Κύθηρος, ὁ δημότης Κυθήριος· οὐδεὶς ἀναφέρει τὴν παραγωγὴν τούτου· ἡ πόλις αὕτη ἔκειτο ἐν Μεσογείοις. Ἀπὸ τοῦ Δημοσθένους τὸν λόγον πρὸς Φαίνιππον πληροφορούμεθα ὅτι ὁ δῆμος οὗτος εἶχε πρόσοδον ξυλείας ὕλης πρὸς τὴν θάλασσαν. Τὸ ὄνομα τοῦ δήμου τούτου ἐν τοῖς ἐσχάτοις χρόνοις τῆς ἀπαιδευσίας ἔλαβεν ὁλικὴν ἀλλοίωσιν, ἀλλὰ κωμικήν· κατὰ πρῶτον ἐκολαφίσθη εἰς τὴν παραλήγουσαν, καὶ ἐλέγετο Κύθουρος, εἶτα εἰς τὴν ἐμφάνισιν τῶν ἐποίκων Ἀλβανῶν ἀκρωτηριάσθη τὴν ἀρχικὴν συλλαβὴν, καὶ ἐπροφέρετο παρ’ αὐτοῖς Θοῦρος· καὶ ὁ λόγος ἦν αἰσχρολογίας ἀποφυγή· πρέπει ὅμως νὰ δηλωθῇ ἡ αἰτία, καὶ ἂς ἦνε συγγνωστέα ἡ ἐξήγησις. Κῦ ἢ κῦρ παρὰ τοῖς Ἀλβανοῖς λέγεται τὸ κατὰ τὴν χυδαϊκὴν συνήθειαν τῆς γλώσσης γαμῆσι. Μὴν ἀνεχόμενοι λοιπὸν οἱ Ἀλβανοὶ, δεισιδαίμονες ὄντες τοῦ ἀποστρέφεσθαι τὰ κακέμφατα, νὰ προφέρωσι τὸ κακέμφατον τοῦτο, ἀφῄρεσαν τὴν πρώτην αὐτὴν συλλαβήν. Ὅτε δὲ Τουρκαλβανὸς προσεκτήσατο τὸν τόπον, τὸ ὄνομα Θοῦρος μετέφερεν εἰς τὸ ἀλβανικὸν Μποῦρος πρὸς ἐπίδειξίν του, ὅπερ σημαίνει ἀνδρεῖον, ὅπως ἦτον δῆθεν τοιοῦτος ἀνδρεῖος καὶ ὁ κύριος τοῦ τόπου Τουρκαλβανός. Ὁ Μποῦρος οὗτος ἢ κατά τινας τῶν σημερινῶν χωρικῶν Μπούρανες κεῖται μεταξὺ τῶν δύο ἀπ’ αὐτοῦ τμηθέντων χωρίων Σπάτα καὶ Μπάλα, ἐρημωθεὶς εἰς τὴν γενικὴν ἐρήμωσιν τῆς Ἀττικῆς τὴν ἐπὶ Μοροζίνου τοῦ Ἑνετοῦ. Τὰ νῦν δὲ δύο χωρία Σπάτα καὶ Μπάλα ἀπεσπάσθησαν τοῦ Κυθήρου εἰς τὰς γενομένας διαιρέσει, ὑπὸ τῶν Ἰδιοκτημόνων· εἶνε ὅμως μία καὶ ἡ αὐτὴ περιφέρεια· ὁ δὲ Σπάτας καὶ Μπάλας ἦσαν οἱ κύριοι τοῦ τόπου, ὄντες Τουρκαλβανοί· ὁ Μπάλας ἐπροφέρετο καὶ Μπαλὴς, καὶ ἡ οἰκογένεια τούτου ἐσώθη ἐν Ἀθήναις μέχρι τέλους τῆς Τουρκοκρατίας· καὶ ὁ τελευταῖος πωλητὴς τοῦ Μπάλα ἐλέγετο Μπαλής.
Ὁ τόπος οὗτος τοῦ Κυθήρου ἔχει γαίας ἀγαθὰς καὶ σιτοφόρους· πρὸ πάντων δὲ ἡ περιφέρεια τοῦ Μπάλα ὑπερέχει τῶν ἄλλων γαιῶν τοῦ δήμου. Φιλόποιός τις καὶ ζηλωτὴς ἀρ-
