Παλατινή Ανθολογία/VII/218

AP VII 218 τὴν καὶ ἅμα χρυσῷ καὶ ἁλουργίδι καὶ σὺν Ἔρωτι θρυπτομένην
Συγγραφέας: Αντίπατρος
Παλατινή Ανθολογία, VII (βιβλίο 7ο Επιτύμβια επιγράμματα)

τὴν καὶ ἅμα χρυσῷ καὶ ἁλουργίδι καὶ σὺν Ἔρωτι θρυπτομένην, Αντίπατρος, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 7ο, επίγραμμα 218 (AP VII 218)

VII 218 Αντίπατρος

τὴν καὶ ἅμα χρυσῷ καὶ ἁλουργίδι καὶ σὺν Ἔρωτι

θρυπτομένην, ἁπαλῆς Κύπριδος ἁβροτέραν

Λαΐδ᾽ ἔχω, πολιῆτιν ἁλιζώνοιο Κορίνθου,

Πειρήνης λευκῶν φαιδροτέραν λιβάδων,

τὴν θνητὴν Κυθέρειαν, ἐφ᾽ ᾗ μνηστῆρες ἀγαυοὶ

πλείονες ἢ νύμφης εἵνεκα Τυνδαρίδος,

δρεπτόμενοι χάριτάς τε καὶ ὠνητὴν ἀφροδίτην:

ἧς καὶ ὑπ᾽ εὐώδει τύμβος ὄδωδε κρόκῳ,

ἧς ἔτι κηώεντι μύρῳ τὸ διάβροχον ὀστεῦν,

καὶ λιπαραὶ θυόεν ἄσθμα πνέουσι κόμαι

ᾗ ἔπι καλὸν ἄμυξε κάτα ῥέθος Ἀφρογένεια,

καὶ γοερὸν λύζων ἐστονάχησεν Ἔρως.

εἰ δ᾽ οὐ πάγκοινον δούλην θέτο κέρδεος εὐνήν,

Ἑλλὰς ἄν, ὡς Ἑλένης, τῆσδ᾽ ὕπερ ἔσχε πόνον.