Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/181

Από Βικιθήκη
Αυτή η σελίδα δεν έχει ελεγχθεί ακόμη για πιθανά λάθη.
000
Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία
153

στρατοῦ ὤφειλαν νὰ σπεύσουν ἀμέσως εἰς τὸ σερβικὸν ἔδαφος ἐναντίον τυχὸν αὐστριακῆς ἐπιθέσεως. Ἠδύνατο ἡ Ἑλλὰς νὰ λάβῃ ἀνάλογον ὑποχρέωσιν; [1]

Τὴν τρίτην ἑβδομάδα τοῦ πρώτου βαλκανικοῦ πολέμου ἡ Σερβία ἐκάλεσε τὴν Ἑλλάδα εἰς συνομολόγησιν συμμαχίας, ὑπὸ τὸν ὅρον κοινῆς ἐνεργείας ἐναντίον τῆς Αὐστρίας, ἥτις ἠπείλει ἀμφοτέρας τὰς χώρας ἐξ ἀφορμῆς τῆς Ἀλβανίας. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν Κορομηλᾶς εἶχε συντάξει βίαιον ἔγγραφον πρὸς τὴν Αὐστρίαν καὶ τὸ ζήτημα συνεβιβάσθη διὰ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Βενιζέλου [2].

Εἰς τὸ Λονδίνον ἡ ἑλληνοσερβικὴ προσέγγισις ἔγινε καταφανής. Ὁ ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἀποστολῆς Νικόλαος Πολίτης εἶπε σχετικῶς:

«Ὁ Βενιζέλος εἶχε πάντοτε ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἑλληνοσερβικὴν σύμπράξιν. Κατὰ τὴν διάσκεψιν τοῦ Λονδίνου τὸ 1912, συνειργάζετο μὲ τοὺς Σέρβους ὡς νὰ ἦσαν σύμμαχοι τῆς Ἑλλάδος» [3].

Βραδύτερον, ὁ Διάδοχος τῆς Σερβίας Ἀλέξανδρος μετέβη εἰς Θεσσαλονίκην. Τὴν προτεραίαν ὁ γενικός του πρόξενος ἔλεγεν εἰς τὸν νομάρχην Ἀργυρόπουλον: «Τὰ δύο μας κράτη πρέπει νὰ ἑνωθοῦν καὶ νὰ κρατήσουν ὅσα ἐδάφη κατέλαβαν».

Ὁ Διάδοχος τῆς Σερβίας ἐπεσκέφθη τὸν βασιλέα Γεώργιον καὶ ὡμίλησε μαζί του ἐπὶ πολὺ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συνεργασίας τῶν δύο λαῶν ἐναντίον τῶν Βουλγάρων. Ὁ βασιλόπαις Νικόλαος τῆς Ἑλλάδος, ἐκτελῶν διαταγὴν τοῦ πατρός του, μετέβη τὸ αὐτὸ ἀπόγευμα εἰς τὸν σιδηροδρομικὸν σταθμὸν Θεσσαλονίκης καὶ συνηντήθη μὲ τὸν Σέρβον πρίγκηπα ἐντὸς τῆς ἁμάξης, ὅπου οὗτος διέμενεν. Ἡ συζήτησις ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἑλληνοσερβικὴν σύμπραξιν. Διεφάνη ὅμως ἡ φροντὶς τῆς Σερβίας ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ τὸν αὐστριακὸν κίνδυνον. Ὁ Νικόλαος ἐκθέτων τὰ λεχθέντα πρὸς τὸν Κορομηλᾶν, ἔλεγε:

«Ὁ διάδοχος τῆς Σερβίας φοβεῖται ὅτι ἡ Αυστρία θὰ ὑποστηρίξῃ τὴν Βουλγαρίαν, ὁπότε ἡ Σερβία θὰ εὑρεθῇ μεταξὺ τῶν δύο τούτων».

Πρὸς δὲ τὸν ἀδελφόν του Κωνσταντῖνον, εὑρισκόμενον τότε εἰς Ἤπειρον, ἐτηλεγράφει ὁ Νικόλαος:

«Εάν, παρὰ τὴν θέλησιν τῆς Σερβίας, εἶπεν ὁ Πρίγκηψ Ἀλέξανδρος, εἰσχωρήσῃ ἡ Βουλγαρία πρὸς νότον, ἡ Σερβία θὰ εὑρεθῇ μεταξὺ δύο πυρῶν, Βουλγαρίας καὶ Αὐστρίας, πράγμα ὀλέθριον. Ἐξέφρασε τὴν ἰδέαν ὅτι ἡ Αὐστρία ἦτο ἐξ ἀρχῆς κατὰ τῆς ἀποκτήσεως λιμένος ὑπὸ τῆς Σερβίας ἐπὶ τῆς Ἀδρια-


  1. Πρώην πρωθυπουργοῦ τῆς Βουλγαρίας Γκέσωφ: «Ἡ Βαλκανικὴ Συμμαχία», κείμενον τῆς στρατιωτικῆς συμβάσεως μεταξὺ τῶν βασιλέων Βουλγαρίας καὶ Σερβίας τῆς 29ης Ἀπριλίου 1912 τῆς σελίδες 202–213 τῆς γαλλικῆς ἐκδόσεως.
  2. Τηλεγράφημα τῆς 20ης Ὀκτωβρίου (παλαιὸν ἡμερολόγιον) 1912 τῆς ἑλληνικῆς πρεσβείας Βελιγραδίου πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν κυβέρνησιν. Σχετικὴ συνομιλία τοῦ Ε. Βενιζέλου μετὰ τοῦ γράφοντος, Ἀθῆναι, Μάϊος 1928.
  3. Ὁ Ν. Πολίτης πρὸς τὸν γράφοντα, Παρίσιοι, Νοέμβριος 1928.