Αισώπου Μύθοι/Κοχλίαι

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



Κοχλίαι



Γεωργοῦ παῖς κοχλίας ὤπτα· ἀκούσας δὲ αὐτῶν τριζόντων ἔφη· «Ὦ κάκιστα ζῷα, τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων, αὐτοὶ ᾄδετε.»
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι πᾶν τὸ παρὰ καιρὸν δρώμενον ἐπονείδιστον.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Ενός γεωργού το μικρό παιδί είχε κάμποσα σαλιγκάρια μαζεμένα, τα έβαλε σε μιά θράκα κ τα έψηνε. Τα σαλιγκάρια όταν ψήνονται κάνουν έναν ήχο "τζίρ τζίρ, τζάρ τζάρ", το παιδί εξέλαβε αυτόν τον ήχο σάν τραγούδι, κ είπε: "βρέ άτιμα πλάσματα, τα σπίτιασας καίγονται κι εσείς τραγουδάτε;".


(Ώς "σπίτια" των σαλιγκαριών νοούνται, φυσικά, τα καβούκιατους). Αυτή η φράση έχει μείνει παροιμιώδης: «τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων, αὐτοὶ ᾄδετε;»