ἰταμότητος, ὥστε ὁ Κωνσταντῖνος ἠναγκάσθη να διακόψῃ τὴν ἀκρόασιν μὲ καταφανὴ δυσφορίαν.
Πρὸς τὸν πρωθυπουργὸν ὁ Κουὰτ συνίστα νὰ μετάσχῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸν πόλεμον παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Βουλγαρίας ἐναντίον τῆς Σερβίας.
«Βενιζέλος: Τοιαύτη κατὰ τῆς Σερβίας ἐπίθεσις ἀποκλείεται ἀφοῦ εἴμεθα σύμμαχοι τῆς Σερβίας.
«Κουάτ: Ἐν τούτοις τοιαύτη κατὰ τῆς Σερβίας ἐπίθεσις ὑμῶν θὰ ἐξησφάλιζεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπέκτασιν τῶν συνόρων της πρὸς τὴν Σερβίαν.
«Βενιζέλος: Μᾶς συνιστᾶτε νὰ προδώσωμεν τὴν συμμαχίαν μας μὲ τὴν Σερβίαν, νὰ ἐπιτεθῶμεν κατ᾿ αὐτῆς καὶ νὰ συμμετάσχωμεν εἰς τὸν διαμελισμόν της. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι πάρα πολὺ μικρὸν κράτος διὰ νὰ πράξῃ τόσην μεγάλην ἀτιμίαν».
Ἀπὸ τὰς φιλικὰς ἐπικλήσεις ἡ Γερμανία ἐπέρασε ταχέως εἰς ἀπειλὰς καὶ ἐκβιασμούς. Ὁ κόμης Κουὰτ δὲν ἐδυσκολεύθη νὰ εἴπῃ ὅτι ἂν ἐπικρατήσουν αἱ κεντρικαὶ δυνάμεις, θὰ δημιουργήσουν μεγάλην Βουλγαρίαν. Εἰς τὸ τέλος ἔκαμε δηλώσεις πολέμου, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἑξῆς περικοπὴν τηλεγραφήματος τοῦ Γ. Στρέϊτ πρὸς τὸν Ν. Θεοτόκην:
«Ἀθῆναι 30 Ἰουλίου/12 Αὐγούστου 1914. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν πρὸς τὴν πρεσβείαν Βερολίνου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ τηλεγράφημά σας τῆς χθὲς καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἀπὸ 25 Ἰουλίου ἰδικοῦ μου, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁ πρεσβευτὴς τῆς Γερμανίας ἦλθε σήμερον νὰ μοῦ ὁμιλήσῃ ἐκ νέου περὶ τοῦ ἐνδεχομένου, τὸ ὁποῖον ἡ ἐξοχότης του παρουσίαζεν ὡς ἐπικείμενον, μιᾶς ἐπιθέσεως τῆς Βουλγαρίας ἐναντίον τῆς Σερβίας καὶ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ὤφειλε νὰ λάβῃ πρὸς τὸ παρόν, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν δεσμῶν τῆς μὲ τὴν Σερβίαν. Ἡ ἐξοχότης του προσέθηκεν ὅτι: Ζητεῖ ὅπως ἐν οἱᾳδήποτε περιπτώσει ἡ Ἑλλὰς τηρήσῃ οὐδετερότητα καὶ μὴ βοηθήσῃ τὴν Σερβίαν· ὅτι, ἂν ἡ Βουλγαρία ἐπιτεθῇ κατὰ τῆς Σερβίας καὶ ἡ Ἑλλὰς προσβάλῃ τὴν Βουλγαρίαν, θὰ ὤφειλεν ὁ πρεσβευτής τῆς Γερμανίας νὰ ζητήσῃ τὰ διαβατήριά του καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν θέσιν του διὰ νὰ δείξῃ ὅτι θεωρεῖ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ὡς ἐχθρικήν».
Ταὐτοχρόνως ὁ πρεσβευτὴς Κωνσταντινουπόλεως Πανᾶς ἐτηλεγράφησαν ὅτι ἡ Τουρκία ἐκήρυξε γενικὴν ἐπιστράτευσιν, ἥτις ἐπροχώρει ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν Γερμανῶν ὀργανωτῶν. Ἀφ’ ἑτέρου τὰ γερμανικὰ καταδρομικὰ «Γκαῖμπεν» καὶ «Μπρεσλάου» εἰσῆλθαν ἐντὸς τῶν Δαρδανελλίων καὶ ἠγοράσθησαν εἰκονικῶς παρὰ τῶν Τούρκων.
Πρῶτος ὁ Βενιζέλος ἐκ τῶν πολιτικῶν τῆς Ἀντάντ ἀντελήφθη ότι ἡ Γερμανία προώριζε τὴν Βαλκανικὴν χερσόνησον ὡς σπουδαῖον θέατρον τοῦ ὅλου πολέμου.
Τί ὤφειλε νὰ πράξῃ ἡ Ἑλλάς;
Τῆς ἦτο ἀδύνατον νὰ προστεθῇ εἰς τὸν Κεντρικὸν Συνδυασμόν, ἐφ’ ὅσον
