Θεσσαλονίκης ἀπετέλει ἀπείρως μεγαλείτερον κίνδυνον. Αὐτὸ δὲν ἤθελε νὰ ἀντιληφθῇ ὁ ἀρχιστράτηγος. Δὲν τοῦ ἔλειπαν ἐν τούτοις αἱ πληροφορίαι καὶ αἱ ὑποδείξεις.
Τὴν 12/25 Ὀκτωβρίου, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, τηλεγραφῶν ἐπειγόντως πρὸς τὸν Διάδοχον βουλγαροσερβικὰς νίκας, προσέθετεν αὐτολεξεί:
«Φρονῶ ὅτι πρέπει, κατὰ τὸ δυνατόν, νὰ ἐντείνωμεν ἡμετέρας ἐνεργείας ὥστε καταληφθῇ ὅσον τάχιστα Θεσσαλονίκη καὶ ἵνα μὴ ἡμέτερα ἀποτελέσματα ἔλθωσι πολὺ ὕστερον ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν συμμάχων. (Ὑπογραφὴ) Λ. Κορομηλᾶς». [1]
Εἴκοσι ὥρας βραδύτερον ὁ Βενιζέλος ἔλεγε πρὸς τὸν Κωνσταντῖνον, σταθμεύοντα εἰς Κοζάνην:
«Ἀναμένω νὰ μοὶ γνωρίσετε τὴν περαιτέρω διεύθυνσιν, ἣν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ προέλασις τοῦ στρατοῦ Θεσσαλίας. Παρακαλῶ μόνον νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι σπουδαῖοι πολιτικοὶ λόγοι ἐπιβάλλουσι νὰ εὑρεθῶμεν μίαν ὥραν ταχύτερον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. (ὑπογρ.) ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν Βενιζέλος» [2].
Ὁ διάδοχος δὲν ἤθελε νὰ ὑπακούσῃ εἰς τὴν διαταγὴν τοῦ ὑπουργοῦ του. Μετὰ τὴν μάχην τοῦ Σαρανταπόρου, μέρος τοῦ φεύγοντος τουρκικοῦ στρατοῦ ἐβάδιζεν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Καϊλαρίων–Σόροβιτς–Φλωρίνης. Ἡ κυρία δύναμις ἐπορεύθη πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ τῆς ἀρτηρίας Κοζάνης–Βεπροίας. Ὁ Ἕλλην αρχιστράτηγος εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν πρῶτον δρόμον. Ἐσκόπει νὰ καταστρέψῃ τὰ φεύγοντα πρὸ τῶν Σέρβων τουρκικὰ στρατεύματα καὶ ἐλεύθερος πλέον να στραφῇ κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀλλ’ ἡ κυβέρνησις εἶχε διατάξει τὸν Διάδοχον ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐχθροπραξιών να σπεύσῃ πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην. Πλὴν τούτου ἐπληροφορεῖτο ὅτι οἱ Βούλγαροι ἀπέσπασαν ἐκ Θράκης τὴν μεραρχίαν Ρίλου, 35.000 ἀνδρῶν, μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ καταλάβῃ τὴν Θεσσαλονίκην. Παρ’ όλα ταῦτα, ὁ Κωνσταντῖνος εἰδοποίησε τὸν Βενιζέλον ὅτι:
«Ὁ στρατὸς δὲν θὰ ὁδεύσῃ κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐγὼ ἔχω καθῆκον νὰ στραφῶ κατὰ τοῦ Μοναστηρίου, ἐκτὸς ἂν μοῦ τὸ ἀπαγορεύετε».
Ὁ πρωθυπουργὸς ἀπήντησε:
«Σᾶς τὸ ἀπαγορεύω!» [3]
Συγχρόνως διέταξεν ὁ Βενιζέλος τὸν ἐπιτελάρχην τοῦ ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν Νίδερ νὰ μεταβῇ εἰς Κοζάνην καὶ ἐκθέσῃ λεπτομερῶς πρὸς τὸν Διάδοχον τοὺς λόγους, οἵτινες ἀπῄτουν τὴν ἄμεσον κατάληψιν τῆς Θεσσαλονίκης. Παρεκάλεσεν ἐπίσης τὸν βασιλέα νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ γενικὸν στρατηγεῖον καὶ καταπείσῃ τὸν υἱόν του.
