Ξανθήι δ' Ευρυπύληι μέλει

Από Βικιθήκη
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ξανθήι δ' Ευρυπύληι μέλει
Συγγραφέας: Ανακρέων
Μεταφραστής: Ηλίας Βουτιερίδης


ξανθήι δ' Ευρυπύληι μέλει
ο περιφόρητος 'Αρτέμων,
πρίν μέν έχων βερβέριον, καλύμματ' εσφηκωμένα,
καί ξυλίνους αστραγάλους εν ωσί καί ψιλόν περί
πλευρήισι <> βοός,
νήπλυτον είλυμα κακής ασπίδος, αρτοπώλισιν
καθελοπόρνοισιν ομιλέων ο πονηρός 'Αρτέμων,
κίβδηλον ευρίσκων βίον,
πολλά μέν εν δουρί τιθείς αυχένα, πολλά δ' εν τροχώι,
πολλά δέ νώτον σκυτίνηι μάστιγι θωμιχθείς, κόμην
πώγωνά τ' εκτετιλμένος:
νύν δ' επιβαίνει σατινέων χρύσεα φορέων καθέρματα
παίς Κύκης καί σκιαδίσκην ελεφαντίνην φορεί
γυναιξίν αύτως


Και νιάζεται για την ξανθή την Ευρυπύλη
ο Αρτέμονας, που τριγυρνά μες σε φορείο.
Ενώ στενή και βρωμερή φορούσε πριν κουκούλα,
και κρίκους ξύλινους στ' αυτιά και γύρω απ' τα πλευρά του
άτριχο βοϊδοτόμαρο, παλιάς ασπίδας ντύμα,
μόλις ξεκολλημένο,
ο ελεεινός ο Αρτέμονας, που συναναστρεφόταν
δημόσιες και ψωμάδαινες και με ψευτιές εζούσε,
που του'βαλαν πολές φορές το σβέρκο σε παλούκι,
πολές φορές και σε τροχό, και που τις είχε φάει
πολές φορές στα πισινά με πέτσινο καμτσίκι,
και που και γένια και μαλλιά του έχουν μαδήσει, τώρα
μ' αμάξια πάει, στο στήθος του φορώντας αλυσίδες
χρυσές, της Κύκης το παιδί, κι ομπρέλα φιλντισένια
κρατάει σαν τις γυναίκες.

μετάφραση : Ηλ. Βουτιερίδης