξεις τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἦσαν δικαιολογημέναι καὶ ἀνεγνωρίσθησαν παρὰ τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν διερχομένου στρατηγοῦ Πῶ. Ἀλλ’ ἦτο ἐπίσης βεβαία ἡ θλιβερὰ ἔκπληξις τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσαν εἰς Λονδῖνον καὶ Παρισίους.
Ὁ Αγγλος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Λόϋδ Τζώρτζ, ἐκφράζων τὴν ἀπογοήτευσίν του εἰς τὸν Ἕλληνα πρεσβευτὴν Γεννάδιον, εἶπε μεταξὺ ἄλλων καὶ ταῦτα:
«Σᾶς εἶναι ἀπολύτως γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀγγλία οὐδὲν ὠφέλημα ἐπιδιώκει εἰς τὴν Ἀνατολήν. Μόνη της ἐπιθυμία εἶναι ἡ διατήρησις τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν Βαλκανικῶν κρατῶν. Πρὸ πάντων δὲ ἐπιθυμεῖ ἡ Μεγάλη Βρεττανία νὰ ἴδῃ τὴν Ἑλλάδα εγκαθισταμένην ἐκεῖθεν τοῦ Αἰγαίου, εἰς Σμύρνην. Ὅ,τι δὲν θέλει ἡ Ἀγγλία εἶναι νὰ ἴδῃ τὴν Ρωσσίαν δεσπόζουσαν εἰς τὴν Ἀνατολὴν κατὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου. Καὶ διὰ τοῦτο καταβάλλει ὑπερτάτας προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι τῆς στοιχίζουν τὴν διατήρησιν νέου στρατοῦ, ἀνωτέρου τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἀνδρῶν».
Ὁ Γεννάδιος συνεχίζει τὴν τηλεγραφικήν του ἔκθεσιν:
«Ὁ λόρδος Κίτσενερ μὲ εἰσήγαγεν εἰς τὸ γραφεῖον του καὶ μοῦ ἐξέφρασε τὴν ἔκπληξίν του διὰ τὴν ἄρνησιν τῆς ὑμετέρας ἐξοχότητος (τοῦ Βενιζέλου).
»Ἦτο ἡ στιγμὴ νὰ δράσετε. Βραδύτερον ὄχι μόνον δὲν θὰ εἴχομεν ἀνάγκην τῶν βαλκανικῶν κρατῶν, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφεθοῦν τὰ κράτη ταῦτα ὅπως ρυθμίσουν μόνα τὰς τύχας των. Ἡ Θεσσαλονίκη αὐτὴ ἦτο πιθανὸν νὰ σᾶς διαφύγῃ (ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα) ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐνῷ τώρα ἡ Ἀγγλία θεωρεῖ τὰ ἑλληνικὰ ζητήματα κοινὰ μὲ τὰ ἰδικά της, καὶ θὰ ἦτο ἑτοίμη νὰ στείλῃ εἰς Θεσσαλονίκην ὅ,τι θὰ ἐκρίνετο ἀναγκαῖον: Ὄχι μόνον μίαν μεραρχίαν, ἀλλὰ διαδοχικῶς ὅλας τὰς δυνάμεις, τὰς ὁποίας αἱ περιστάσεις θὰ καθίστων απαραιτήτους» [1].
Ὁ οὕτως ὁμιλῶν ἦτο ὁ πρῶτος Βρεττανὸς στρατάρχης, ὁ ὑπουργὸς τῶν στρατιωτικῶν τῆς Αὐτοκρατορίας, ὁ θετικώτερος χαρακτὴρ καὶ ὁ ψυχρότερος ἐγκέφαλος ἐκ τῶν ἀποτελούντων τὴν ἀγγλικὴν κυβέρνησιν.
Εἰς τὰς ἄλλας πρωτευούσας τῆς Συνενοήσεως τὰ πράγματα δὲν παρουσιάζοντο κατὰ διάφορον τρόπον. Ὁ Ἄγγλος πρεσβευτὴς Πετρουπόλεως εἶπε πρὸς τὸν πληροφορητὴν τῆς ἑλληνικῆς πρεσβείας:
«Διεπράξατε ἔγκλημα ἐναντίον τῆς πατρίδος σας καὶ τῶν συμφερόν-
- ↑ Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1270 Α/5 τηλεγράφημα τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1915 τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτοῦ τῆς Ἑλλάδος Ι. Γενναδίου πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν Ε. Βενιζέλον.
