Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/236

Από Βικιθήκη
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
202
Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920
000

Γεώργιος: Εἰς τὶ συνίσταται ἡ παραχώρησις αὕτη;

Κλεμανσώ: Δὲν τὸ γνωρίζω· θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὸ μάθω παρὰ τῆς ὑμετέρας μεγαλειότητος.

Ἀπήντησα τότε ὅτι πιθανὸν νὰ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ σχεδίου ἑνὸς θωρηκτοῦ τὸ ὁποῖον ἐξεπόνησεν ὁ αὐτοκράτωρ καὶ θὰ μοῦ τὸ ἔστελλεν εἰς Ἀθήνας. Ἐβεβαίωσα τὸν κ. Κλεμανσὼ ὅτι εἰς τὸ Βερολῖνον ὁμίλησα μόνον περὶ τοῦ κρητικοῦ ζητήματος καὶ δὲν ἀνέλαβον οὔτε θὰ ἀναλάβω ὑποχρέωσιν ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸν αὐτοκράτορα· τέλος προσέθεσα ὅτι δὲν θὰ κάμω τίποτε, τὸ ὁποῖον θὰ δυσηρέστει τὴν Γαλλίαν, τὴν μόνην δύναμιν, ἥτις μᾶς ὑποστηρίζει εἰλικρινῶς, ὡς μοῦ εἴπατε σεῖς ὁ ἴδιος (ὁ Γ. Θεοτόκης).

Βλέπετε λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα πάρα πολύ προσεκτικοὶ εἰς τὴν πολιτικήν μας, διὰ νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τὴν Γαλλίαν οὔτε σκιὰν ὑποψίας περὶ τῆς εἰλικρινείας μας. (Ὑπογραφὴ) Γεώργιος».

Εἰς νεώτερον τηλεγράφημά του ὁ βασιλεὺς καθίστα προσεκτικὸν τὸν Θεοτόκην. Μετέβαινεν εἰς Ἀθήνας ὁ Γερμανὸς Ἄρκο-Βάλλεϋ μὲ τὰ σχέδια τοῦ θωρηκτοῦ-καταδρομικοῦ καὶ προτάσεις δανείου ἑξῆντα ἑκατομμυρίων μάρκων. Ὁ Γεώργιος ἔλεγε πρὸς τὸν Γ. Θεοτόκην:

«Εἶναι καλὸν νὰ ἀκούσετε τὸν Γερμανὸν ἀπεσταλμένον, χωρὶς ὅμως νὰ δεσμευθῆτε ποσῶς δι’ ὑποσχέσεως οἱασδήποτε».

Ὁ Βασιλεὺς ἐματαίωσε τὰς περαιτέρω ἑλληνογερμανικὰς συνεννοήσεις διότι, κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ Γεωργίου Στρέϊτ:

«Δὲν ὑπῆρχε ψυχικὴ ἐπαφὴ μεταξὺ τοῦ βασιλέως Γεωργίου καὶ τοῦ αὐτοκράτορος Γουλιέλμου».

Ἀνεξαρτήτως τῶν προσωπικῶν του συμπαθειῶν, ὁ βασιλεὺς Γεώργιος ἔμαθεν, ἐπὶ 45 χρόνια, ὅτι ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἦτο πλησίον τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας. Ἐνθυμεῖτο ὅτι ἡ Γερμανία ἐστάθη ἐχθρὰ τῆς Ἑλλάδος. Ὁ μέγας πολιτικὸς τῆς Βίσμαρκ ἐπεριφρόνησε τὸν Ἑλληνισμόν. Ὁ μέγας αὐτῆς σοσιαλιστὴς Κὰρλ Μὰρξ εἶπεν: «Οἱ Ἕλληνες δὲν ἀποτελοῦν ἔθνος». Δὲν ἐλησμόνει ὁ Γεώργιος ὅτι τὴν ἐπαύριον τοῦ ἀτυχοὺς πολέμου τοῦ ἐννενῆντα ἑπτὰ ὁ αὐτοκράτωρ Γουλιέλμος ἐκήρυξε δημοσίᾳ εἰς Δαμασκόν: [1]

«Εἴθε ἡ αὐτοῦ μεγαλειότης ὁ σουλτᾶνος καὶ τὰ τριακόσια ἐκατομμύρια τῶν Μουσουλμάνων τὰ ὁποῖα λατρεύουν εἰς τὸ πρόσωπόν του τὸν χαλίφην των, νὰ πεισθοῦν ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ τῆς Γερμανίας εἶναι παντοτεινὸς φίλος των».


  1. Ἀνακοίνωσις Α. Εὐταξία πρὸς τὸν γράφοντα, Ἀθῆναι Μάϊος 1998. Ἀπομνημονεύματα Κ. Ζορμπᾶ, Ἀλληλογραφία Γ. Θεοτόκη, Γ. Μπαλτατζῆ, πρεσβευτοῦ Παρισίων Ν. Δηλιγιάννη, Ἀπρίλιος 1908, ἀρχεῖα ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ πρεσβείας Παρισίων. Τηλεγραφήματα βασιλέως Γεωργίου Αʹ ἐκ Παρισίων, Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 1908 πρὸς πρωθυπουργὸν Θεοτόκην Ἀθήνας, ἀρχεῖα πρεσβείας Παρισίων. Ἐκ συνομιλίας τοῦ Γ. Στρέϊτ μὲ τὸν γράφοντα, Ζυρίχη Σεπτέμβριος 1928. Ἀγόρευσις Γουλιέλμου Βʹ εἰς Δαμασκόν, 8 Νοεμβρίου 1898 Α. Σεραντὰμ τὸ Παγγερμανικὸν Σχέδιον» σελὶς 32. Καρόλου Μάρξ «Τὸ ἀνατολικὸν ζήτημα».