διότι κατὰ τὸν Φιλόχορον τοῦ Στράβωνος ἐπόρθουν τὴν χώραν ἐκ θαλάττης μὲν Κᾶρες, ἐκ γῆς δὲ Βοιωτοὶ Ἄονες καλούμενοι· καὶ τούτου ἕνεκα συνῴκησεν ὁ Κέκρωψ τὸ πλῆθος εἰς δώδεκα πόλεις· (β. θ′. κ. ά. § 20) ὠνομάσθη ἄρα Ἐπακρία διὰ τὸ ἐπ’ ἄκρας τοῦ ὅρους εἶναι· διότι καὶ ὁ Ζεὺς ἐπωνομάσθη Ἐπάκριος διὰ τὸ ἐπ’ ἄκρας τῶν ὀρέων καθίδρυσθαι· καὶ εἰς τοῦτο συμφωνοῦσι ἅπαντες οἰ Γραμματικοί. Ἐδύνατο ὁ Στέφανος ὀρθότερον νὰ εἴπη ὅτι διὰ τὸ εἶναι ἐπὶ Ἰκαρίου τοῦ ὅρους ὠνομάσθη Ἐπικαρία, καὶ κατὰ συγκοπὴν Ἐπακρία, κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς γλώσσης.
Εἶνε περίεργον ὅτι ὁ Φαβωρῖνος λέγει τρεὶς Ἐπακρίας καὶ δύο Τετραπόλεις εἰς λέξιν Ἐπακρία. «Δύο δὲ τετραπόλεις ἐκάλεσεν (ὁ Κέκροψ) ἐκ τεσσάρων πόλεων ἑκατέραν μοῖραν καταστήσας· τρεὶς δὲ τὰς λοιπὰς Ἐπακρίας ὠνόμασε, καὶ ἡ προσεχὴς χώρα ταύταις ταὶς τρισὶν ὁμωνύμως αὐταῖς Ἐπακρία ἐκαλεῖτο». Ὁ Στράβων ὅμως καὶ ὁ Στέφανος, καὶ ἄλλοι μίαν Ἐπακρίαν παρέδωκαν, καθὼς καὶ μίαν Τετράπολιν· καὶ τοῦτο εἶνε τὸ ἀληθές. Ὁ Φαβωρῖνος ἠπατήθη ἀπὸ τὴν τετράκωμον τοῦ Πολυδεύκους λέγοντος· «τοῖς Ἀθήνῃσι τετρακώμοις, οἱ ἦσαν Πειραιεῖς, Φαληρεῖς, Ξυπετεῶνες, καὶ Θυμοιτάδαι.» (β. δ′. κ. 13). Ἡ τετράκωμος τοῦ Πολυδεύκους δὲν ὁμοιάζει τοῦ Κέκροπος τὴν Τετράπολιν· οἱ τέσσαρες ἀνωτέρω δῆμοι ὠνομάσθησαν τετράκωμοι διὰ τὴν συμπεριφορὰν εἰς ἀνέγερσιν τοῦ Ἡρακλείου ναοῦ, ἥν μόνοι αὐτοὶ κατέβαλον οἱ τέσσαρες δῆμοι· ὠσαύτως ἠπατήθη καὶ ὡς πρὸς τὰς Ἐπακρίας, τρεὶς εἰπὼν αὐτὰς, ἤτοι μίαν τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος, συγκειμένην ἐκ τῶν Ἐπακρίων, Ἰκαριέων, Σημαχιδῶν, καὶ Πλωθέων, δευτέραν δὲ τοὺς μνημονευομένους ὑπὸ τοῦ Ἀρποκρατίωνος τέσσαρας δήμους, οὕτω λέγοντος· «Νίκανδρος ἐν τῷ περὶ δήμων φησὶν, ὅτι μετέθησαν ἐξ Αἰαντίδος εἰς τὴν Πτολεμαΐδα (φυλὴν) Ἀφιδναῖοι, Πεῤῥίδαι, Τιτακίδαι, Θυργωνίδαι·» καὶ τρίτην τοὺς δήμους Βραυρῶνα, Ἀραφῆνα, Ἁλὰς Ἀραφηνίδας, καὶ τοὺς Φιλαΐδας· περὶ ὧν ἐν τοῖς ἑπομένοις ῥηθήσεται.
