Εκάτη
| ←Ο Καταρράχτης | Εκάτη Συγγραφέας: Τραγούδια της ερημιάς |
Το τραγούδι του Λίνου→ |
| Εκδόθηκε στη συλλογή Τραγούδια της ερημιάς το 1898, από τις εκδόσεις Εστία. |
ΒΟΥΒΟΣ ο κόσμος· μιας σιγής
Η κρύα πνοή απλωμένη
Σ’ ένα βαθύ μυστήριο γης
Μαζί κι ουράνια δένει.
Των νυχτερίδων τα φτερά
Σαλεύουν μόνο το σκοτάδι,
Ψυχές όπου τ’ ασβολερά
Φύγαν βασίλεια του Άδη.
Στριγγιά στριγγιά αντηχάει η λαλιά
Της κουκουβάγιας· πέρα,
Μακριά αλυχτάνε τα σκυλιά
Και το νεκρόν αγέρα
Κάτι ταράζει ξαφνικά.
Στου λόγγου τη μαυρίλα
Περνούνε τάχα ξωτικά
Και τρέμουνε τα φύλλα,
Ή φαρμακεύτρας ξορκισμοί
Καλούνε την Εκάτη, ως σκίζει
Τα σύγνεφα για μια στιγμή
Και ματωμένο φως σκορπίζει;