σύμφωνα μὲ αὐτήν, θὰ ἔκαμνε προτάσεις εἰς τὸν Δάνεφ. Ἐπρόκειτο νὰ ἐξασφαλισθῇ ἱκανὴ ἐνδόχωρα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μέχρι τῆς γραμμῆς τῶν λιμνῶν· νὰ δοθοῦν ἐμπορικαὶ εὐκολίαι πρὸς τοὺς Βουλγάρους καὶ νὰ ἀναγνωρίσουν αὐτοὶ ἄνευ περιορισμοῦ τὴν ἑλληνικότητα τῆς μακεδονικῆς πρωτευούσης.
Ὁ Σκουλούδης μετὰ τοῦ Στρέϊτ ἐνόμισαν ὅτι ὁ Βενιζέλος παραδίδει τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τοὺς Βουλγάρους. Συνεκρότησαν νυχτερινὰ διαβούλια. Ὁ Στρέϊτ ἀνέλαβε νὰ μεταπείσῃ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀντιπροσωπείας. Ὁ Βενιζέλος ἐχωρίσθη ἀπὸ τὸν συνάδελφόν του διὰ νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν Βούλγαρον πληρεξούσιον. Ὁ Δάνεφ ἀπέρριψε τὰς ἑλληνικὰς προτάσεις. Ὁ Γκέσωφ παρεπονέθη ἔπειτα ὅτι οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς ἔδωκε συγκεκριμένην λύσιν τῆς διαφορᾶς [1].
Οἱ Βούλγαροι δὲν ἐδέχοντο συζήτησιν. Μόνη ἡ κατάκτησις τῆς Θεσσαλονίκης τοὺς ἐξησφάλιζε τὴν Μακεδονίαν καὶ τοὺς καθίστα κυρίους τῆς βορείας παραλίας τοῦ Αἰγαίου.
Ὁ Βενιζέλος εἰργάσθη λυσσωδῶς διὰ νὰ ματαιώσῃ τὸ βουλγαρικὸν σχέδιον. Ὅταν δὲ συνεννοήθη μὲ τὴν Σερβίαν· ὅταν ἐκέρδισε τὴν συμπάθειαν ὁλοκλήρου τῆς τριπλῆς Συνεννοήσεως, ἰδοὺ τί ἐπληροφόρει τὸν Κορομηλᾶν ἐπὶ τούτου:
«Λονδῖνον, 20 Δεκεμβρίου 1912. Προεδρεύοντα κυβερνήσεως Ἀθήνας. Εἰς συνομιλίαν μου μὲ τὸν Δάνεφ, οὗτος μοὶ εἶπεν ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἀναγκαία εἰς τοὺς Βουλγάρους ὡς λιμὴν σπουδαιότατος τοῦ κράτους των.
Ἐδήλωσα πρὸς τὸν Δάνεφ:
Οὐδεμία κυβέρνησις ἐν Ἑλλάδι, οὐδεὶς βασιλεὺς θὰ εὑρίσκετο διὰ νὰ δεχθῇ νὰ παραιτηθῇ τῆς Θεσσαλονίκης, εἰμὴ κατόπιν ἀτυχοὺς πολέμου.
Διὰ τοῦτο, εἶπον, ἂν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κατ’ εὐθεῖαν συνεννόησις, ἐπιβάλλεται προσφυγὴ εἰς διαιτησίαν πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ αἴσχους τοῦ πολέμου τῶν συμμάχων μεταξύ των. (ὑπογρ.) Ε. Βενιζέλος» [2].
Τὴν ἑπομένην, ὁ Ἰω. Μεταξᾶς ἔγραφεν εἰς τὸ ἐπιτελεῖον:
«Ἡ τελευταία συνέντευξις τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Δάνεφ ἐγένετο χθές. (20 τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου 1912). Ὁ Βενιζέλος εἶπε κατηγορηματικώτατα ὅτι τὸ ζήτημα τῆς Θεσσαλονίκης τὸ θεωρεῖ ζήτημα πολέμου μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βουλγαρίας καὶ μόνον ἂν ἡττηθῇ ἡ Ἑλλὰς εἰς τοιοῦτον πόλεμον, θὰ ὑποχωρήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ.
Μὲ τὴν Θεσσαλονίκην ἐννοεῖ (ὁ Βενιζέλος) καὶ ζώνην ἐδαφικὴν περὶ αὐτήν, βορρᾶν καὶ ἀνατολάς, ἐκτεταμένην πολὺ οὕτως ὥστε νὰ εἶναι ἐξη-
