Αργοναυτικά
Από Βικιθήκη
'Αρχόμενος σέο Φοίβε παλαιγενέων κλέα φωτών
μνήσομαι οί Πόντοιο κατά στόμα καί διά πέτρας
Κυανέας βασιλήος εφημοσύνη Πελίαο
χρύσειον μετά κώας εύζυγον ήλασαν 'Αργώ.
Τοίην γάρ Πελίης φάτιν έκλυεν, ώς μιν οπίσσω 5
μοίρα μένει στυγερή, τούδ' ανέρος όντιν' ίδοιτο
δημόθεν οιοπέδιλον υπ' εννεσίησι δαμήναι:
δηρόν δ' ου μετέπειτα τεήν κατά βάξιν 'Ιήσων,
χειμερίοιο ρέεθρα κιών διά ποσσίν 'Αναύρου,
άλλο μέν εξεσάωσεν υπ' ιλύος άλλο δ' ένερθεν 10
κάλλιπεν αύθι πέδιλον ενισχόμενον προχοήσιν:
ίκετο δ' ες Πελίην αυτοσχεδόν, αντιβολήσων
ειλαπίνης ήν πατρί Ποσειδάωνι καί άλλοις
ρέζε θεοίς, Ηρης δέ Πελασγίδος ουκ αλέγιζεν:
αίψα δέ τόνγ' εσιδών εφράσσατο, καί οι άεθλον 15
έντυε ναυτιλίης πολυκηδέος, όφρ' ενί πόντω
ηέ καί αλλοδαποίσι μετ' ανδράσι νόστον ολέσση.
Νήα μέν ούν οι πρόσθεν έτι κλείουσιν αοιδοί
Αργον 'Αθηναίης καμέειν υποθημοσύνησι:
νύν δ' άν εγώ γενεήν τε καί ούνομα μυθησαίμην 20
ηρώων, δολιχής τε πόρους αλός, όσσα τ' έρεξαν
πλαζόμενοι: Μούσαι δ' υποφήτορες είεν αοιδής.
Πρώτά νυν 'Ορφήος μνησώμεθα, τόν ρά ποτ' αυτή
Καλλιόπη Θρήικι φατίζεται ευνηθείσα
Οιάγρω σκοπιής Πιμπληίδος άγχι τεκέσθαι. 25
αυτάρ τόνγ' ενέπουσιν ατειρέας ούρεσι πέτρας
θέλξαι αοιδάων ενοπή ποταμών τε ρέεθρα:
φηγοί δ' αγριάδες κείνης έτι σήματα μολπής
ακτή Θρηικίη Ζώνης έπι τηλεθόωσαι
εξείης στιχόωσιν επήτριμοι, άς όγ' επιπρό 30
θελγομένας φόρμιγγι κατήγαγε Πιερίηθεν.
'Ορφέα μέν δή τοίον εών επαρωγόν αέθλων
Αισονίδης Χείρωνος εφημοσύνησι πιθήσας
δέξατο, Πιερίη Βιστωνίδι κοιρανέοντα:
ήλυθε δ' 'Αστερίων αυτοσχεδόν, όν ρα Κομήτης 35
γείνατο, δινήεντος εφ' ύδασιν 'Απιδανοίο
Πειρεσιάς όρεος Φυλληίου αγχόθι ναίων,
ένθα μέν 'Απιδανός τε μέγας καί δίος 'Ενιπεύς
άμφω συμφορέονται, απόπροθεν εις έν ιόντες.
Λάρισαν δ' επί τοίσι λιπών Πολύφημος ίκανεν 40
Ειλατίδης, ός πρίν μέν ερισθενέων Λαπιθάων,
οππότε Κενταύροις Λαπίθαι επί θωρήσσοντο,
οπλότερος προμάχιζε: τότ' αύ βαρύθεσκέ οι ήδη
γυία, μένεν δ' έτι θυμός αρήιος ως τό πάρος περ:
ουδέ μέν Ιφικλος Φυλάκη ένι δηρόν έλειπτο, 45
μήτρως Αισονίδαο, κασιγνήτην γάρ όπυιεν
Αίσων 'Αλκιμέδην Φυλακηίδα: τής μιν ανώγει
πηοσύνη καί κήδος ενικρινθήναι ομίλω:
ουδέ Φεραίς Αδμητος ευρρήνεσσιν ανάσσων
μίμνεν υπό σκοπιήν όρεος Χαλκωδονίοιο: 50
ουδ' 'Αλόπη μίμνον πολυλήιοι `Ερμείαο
υιέες εύ δεδαώτε δόλους, Ερυτος καί 'Εχίων:
τοίσι δ' επί τρίτατος γνωτός κίε νισσομένοισιν
Αιθαλίδης: καί τόν μέν επ' 'Αμφρυσσοίο ροήσιν
Μυρμιδόνος κούρη Φθιάς τέκεν Ευπολέμεια, 55
τώ δ' αύτ' εκγεγάτην Μενετηίδος 'Αντιανείρης.
Ηλυθε δ' αφνειήν προλιπών Γυρτώνα Κόρωνος
Καινεΐδης, εσθλός μέν, εού δ' ου πατρός αμείνων.
Καινέα γάρ ζωόν †περ έτι κλείουσιν αοιδοί†
Κενταύροισιν ολέσθαι, ότε σφέας οίος απ' άλλων 60
ήλασ' αριστεύων, οι δ' έμπαλιν ορμηθέντες
ούτε μιν αγκλίναι προτέρω σθένον ούτε δαΐξαι,
αλλ' άρρηκτος άκαμπτος εδύσετο νειόθι γαίης,
θεινόμενος στιβαρήσι καταΐγδην ελάτησιν.
Ηλυθε δ' αύ Μόψος Τιταρήσιος, όν περί πάντων 65
Λητοΐδης εδίδαξε θεοπροπίας οιωνών:
βή δέ καί Ευρυδάμας Κτιμένου πάις, άγχι δέ λίμνης
Ξυνιάδος Κτιμένην Δολοπηίδα ναιετάασκεν:
καί μήν Ακτωρ υία Μενοίτιον εξ 'Οπόεντος
ώρσεν, αριστήεσσι σύν ανδράσιν όφρα νέοιτο. 70
Είπετο δ' Ευρυτίων τε καί αλκήεις 'Εριβώτης,
υίες ο μέν Τελέοντος, ο δ' Ιρου 'Ακτορίδαο:
ήτοι ο μέν Τελέοντος ευκλειής 'Εριβώτης,
Ιρου δ' Ευρυτίων. σύν καί τρίτος ήεν 'Οιλεύς,
έξοχος ηνορέην καί επαΐξαι μετόπισθεν 75
εύ δεδαώς δήοισιν, ότε κλίνειε φάλαγγας.
Αυτάρ απ' Ευβοίης Κάνθος κίε, τόν ρα Κάνηθος
πέμπεν 'Αβαντιάδης λελιημένον: ου μέν έμελλε
νοστήσειν Κήρινθον υπότροπος, αίσα γάρ ήεν
αυτόν ομώς Μόψον τε δαήμονα μαντοσυνάων 80
πλαγχθέντας Λιβύης επί πείρασι δηωθήναι.
ώς ουκ ανθρώποισι κακόν μή πιστόν επαυρείν,
οππότε καί κείνους Λιβύη ένι ταρχύσαντο,
τόσσον εκάς Κόλχων όσσον τέ περ ηελίοιο
μεσσηγύς δύσιές τε καί αντολαί εισορόωνται. 85
Τώ δ' άρ' επί Κλυτίος τε καί Ιφιτος ηγερέθοντο,
Οιχαλίης επίουροι, απηνέος Ευρύτου υίες,
Ευρύτου ώ πόρε τόξον `Εκηβόλος, ουδ' απόνητο
δωτίνης: αυτώ γάρ εκών ερίδηνε δοτήρι.
Τοίσι δ' επ' Αιακίδαι μετεκίαθον, ου μέν άμ' άμφω 90
ουδ' ομόθεν, νόσφιν γάρ αλευάμενοι κατένασθεν
Αιγίνης, ότε Φώκον αδελφεόν εξενάριξαν
αφραδίη: Τελαμών μέν εν 'Ατθίδι νάσσατο νήσω,
Πηλεύς δ' εν Φθίη εριβώλακι ναίε λιασθείς.
Τοίς δ' επί Κεκροπίηθεν αρήιος ήλυθε Βούτης, 95
παίς αγαθού Τελέοντος, ευμμελίης τε Φάληρος:
Αλκων μιν προέηκε πατήρ εός: ου μέν έτ' άλλους
γήραος υίας έχεν βιότοιό τε κηδεμονήας,
αλλά ε τηλύγετόν περ ομώς καί μούνον εόντα
πέμπεν, ίνα θρασέεσσι μεταπρέποι ηρώεσσι. 100
Θησέα δ', ός περί πάντας 'Ερεχθεΐδας εκέκαστο,
Ταιναρίην αίδηλος υπό χθόνα δεσμός έρυκε,
Πειρίθω εσπόμενον κοινήν οδόν: ή τέ κεν άμφω
ρηίτερον καμάτοιο τέλος πάντεσσιν έθεντο.
Τίφυς δ' `Αγνιάδης Σιφαιέα κάλλιπε δήμον 105
Θεσπιέων, εσθλός μέν ορινόμενον προδαήναι
κύμ' αλός ευρείης, εσθλός δ' ανέμοιο θυέλλας,
καί πλόον ηελίω τε καί αστέρι τεκμήρασθαι.
αυτή μιν Τριτωνίς αριστήων ες όμιλον
ώρσεν 'Αθηναίη, μέγα δ' ήλυθεν ελδομένοισιν: 110
αυτή γάρ καί νήα θοήν κάμε, σύν δέ οι Αργος
τεύξεν 'Αρεστορίδης κείνης υποθημοσύνησι:
τώ καί πασάων προφερεστάτη έπλετο νηών
όσσαι υπ' ειρεσίησιν επειρήσαντο θαλάσσης.
Φλείας δ' αύτ' επί τοίσιν 'Αραιθυρέηθεν ίκανεν, 115
ένθ' αφνειός έναιε, Διωνύσοιο έκητι
πατρός εού, πηγήσιν εφέστιος 'Ασωποίο.
'Αργόθεν αύ Ταλαός καί 'Αρήιος, υίε Βίαντος,
ήλυθον ίφθιμός τε Λεώδοκος, ούς τέκε Πηρώ
Νηληίς, τής αμφί δύην εμόγησε βαρείαν 120
Αιολίδης σταθμοίσιν εν 'Ιφίκλοιο Μελάμπους.
Ουδέ μέν ουδέ βίην κρατερόφρονος `Ηρακλήος
πευθόμεθ' Αισονίδαο λιλαιομένου αθερίξαι:
αλλ' επεί άιε βάξιν αγειρομένων ηρώων
νείον απ' 'Αρκαδίης Λυρκήιον Αργος αμείψας, 125
τήν οδόν ή ζωόν φέρε κάπριον ός ρ' ενί βήσσης
φέρβετο Λαμπείης 'Ερυμάνθιον άμ μέγα τίφος,
τόν μέν ενί πρώτοισι Μυκηνάων †αγορήσι
δεσμοίς ιλλόμενον μεγάλων απεσείσατο νώτων,
αυτός δ' ή ιότητι παρέκ νόον Ευρυσθήος 130
ωρμήθη: σύν καί οι Υλας κίεν, εσθλός οπάων
πρωθήβης, ιών τε φορεύς φύλακός τε βιοίο.
Τώ δ' επί δή θείοιο κίεν Δαναοίο γενέθλη,
Ναύπλιος: ή γάρ έην Κλυτονήου Ναυβολίδαο,
Ναύβολος αύ Λέρνου, Λέρνον γε μέν ίδμεν εόντα 135
Προίτου Ναυπλιάδαο, Ποσειδάωνι δέ κούρη
πρίν ποτ' 'Αμυμώνη Δαναΐς τέκεν ευνηθείσα
Ναύπλιον, ός περί πάντας εκαίνυτο ναυτιλίησιν.
Ιδμων δ' υστάτιος μετεκίαθεν όσσοι έναιον
Αργος, επεί δεδαώς τόν εόν μόρον οιωνοίσιν 140
ήιε, μή οι δήμος ευκλείης αγάσαιτο:
ου μέν όγ' ήεν Αβαντος ετήτυμον, αλλά μιν αυτός
γείνατο κυδαλίμοις εναρίθμιον Αιολίδησιν
Λητοΐδης, αυτός δέ θεοπροπίας εδίδαξεν
οιωνούς τ' αλέγειν ηδ' έμπυρα σήματ' ιδέσθαι. 145
Καί μήν Αιτωλίς κρατερόν Πολυδεύκεα Λήδη
Κάστορά τ' ωκυπόδων ώρσεν δεδαημένον ίππων
Σπάρτηθεν, τούς ήγε δόμοις ένι Τυνδαρέοιο
τηλυγέτους ωδίνι μιή τέκεν: ουδ' απίθησεν
λισσομένοις, Ζηνός γάρ επάξια μήδετο λέκτρων. 150
Οι δ' 'Αφαρητιάδαι Λυγκεύς καί υπέρβιος Ιδας
'Αρήνηθεν έβαν, μεγάλη περιθαρσέες αλκή
αμφότεροι: Λυγκεύς δέ καί οξυτάτοις εκέκαστο
όμμασιν, ει ετεόν γε πέλει κλέος ανέρα κείνον
ρηιδίως καί νέρθεν υπό χθονός αυγάζεσθαι. 155
Σύν δέ Περικλύμενος Νηλήιος ώρτο νέεσθαι,
πρεσβύτατος παίδων όσσοι Πύλω εξεγένοντο
Νηλήος θείοιο: Ποσειδάων δέ οι αλκήν
δώκεν απειρεσίην, ηδ' όττι κεν αρήσαιτο
μαρνάμενος, τό πέλεσθαι ενί ξυνοχή πολέμοιο. 160
Καί μήν 'Αμφιδάμας Κηφεύς τ' ίσαν 'Αρκαδίηθεν,
οί Τεγέην καί κλήρον 'Αφειδάντειον έναιον,
υίε δύω 'Αλεού: τρίτατός γε μέν έσπετ' ιούσιν
'Αγκαίος: τόν μέν ρα πατήρ Λυκόοργος έπεμπε,
τών άμφω γνωτός προγενέστερος, αλλ' ο μέν ήδη 165
γηράσκοντ' 'Αλεόν λίπετ' άμ πόλιν όφρα κομίζοι,
παίδα δ' εόν σφετέροισι κασιγνήτοισιν όπασσε:
βή δ' όγε Μαιναλίης άρκτου δέρος
αμφίτομόν τε
δεξιτερή πάλλων πέλεκυν μέγαν: έντεα γάρ οι 170
πατροπάτωρ 'Αλεός μυχάτη ενέκρυψε καλιή,
αί κέν πως έτι καί τόν ερητύσειε νέεσθαι.
Βή δέ καί Αυγείης, όν δή φάτις 'Ηελίοιο
έμμεναι, 'Ηλείοισι δ' όγ' ανδράσιν εμβασίλευεν
όλβω κυδιόων: μέγα δ' ίετο Κολχίδα γαίαν 175
αυτόν τ' Αιήτην ιδέειν σημάντορα Κόλχων.
'Αστέριος δέ καί 'Αμφίων `Υπερασίου υίες
Πελλήνης άφ' ίκανον 'Αχαιίδος, ήν ποτε Πέλλης
πατροπάτωρ επόλισσεν επ' οφρύσιν Αιγιαλοίο.
Ταίναρον αύτ' επί τοίσι λιπών Εύφημος ίκανε, 180
τόν ρα Ποσειδάωνι ποδωκηέστατον άλλων
Ευρώπη Τιτυοίο μεγασθενέος τέκε κούρη:
κείνος ανήρ καί πόντου επί γλαυκοίο θέεσκεν
οίδματος, ουδέ θοούς βάπτεν πόδας, αλλ' όσον άκροις
ίχνεσι τεγγόμενος διερή πεφόρητο κελεύθω: 185
καί δ' άλλω δύο παίδε Ποσειδάωνος ίκοντο,
ήτοι ο μέν πτολίεθρον αγαυού Μιλήτοιο
νοσφισθείς 'Εργίνος, ο δ' 'Ιμβρασίης έδος Ηρης
Παρθενίην 'Αγκαίος υπέρβιος: ίστορε δ' άμφω
ημέν ναυτιλίης ηδ' άρεος ευχετόωντο. 190
Οινεΐδης δ' επί τοίσιν αφορμηθείς Καλυδώνος
αλκήεις Μελέαγρος ανήλυθε, Λαοκόων τε --
Λαοκόων Οινήος αδελφεός, ου μέν ιής γε
μητέρος, αλλά ε θήσσα γυνή τέκε. τόν μέν άρ' Οινεύς
ήδη γηραλέον κοσμήτορα παιδός ίαλλεν, 195
ώδ' έτι κουρίζων περιθαρσέα δύνεν όμιλον
ηρώων: τού δ' ού τιν' υπέρτερον άλλον οίω
νόσφιν γ' `Ηρακλήος επελθέμεν, εί κ' έτι μούνον
αύθι μένων λυκάβαντα μετετράφη Αιτωλοίσιν:
καί μήν οι μήτρως αυτήν οδόν, εύ μέν άκοντι 200
εύ δέ καί εν σταδίη δεδαημένος αντιφέρεσθαι,
Θεστιάδης Ιφικλος εφωμάρτησε κιόντι,
σύν δέ Παλαιμόνιος Λέρνου πάις 'Ωλενίοιο --
Λέρνου επίκλησιν, γενεήν γε μέν `Ηφαίστοιο:
τούνεκ' έην πόδε σιφλός, ατάρ χέρας ού κέ τις έτλη 205
ηνορέην τ' ονόσασθαι, ό καί μεταρίθμιος ήεν
πάσιν αριστήεσσιν 'Ιήσονι κύδος αέξων.
'Εκ δ' άρα Φωκήων κίεν Ιφιτος, 'Ορνυτίδαο
Ναυβόλου εκγεγαώς: ξείνος δέ οι έσκε πάροιθεν,
ήμος έβη Πυθώδε θεοπροπίας ερεείνων 210
ναυτιλίης, τόθι γάρ μιν εοίς υπέδεκτο δόμοισι.
Ζήτης αύ Κάλαΐς τε Βορήιοι υίες ικέσθην,
ούς ποτ' 'Ερεχθηίς Βορέη τέκεν 'Ωρείθυια
εσχατιή Θρήκης δυσχειμέρου: ένθ' άρα τήνγε
Θρηίκιος Βορέης ανερείψατο Κεκροπίηθεν, 215
'Ιλισσού προπάροιθε χορώ ένι δινεύουσαν,
καί μιν άγων έκαθεν, Σαρπηδονίην όθι πέτρην
κλείουσιν ποταμοίο παρά ρόον 'Εργίνοιο,
λυγαίοις εδάμασσε περί νεφέεσσι καλύψας.
τώ μέν επ' αστραγάλοισι ποδών εκάτερθεν ερεμνάς 220
σείον αειρομένω πτέρυγας, μέγα θάμβος ιδέσθαι,
χρυσείαις φολίδεσσι διαυγέας: αμφί δέ νώτοις
κράατος εξ υπάτοιο καί αυχένος ένθα καί ένθα
κυάνεαι δονέοντο μετά πνοιήσιν έθειραι.
Ουδέ μέν ουδ' αυτοίο πάις μενέαινεν Ακαστος 225
ιφθίμου Πελίαο δόμοις ένι πατρός εήος
μιμνάζειν, Αργος τε θεάς υποεργός 'Αθήνης,
αλλ' άρα καί τώ μέλλον ενικρινθήναι ομίλω.
Τόσσοι άρ' Αισονίδη συμμήστορες ηγερέθοντο.
τούς μέν αριστήας Μινύας περιναιετάοντες 230
κίκλησκον μάλα πάντας, επεί Μινύαο θυγατρών
οι πλείστοι καί άριστοι αφ' αίματος ευχετόωντο
έμμεναι, ώς δέ καί αυτόν 'Ιήσονα γείνατο μήτηρ
'Αλκιμέδη Κλυμένης Μινυηίδος εκγεγαυία.
Αυτάρ επεί δμώεσσιν επαρτέα πάντ' ετέτυκτο 235
όσσα περ εντύνονται †επαρτέα ένδοθι νήες,
εύτ' άν άγη χρέος άνδρας υπείρ άλα ναυτίλλεσθαι,
δή τότ' ίσαν μετά νήα δι' άστεος, ένθα περ ακταί
κλείονται Παγασαί Μαγνήτιδες: αμφί δέ λαών
πληθύς σπερχομένων άμυδις θέον, οι δέ φαεινοί 240
αστέρες ώς νεφέεσσι μετέπρεπον. ώδε δ' έκαστος
έννεπεν εισορόων σύν τεύχεσιν αίσσοντας:
”Ζεύ άνα, τίς Πελίαο νόος; πόθι τόσσον όμιλον
ηρώων γαίης Παναχαιίδος έκτοθι βάλλει;
αυτήμάρ κε δόμους ολοώ πυρί δηώσειαν 245
Αιήτεω, ότε μή σφιν εκών δέρος εγγυαλίξη:
αλλ' ου φυκτά κέλευθα, πόνος δ' άπρηκτος ιούσιν.”
'~Ως φάσαν ένθα καί ένθα κατά πτόλιν: αι δέ γυναίκες
πολλά μάλ' αθανάτοισιν ες αιθέρα χείρας άειρον,
ευχόμεναι νόστοιο τέλος θυμηδές οπάσσαι. 250
άλλη δ' εις ετέρην ολοφύρετο δακρυχέουσα:
”Δειλή 'Αλκιμέδη, καί σοί κακόν οψέ περ έμπης
ήλυθεν, ουδ' ετέλεσσας επ' αγλαΐη βιότοιο.
Αίσων αύ μέγα δή τι δυσάμμορος: ή τέ οι ήεν
βέλτερον, ει τό πάροιθεν ενί κτερέεσσιν ελυσθείς 255
νειόθι γαίης κείτο, κακών έτι νήις αέθλων.
ώς όφελεν καί Φρίξον, ότ' ώλετο παρθένος Ελλη,
κύμα μέλαν κριώ άμ' επικλύσαι: αλλά καί αυδήν
ανδρομέην προέηκε κακόν τέρας, ώς κεν ανίας
'Αλκιμέδη μετόπισθε καί άλγεα μυρία θείη.” 260
Αι μέν άρ' ώς αγόρευον επί προμολήσι κιόντων:
ένδον δέ δμώές τε πολείς δμωαί τ' αγέροντο
μήτηρ τ' αμφασίη βεβολημένη, οξύ δ' †εκάστην
δύνεν άχος: σύν δέ σφι πατήρ ολοώ υπό γήραι
εντυπάς εν λεχέεσσι καλυψάμενος γοάασκεν. 265
αυτάρ ο τών μέν έπειτα κατεπρήυνεν ανίας,
θαρσύνων: δμώεσσι δ' αρήια τεύχε' αείρειν
πέφραδεν, οι δέ τε σίγα κατηφέες ηείροντο.
μήτηρ δ' ως τά πρώτ' επεχεύατο πήχεε παιδί,
ώς έχετο κλαίουσ' αδινώτερον, ηύτε κούρη 270
οιόθεν ασπασίως πολιήν τροφόν αμφιπεσούσα
μύρεται, ή ούκ εισιν έτ' άλλοι κηδεμονήες,
αλλ' υπό μητρυιή βίοτον βαρύν ηγηλάζει:
καί ε νέον πολέεσσιν ονείδεσιν εστυφέλιξεν,
τή δέ τ' οδυρομένη δέδεται κέαρ ένδοθεν άτη, 275
ουδ' έχει εκφλύξαι τόσσον γόον όσσον ορεχθεί --
ώς αδινόν κλαίεσκεν εόν πάιν αγκάς έχουσα
'Αλκιμέδη: καί τοίον έπος φάτο κηδοσύνησιν:
”Αίθ' όφελον κείν' ήμαρ, ότ' εξειπόντος άκουσα
δειλή εγώ Πελίαο κακήν βασιλήος εφετμήν, 280
αυτίκ' †από ψυχήν μεθέμεν κηδέων τε λαθέσθαι,
όφρ' αυτός με τεήσι φίλαις ταρχύσαο χερσίν,
τέκνον εμόν: τό γάρ οίον έην έτι λοιπόν εέλδωρ
εκ σέθεν, άλλα δέ πάντα πάλαι θρεπτήρια πέσσω.
νύν γε μέν η τό πάροιθεν 'Αχαιιάδεσσιν αγητή 285
δμωίς όπως κενεοίσι λελείψομαι εν μεγάροισιν,
σείο πόθω μινύθουσα δυσάμμορος, ώ έπι πολλήν
αγλαΐην καί κύδος έχον πάρος, ώ έπι μούνω
μίτρην πρώτον έλυσα καί ύστατον, έξοχα γάρ μοι
Ειλείθυια θεά πολέος εμέγηρε τόκοιο. 290
ώ μοι εμής άτης: τό μέν ουδ' όσον ουδ' εν ονείρω
ωισάμην, ει Φρίξος εμοί κακόν έσσετ' αλύξας.”
'~Ως ήγε στενάχουσα κινύρετο, ταί δέ γυναίκες
αμφίπολοι γοάασκον επισταδόν: αυτάρ ο τήνγε
μειλιχίοις επέεσσι παρηγορέων προσέειπεν: 295
”Μή μοι λευγαλέας ενιβάλλεο μήτερ ανίας
ώδε λίην, επεί ου μέν ερωήσεις κακότητος
δάκρυσιν, αλλ' έτι κεν καί επ' άλγεσιν άλγος άροιο.
πήματα γάρ τ' αίδηλα θεοί θνητοίσι νέμουσιν:
τών μοίραν κατά θυμόν ανιάζουσά περ έμπης 300
τλήθι φέρειν. θάρσει δέ συνημοσύνησιν 'Αθήνης,
ηδέ θεοπροπίησιν, επεί μάλα δεξιά Φοίβος
έχρη, ατάρ μετέπειτά γ' αριστήων επαρωγή.
αλλά σύ μέν νύν αύθι μετ' αμφιπόλοισιν έκηλος
μίμνε δόμοις, μηδ' όρνις αεικελίη πέλε νηί: 305
κείσε δ' ομαρτήσουσιν έται δμώές τε κιόντι.”
'~Η, καί ο μέν προτέρωσε δόμων έξ ώρτο νέεσθαι.
οίος δ' εκ νηοίο θυώδεος είσιν 'Απόλλων
Δήλον αν' ηγαθέην ηέ Κλάρον, ή όγε Πυθώ
ή Λυκίην ευρείαν επί Ξάνθοιο ροήσι -- 310
τοίος ανά πληθύν δήμου κίεν, ώρτο δ' αυτή
κεκλομένων άμυδις. τώ δέ ξύμβλητο γεραιή
'Ιφιάς 'Αρτέμιδος πολιηόχου αρήτειρα,
καί μιν δεξιτερής χειρός κύσεν: ουδέ τι φάσθαι
έμπης ιεμένη δύνατο προθέοντος ομίλου, 315
αλλ' η μέν λίπετ' αύθι παρακλιδόν, οία γεραιή
οπλοτέρων, ο δέ πολλόν αποπλαγχθείς ελιάσθη.
Αυτάρ επεί ρα πόληος ευδμήτους λίπ' αγυιάς,
ακτήνδ' ίκανεν Παγασηίδα, τή μιν εταίροι
δειδέχατ' 'Αργώη άμυδις παρά νηί μένοντες. 320
στή δ' άρ' επιπρομολών, οι δ' αντίοι ηγερέθοντο:
ες δ' ενόησαν Ακαστον ομώς Αργον τε πόληος
νόσφι καταβλώσκοντας, εθάμβησαν δ' εσιδόντες
πασσυδίη Πελίαο παρέκ νόον ιθύοντας:
δέρμα δ' ο μέν ταύροιο ποδηνεκές αμφέχετ' ώμους 325
Αργος 'Αρεστορίδης λάχνη μέλαν, αυτάρ ο καλήν
δίπλακα, τήν οι όπασσε κασιγνήτη Πελόπεια:
αλλ' έμπης τώ μέν τε διεξερέεσθαι έκαστα
έσχετο, τούς δ' αγορήνδε συνεδριάασθαι άνωγεν.
αυτού δ' ιλλομένοις επί λαίφεσιν ηδέ καί ιστώ 330
κεκλιμένω μάλα πάντες επισχερώ εδριόωντο.
τοίσιν δ' Αίσονος υιός ευφρονέων μετέειπεν:
”Αλλα μέν, όσσα τε νηί εφοπλίσσασθαι έοικεν,
πάντα μάλ' εύ κατά κόσμον επαρτέα κείται ιούσιν,
τώ ουκ άν δηναιόν εχοίμεθα τοίο έκητι 335
ναυτιλίης, ότε μούνον επιπνεύσουσιν αήται:
αλλά φίλοι, ξυνός γάρ ες `Ελλάδα νόστος οπίσσω,
ξυναί δ' άμμι πέλονται ες Αιήταο κέλευθοι,
τούνεκα νύν τόν άριστον αφειδήσαντες έλεσθε
όρχαμον ημείων, ώ κεν τά έκαστα μέλοιτο, 340
νείκεα συνθεσίας τε μετά ξείνοισι βαλέσθαι.”
'~Ως φάτο. πάπτηναν δέ νέοι θρασύν `Ηρακλήα
ήμενον εν μέσσοισι, μιή δέ ε πάντες αυτή
σημαίνειν επέτελλον: ο δ' αυτόθεν ένθα περ ήστο
δεξιτερήν ανά χείρα τανύσσατο, φώνησέν τε: 345
”Μή τις εμοί τόδε κύδος οπαζέτω: ου γάρ έγωγε
πείσομαι, ώς δέ καί άλλον αναστήσεσθαι ερύξω.
αυτός ότις ξυνάγειρε καί αρχεύοι ομάδοιο.”
'~Η ρα μέγα φρονέων: επί δ' ήνεον ως εκέλευεν
`Ηρακλέης. ανά δ' αυτός αρήιος ώρνυτ' 'Ιήσων 350
γηθόσυνος, καί τοία λιλαιομένοις αγόρευεν:
”Ει μέν δή μοι κύδος επιτρωπάτε μέλεσθαι,
μηκέτ' έπειθ', ως καί πρίν, ερητύοιτο κέλευθα.
νύν γε μέν ήδη Φοίβον αρεσσάμενοι θυέεσσιν
δαίτ' εντυνώμεσθα παρασχεδόν. όφρα δ' ίωσιν 355
δμώες εμοί σταθμών σημάντορες οίσι μέμηλεν
δεύρο βόας αγέληθεν εύ κρίναντας ελάσσαι,
τόφρα κε νή' ερύσαιμεν έσω αλός, όπλα δέ πάντα
ενθέμενοι πεπάλαχθε κατά κληίδας ερετμά:
τείως δ' αύ καί βωμόν επάκτιον 'Εμβασίοιο 360
θείομεν 'Απόλλωνος, ό μοι χρείων υπέδεκτο
σημανέειν δείξειν τε πόρους αλός, εί κε θυηλαίς
ού έθεν εξάρχωμαι αεθλεύων βασιλήι.”
'~Η ρα, καί εις έργον πρώτος τράπεθ'. οι δ' επανέσταν
πειθόμενοι: από δ' είματ' επήτριμα νηήσαντο 365
λείω επί πλαταμώνι, τόν ουκ επέβαλλε θάλασσα
κύμασι, χειμερίη δέ πάλαι αποέκλυσεν άλμη.
νήα δ' επικρατέως Αργου υποθημοσύνησιν
έζωσαν πάμπρωτον ευστρεφεί ένδοθεν όπλω
τεινάμενοι εκάτερθεν, ίν' εύ αραροίατο γόμφοις 370
δούρατα καί ροθίοιο βίην έχοι αντιόωσαν.
σκάπτον δ' αίψα κατ' εύρος όσον †περιβάλλεται χώρος†,
†ηδέ κατά πρώειραν έσω αλός οσσάτιόν περ
ελκομένη χείρεσσιν επιδραμέεσθαι έμελλεν,
αιεί δέ προτέρω χθαμαλώτερον εξελάχαινον 375
στείρης: εν δ' ολκώ ξεστάς στορέσαντο φάλαγγας:
τήν δέ κατάντη κλίναν επί πρώτησι φάλαγξιν,
ώς κεν ολισθαίνουσα δι' αυτάων φορέοιτο.
ύψι δ' άρ' ένθα καί ένθα μεταστρέψαντες ερετμά
πήχυιον προύχοντα περί σκαλμοίσιν έδησαν, 380
τών δ' επαμοιβαδίς αυτοί ενέσταθεν αμφοτέρωθεν
στέρνα θ' ομού καί χείρας επήλασαν. εν δ' άρα Τίφυς
βήσαθ', ίν' οτρύνειε νέους κατά καιρόν ερύσσαι.
κεκλόμενος δ' ήυσε μάλα μέγα, τοί δέ παράσσον
ώ κράτεϊ βρίσαντες ιή στυφέλιξαν ερωή 385
νειόθεν εξ έδρης, επί δ' ερρώσαντο πόδεσσιν
προπροβιαζόμενοι: η δ' έσπετο Πηλιάς 'Αργώ
ρίμφα μάλ', οι δ' εκάτερθεν επίαχον αίσσοντες:
αι δ' άρ' υπό τρόπιδι στιβαραί στενάχοντο φάλαγγες
τριβόμεναι, περί δέ σφιν αιδνή κήκιε λιγνύς 390
βριθοσύνη: κατόλισθε δ' έσω αλός. οι δέ μιν αύθι
άψ ανασειράζοντες έχον προτέρωσε κιούσαν:
σκαλμοίς δ' αμφίς ερετμά κατήρτυον, εν δέ οι ιστόν
λαίφεά τ' ευποίητα καί αρμαλιήν εβάλοντο.
Αυτάρ επεί τά έκαστα περιφραδέως αλέγυναν, 395
κληίδας μέν πρώτα πάλω διεμοιρήσαντο,
άνδρ' εντυναμένω δοιώ μίαν: εκ δ' άρα μέσσην
ήρεον `Ηρακλήι καί ηρώων άτερ άλλων
'Αγκαίω, Τεγέης ός ρα πτολίεθρον έναιεν:
τοίς μέσσην οίοισιν από κληίδα λίποντο 400
αύτως, ούτι πάλω: επί δ' έτρεπον αινήσαντες
Τίφυν ευστείρης οιήια νηός έρυσθαι.
Ενθεν δ' αύ λάιγγας αλός σχεδόν οχλίζοντες,
νήεον αυτόθι βωμόν επάκτιον, 'Απόλλωνος
'Ακτί?ου 'Εμβασίοιό τ' επώνυμον: ώκα δέ τοίγε 405
φιτρούς αζαλέης στόρεσαν καθύπερθεν ελαίης.
τείως δ' αύτ' αγέληθεν επιπροέηκαν άγοντες
βουκόλοι Αισονίδαο δύω βόε: τούς δ' ερύσαντο
κουρότεροι ετάρων βωμού σχεδόν, οι δ' άρ' έπειτα
χέρνιβά τ' ουλοχύτας τε παρέσχεθον. αυτάρ 'Ιήσων 410
εύχετο κεκλόμενος πατρώιον 'Απόλλωνα:
”Κλύθι άναξ Παγασάς τε πόλιν τ' Αισωνίδα ναίων
ημετέροιο τοκήος επώνυμον, ός μοι υπέστης
Πυθοί χρειομένω άνυσιν καί πείραθ' οδοίο
σημανέειν, αυτός γάρ επαίτιος έπλευ αέθλων: 415
αυτός νύν άγε νήα σύν αρτεμέεσσιν εταίροις
κείσέ τε καί παλίνορσον ες `Ελλάδα. σοί δ' άν οπίσσω
τόσσων όσσοι κεν νοστήσομεν αγλαά ταύρων
ιρά πάλιν βωμώ επιθήσομεν, άλλα δέ Πυθοί,
άλλα δ' ες 'Ορτυγίην απερείσια δώρα κομίσσω: 420
νύν δ' ίθι, καί τήνδ' ήμιν, `Εκηβόλε, δέξο θυηλήν,
ήν τοι τήσδ' επίβαθρα χάριν προτιθείμεθα νηός
πρωτίστην: λύσαιμι δ', άναξ, επ' απήμονι μοίρη
πείσματα σήν διά μήτιν: επιπνεύσειε δ' αήτης
μείλιχος, ώ κ' επί πόντον ελευσόμεθ' ευδιόωντες.” 425
'~Η, καί άμ' ευχωλή προχύτας βάλε. τώ δ' επί βουσίν
ζωσάσθην, 'Αγκαίος υπέρβιος `Ηρακλέης τε:
ήτοι ο μέν ροπάλω μέσσον κάρη αμφί μέτωπα
πλήξεν, ο δ' αθρόος αύθι πεσών ενερείσατο γαίη:
'Αγκαίος δ' ετέροιο κατά πλατύν αυχένα κόψας 430
χαλκείω πελέκει κρατερούς διέκερσε τένοντας,
ήριπε δ' αμφοτέροισι περιρρηδής κεράεσσιν.
τούς δ' έταροι σφάξαν τε θοώς δείράν τε βοείας,
κόπτον δαίτρευόν τε καί ιερά μήρ' ετάμοντο,
κάδ δ' άμυδις τάγε πάντα καλύψαντες πύκα δημώ 435
καίον επί σχίζησιν: ο δ' ακρήτους χέε λοιβάς
Αισονίδης. γήθει δέ σέλας θηεύμενος Ιδμων
πάντοσε λαμπόμενον θυέων άπο, τοίό τε λιγνύν
πορφυρέαις ελίκεσσιν εναίσιμον αίσσουσαν:
αίψα δ' απηλεγέως νόον έκφατο Λητοΐδαο: 440
”`Υμίν μέν δή μοίρα θεών χρειώ τε περήσαι
ενθάδε κώας άγοντας, απειρέσιοι δ' ενί μέσσω
κείσέ τε δεύρό τ' έασιν ανερχομένοισιν άεθλοι:
αυτάρ εμοί θανέειν στυγερή υπό δαίμονος αίση
τηλόθι που πέπρωται επ' 'Ασίδος ηπείροιο. 445
ώδε κακοίς δεδαώς έτι καί πάρος οιωνοίσιν
πότμον εμόν, πάτρης εξήιον, όφρ' επιβαίην
νηός, ευκλείη δέ δόμοις επιβάντι λίπηται.”
'~Ως άρ' έφη: κούροι δέ θεοπροπίης αίοντες
νόστω μέν γήθησαν, άχος δ' έλεν Ιδμονος αίση. 450
ήμος δ' ηέλιος σταθερόν παραμείβεται ήμαρ,
αι δέ νέον σκοπέλοισιν ύπο σκιόωνται άρουραι,
δειελινόν κλίνοντος υπό ζόφον ηελίοιο,
τήμος άρ' ήδη πάντες επί ψαμάθοισι βαθείαν
φυλλάδα χευάμενοι πολιού πρόπαρ αιγιαλοίο 455
κέκλινθ' εξείης: παρά δέ σφισι μυρί' έκειτο
είδατα καί μέθυ λαρόν, αφυσσαμένων προχόοισιν
οινοχόων. μετέπειτα δ' αμοιβαδίς αλλήλοισιν
μυθεύνθ' οίά τε πολλά νέοι παρά δαιτί καί οίνω
τερπνώς εψιόωνται, ότ' άατος ύβρις απείη. 460
ένθ' αύτ' Αισονίδης μέν αμήχανος ειν εοί αυτώ
πορφύρεσκεν έκαστα, κατηφιόωντι εοικώς:
τόν δ' άρ' υποφρασθείς μεγάλη οπί νείκεσεν Ιδας:
”Αισονίδη, τίνα τήνδε μετά φρεσί μήτιν ελίσσεις;
αύδα ενί μέσσοισι τεόν νόον. ήέ σε δαμνά 465
τάρβος επιπλόμενον, τό τ' ανάλκιδας άνδρας ατύζει;
ίστω νύν δόρυ θούρον, ότω περιώσιον άλλων
κύδος ενί πτολέμοισιν αείρομαι, ουδέ μ' οφέλλει
Ζεύς τόσον οσσάτιόν περ εμόν δόρυ, μή νύ τι πήμα
λοίγιον έσσεσθαι μηδ' ακράαντον άεθλον
Ιδεω γ' εσπομένοιο, καί ει θεός αντιόωτο: 470
τοίόν μ' 'Αρήνηθεν αοσσητήρα κομίζεις.”
'~Η, καί επισχόμενος πλείον δέπας αμφοτέρησι
πίνε χαλίκρητον λαρόν μέθυ, δεύετο δ' οίνω
χείλεα κυάνεαί τε γενειάδες. οι δ' ομάδησαν
πάντες ομώς, Ιδμων δέ καί αμφαδίην αγόρευσεν: 475
”Δαιμόνιε, φρονέεις ολοφώια καί πάρος αυτώ,
ήέ τοι εις άτην ζωρόν μέθυ θαρσαλέον κήρ
οιδάνει εν στήθεσσι, θεούς δ' ανέηκεν ατίζειν;
άλλοι μύθοι έασι παρήγοροι οίσί περ ανήρ
θαρσύνοι έταρον: σύ δ' ατάσθαλα πάμπαν έειπας. 480
τοία φάτις καί τούς πρίν επιφλύειν μακάρεσσιν
υίας 'Αλωιάδας, οίς ουδ' όσον ισοφαρίζεις
ηνορέην, έμπης δέ θοοίς εδάμησαν οιστοίς
άμφω Λητοΐδαο, καί ίφθιμοί περ εόντες.”
'~Ως έφατ': εκ δ' εγέλασσεν άδην 'Αφαρήιος Ιδας, 485
καί μιν επιλλίζων ημείβετο κερτομίοισιν:
”Αγρει νυν τόδε σήσι θεοπροπίησιν ενίσπες,
ει καί εμοί τοιόνδε θεοί τελέουσιν όλεθρον
οίον 'Αλωιάδησι πατήρ τεός εγγυάλιξε:
φράζεο δ' όππως χείρας εμάς σόος εξαλέαιο, 490
χρειώ θεσπίζων μεταμώνιον εί κεν αλώης.”
Χώετ' ενιπτάζων: προτέρω δέ κε νείκος ετύχθη,
ει μή δηριόωντας ομοκλήσαντες εταίροι
αυτός τ' Αισονίδης κατερήτυεν: †άν δέ καί† 'Ορφεύς,
λαιή ανασχόμενος κίθαριν, πείραζεν αοιδής. 495
Ηειδεν δ' ως γαία καί ουρανός ηδέ θάλασσα,
τό πρίν έτ' αλλήλοισι μιή συναρηρότα μορφή,
νείκεος εξ ολοοίο διέκριθεν αμφίς έκαστα:
ηδ' ως έμπεδον αιέν εν αιθέρι τέκμαρ έχουσιν
άστρα, σεληναίης τε καί ηελίοιο κέλευθοι: 500
ούρεά θ' ως ανέτειλε, καί ως ποταμοί κελάδοντες
αυτήσιν νύμφησι καί ερπετά πάντ' εγένοντο.
ήειδεν δ' ως πρώτον 'Οφίων Ευρυνόμη τε
'Ωκεανίς νιφόεντος έχον κράτος Ουλύμποιο:
ώς τε βίη καί χερσίν ο μέν Κρόνω είκαθε τιμής, 505
η δέ `Ρέη, έπεσον δ' ενί κύμασιν 'Ωκεανοίο:
οι δέ τέως μακάρεσσι θεοίς Τιτήσιν άνασσον,
όφρα Ζεύς έτι κούρος, έτι φρεσί νήπια ειδώς,
Δικταίον ναίεσκεν υπό σπέος, οι δέ μιν ούπω
γηγενέες Κύκλωπες εκαρτύναντο κεραυνώ, 510
βροντή τε στεροπή τε: τά γάρ Διί κύδος οπάζει.
'~Η, καί ο μέν φόρμιγγα σύν αμβροσίη σχέθεν αυδή:
τοί δ' άμοτον λήξαντος έτι προύχοντο κάρηνα,
πάντες ομώς ορθοίσιν επ' ούασιν ηρεμέοντες
κηληθμώ: τοίόν σφιν ενέλλιπε θέλκτρον αοιδής. 515
ουδ' †επί δήν μετέπειτα κερασσάμενοι Διί λοιβάς,
ή θέμις, εστηώτες επί γλώσσησι χέοντο
αιθομέναις, ύπνου δέ διά κνέφας εμνώοντο.
Αυτάρ ότ' αιγλήεσσα φαεινοίς όμμασιν 'Ηώς
Πηλίου αιπεινάς ίδεν άκριας, εκ δ' ανέμοιο 520
εύδιοι εκλύζοντο τινασσομένης αλός ακταί,
δή τότ' ανέγρετο Τίφυς, άφαρ δ' ορόθυνεν εταίρους
βαινέμεναί τ' επί νήα καί αρτύνασθαι ερετμά.
σμερδαλέον δέ λιμήν Παγασήιος ηδέ καί αυτή
Πηλιάς ίαχεν 'Αργώ επισπέρχουσα νέεσθαι: 525
εν γάρ οι δόρυ θείον ελήλατο, τό ρ' ανά μέσσην
στείραν 'Αθηναίη Δωδωνίδος ήρμοσε φηγού.
οι δ' ανά σέλματα βάντες επισχερώ αλλήλοισιν,
ως εδάσαντο πάροιθεν ερεσσέμεν, ώ ενί χώρω
ευκόσμως σφετέροισι παρ' έντεσιν εδριόωντο: 530
μέσσω δ' 'Αγκαίος μέγα τε σθένος `Ηρακλήος
ίζανον, άγχι δέ οι ρόπαλον θέτο: καί οι ένερθε
ποσσίν υπεκλύσθη νηός τρόπις. είλκετο δ' ήδη
πείσματα καί μέθυ λείβον ύπερθ' αλός, αυτάρ 'Ιήσων
δακρυόεις γαίης από πατρίδος όμματ' ένεικεν. 535
οι δ', ώστ' ηίθεοι Φοίβω χορόν ή ενί Πυθοί
ή που εν 'Ορτυγίη ή εφ' ύδασιν 'Ισμηνοίο
στησάμενοι, φόρμιγγος υπαί περί βωμόν ομαρτή
εμμελέως κραιπνοίσι πέδον ρήσσωσι πόδεσσιν --
ώς οι υπ' 'Ορφήος κιθάρη πέπληγον ερετμοίς 540
πόντου λάβρον ύδωρ, επί δέ ρόθια κλύζοντο:
αφρώ δ' ένθα καί ένθα κελαινή κήκιεν άλμη
δεινόν μορμύρουσα περισθενέων μένει ανδρών,
στράπτε δ' υπ' ηελίω φλογί είκελα νηός ιούσης
τεύχεα: μακραί δ' αιέν ελευκαίνοντο κέλευθοι, 545
ατραπός ώς χλοεροίο διειδομένη πεδίοιο.
πάντες δ' ουρανόθεν λεύσσον θεοί ήματι κείνω
νήα καί ημιθέων ανδρών γένος, οί τότ' άριστοι
πόντον επιπλώεσκον: επ' ακροτάτησι δέ νύμφαι
Πηλιάδες σκοπιήσιν εθάμβεον, εισορόωσαι 550
έργον 'Αθηναίης 'Ιτωνίδος ηδέ καί αυτούς
ήρωας χείρεσσιν επικραδάοντας ερετμά:
αυτάρ όγ' εξ υπάτου όρεος κίεν άγχι θαλάσσης
Χείρων Φιλλυρίδης, πολιή δ' επί κύματος αγή
τέγγε πόδας, καί πολλά βαρείη χειρί κελεύων 555
νόστον επευφήμησεν απηρέα νισσομένοισιν:
σύν καί οι παράκοιτις, επωλένιον φορέουσα
Πηλεΐδην 'Αχιλήα, φίλω δειδίσκετο πατρί.
Οι δ' ότε δή λιμένος περιηγέα κάλλιπον ακτήν
φραδμοσύνη μήτι τε δαΐφρονος `Αγνιάδαο 560
Τίφυος, ός ρ' ενί χερσίν εύξοα τεχνηέντως
πηδάλι' αμφιέπεσκ', όφρ' έμπεδον εξιθύνοι,
δή ρα τότε μέγαν ιστόν ενεστήσαντο μεσόδμη,
δήσαν δέ προτόνοισι, τανυσσάμενοι εκάτερθεν:
κάδ δ' αυτού λίνα χεύαν, επ' ηλακάτην ερύσαντες, 565
εν δέ λιγύς πέσεν ούρος: επ' ικριόφιν δέ κάλωας
ξεστήσιν περόνησι διακριδόν αμφιβαλόντες
Τισαίην εύκηλοι υπέρ δολιχήν θέον άκρην.
τοίσι δέ φορμίζων ευθήμονι μέλπεν αοιδή
Οιάγροιο πάις Νηοσσόον ευπατέρειαν 570
Αρτεμιν, ή κείνας σκοπιάς αλός αμφιέπεσκεν
ρυομένη καί γαίαν 'Ιωλκίδα. τοί δέ βαθείης
ιχθύες αίσσοντες ύπερθ' αλός, άμμιγα παύροις
άπλετοι, υγρά κέλευθα διασκαίροντες έποντο:
ως δ' οπότ' αγραύλοιο μετ' ίχνια σημαντήρος 575
μυρία μήλ' εφέπονται άδην κεκορημένα ποίης
εις αύλιν, ο δέ τ' είσι πάρος, σύριγγι λιγείη
καλά μελιζόμενος νόμιον μέλος -- ώς άρα τοίγε
ωμάρτευν: τήν δ' αιέν επασσύτερος φέρεν ούρος.
Αυτίκα δ' ηερίη πολυλήιος αία Πελασγών 580
δύετο, Πηλιάδας δέ παρεξήμειβον ερίπνας,
αιέν επιπροθέοντες, έδυνε δέ Σηπιάς άκρη:
φαίνετο δ' ειναλίη Σκίαθος, φαίνοντο δ' άπωθεν
Πειρεσιαί Μάγνησσά θ' υπεύδιος ηπείροιο
ακτή καί τύμβος Δολοπήιος. ένθ' άρα τοίγε 585
εσπέριοι ανέμοιο παλιμπνοίησιν έκελσαν:
καί μιν κυδαίνοντες υπό κνέφας έντομα μήλων
κείαν ορινομένης αλός οίδματι, διπλόα δ' ακταίς
ήματ' ελινύεσκον. ατάρ τριτάτω προέηκαν
νήα, τανυσσάμενοι περιώσιον υψόθι λαίφος: 590
τήν δ' ακτήν 'Αφέτας 'Αργούς έτι κικλήσκουσιν.
Ενθεν δέ προτέρωσε παρεξέθεον Μελίβοιαν,
ακτήν τ' αιγιαλόν τε δυσήνεμον †εισορόωντες:
ηώθεν δ' `Ομόλην αυτοσχεδόν εισορόωντες
πόντω κεκλιμένην παρεμέτρεον. ουδ' έτι δηρόν 595
μέλλον υπέκ ποταμοίο βαλείν 'Αμύροιο ρέεθρα:
κείθεν δ' Ευρυμένας τε πολυκλύστους τε φάραγγας
Οσσης Ουλύμποιό τ' εσέδρακον, αυτάρ έπειτα
κλίτεα Παλλήναια, Καναστραίην υπέρ άκρην,
ήνυσαν, εννύχιοι πνοιή ανέμοιο θέοντες. 600
ήρι δέ νισσομένοισιν Αθω ανέτειλε κολώνη
Θρηικίη, ή τόσσον απόπροθι Λήμνον εούσαν
όσσον ες ένδιόν κεν εύστολος ολκάς ανύσσαι,
ακροτάτη κορυφή σκιάει καί εσάχρι Μυρίνης.
τοίσιν δ' αυτήμαρ μέν άεν καί επί κνέφας ούρος 605
πάγχυ μάλ' ακραής, τετάνυστο δέ λαίφεα νηός:
αυτάρ άμ' ηελίοιο βολαίς ανέμοιο λιπόντος,
ειρεσίη κραναήν Σιντηίδα νήσον ίκοντο.
Ενθ' άμυδις πάς δήμος υπερβασίησι γυναικών
νηλειώς δέδμητο παροιχομένω λυκάβαντι. 610
δή γάρ κουριδίας μέν απηνήναντο γυναίκας
ανέρες εχθήραντες, έχον δ' επί ληιάδεσσι
τρηχύν έρον, άς αυτοί αγίνεον αντιπέρηθεν
Θρηικίην δηούντες: επεί χόλος αινός όπαζε
Κύπριδος, ούνεκά μιν γεράων επί δηρόν άτισσαν. 615
ώ μέλεαι ζήλοιό τ' επισμυγερώς ακόρητοι:
ουκ οίον σύν τήσιν εούς έρραισαν ακοίτας
αμφ' ευνή, πάν δ' άρσεν ομού γένος, ώς κεν οπίσσω
μή τινα λευγαλέοιο φόνου τείσειαν αμοιβήν.
οίη δ' εκ πασέων γεραρού περιφείσατο πατρός 620
`Υψιπύλεια Θόαντος, ό δή κατά δήμον άνασσε,
λάρνακι δ' εν κοίλη μιν ύπερθ' αλός ήκε φέρεσθαι,
αί κε φύγη. καί τόν μέν ες Οινοίην ερύσαντο
(πρόσθεν, ατάρ Σίκινόν γε μεθύστερον αυδηθείσαν)
νήσον επακτήρες (Σικίνου άπο, τόν ρα Θόαντι 625
νηιάς Οινοίη νύμφη τέκεν ευνηθείσα):
τήσι δέ βουκόλιαί τε βοών χάλκειά τε δύνειν
τεύχεα πυροφόρους τε διατμήξασθαι αρούρας
ρηίτερον πάσησιν 'Αθηναίης πέλεν έργων,
οίς αιεί τό πάροιθεν ομίλεον. αλλά γάρ έμπης 630
ή θαμά δή πάπταινον επί πλατύν όμμασι πόντον
δείματι λευγαλέω οπότε Θρήικες ίασι:
τώ καί ότ' εγγύθι νήσου ερεσσομένην ίδον 'Αργώ,
αυτίκα πασσυδίη πυλέων έκτοσθε Μυρίνης
δήια τεύχεα δύσαι ες αιγιαλόν προχέοντο, 635
Θυιάσιν ωμοβόροις ίκελαι, φάν γάρ που ικάνειν
Θρήικας: η δ' άμα τήσι Θοαντιάς `Υψιπύλεια
δύν' ενί τεύχεσι πατρός. αμηχανίη δ' έσχοντο
άφθογγοι, τοίόν σφιν επί δέος ηωρείτο.
Τείως δ' αύτ' εκ νηός αριστήες προέηκαν 640
Αιθαλίδην κήρυκα θοόν, τώπέρ τε μέλεσθαι
αγγελίας καί σκήπτρον επέτραπον `Ερμείαο
σφωιτέροιο τοκήος, ό οι μνήστιν πόρε πάντων
άφθιτον: ουδ' έτι νύν περ αποιχομένου 'Αχέροντος
δίνας απροφάτους ψυχήν επιδέδρομε λήθη: 645
αλλ' ήγ' έμπεδον αιέν αμειβομένη μεμόρηται,
άλλοθ' υποχθονίοις εναρίθμιος, άλλοτ' ες αυγάς
ηελίου ζωοίσι μετ' ανδράσιν -- αλλά τί μύθους
Αιθαλίδεω χρειώ με διηνεκέως αγορεύειν;
ός ρα τόθ' `Υψιπύλην μειλίξατο δέχθαι ιόντας 650
ήματος ανομένοιο διά κνέφας. ουδέ μέν ηοί
πείσματα νηός έλυσαν επί πνοιή βορέαο.
Λημνιάδες δέ γυναίκες ανά πτόλιν ίζον ιούσαι
εις αγορήν, αυτή γάρ επέφραδεν `Υψιπύλεια.
καί ρ' ότε δή μάλα πάσαι ομιλαδόν ηγερέθοντο, 655
αυτίκ' άρ' ήγ' ενί τήσιν εποτρύνουσ' αγόρευεν:
”'~Ω φίλαι, ει δ' άγε δή μενοεικέα δώρα πόρωμεν
ανδράσιν, οίά τ' έοικεν άγειν επί νηός έχοντας,
ήια καί μέθυ λαρόν, ίν' έμπεδον έκτοθι πύργων
μίμνοιεν, μηδ' άμμε κατά χρειώ μεθέποντες 660
ατρεκέως γνώωσι, κακή δ' επί πολλόν ίκηται
βάξις, επεί μέγα έργον ερέξαμεν: ουδέ τι πάμπαν
θυμηδές καί τοίσι τόγ' έσσεται εί κε δαείεν.
ημετέρη μέν νύν τοίη παρενήνοθε μήτις:
υμέων δ' εί τις άρειον έπος μητίσεται άλλη, 665
ειρέσθω: τού γάρ τε καί είνεκα δεύρο κάλεσσα.”
'~Ως άρ' έφη, καί θώκον εφίζανε πατρός εοίο
λάινον. αυτάρ έπειτα φίλη τροφός ώρτο Πολυξώ.
γήραϊ δή ρικνοίσιν επισκάζουσα πόδεσσιν,
βάκτρω ερειδομένη, πέρι δέ μενέαιν' αγορεύσαι: 670
τή καί παρθενικαί πίσυρες σχεδόν εδριόωντο
αδμήτες, λευκήσιν επιχνοάουσαι εθείραις.
στή δ' άρ' ενί μέσση αγορή, ανά δ' έσχεθε δειρήν
ήκα μόλις κυφοίο μεταφρένου, ώδέ τ' έειπεν:
”Δώρα μέν, ως αυτή περ εφανδάνει `Υψιπυλείη, 675
πέμπωμεν ξείνοισιν, επεί καί άρειον οπάσσαι:
ύμμι γε μήν τίς μήτις επαυρέσθαι βιότοιο,
αί κεν επιβρίση Θρήιξ στρατός ηέ τις άλλος
δυσμενέων, ά τε πολλά μετ' ανθρώποισι πέλονται,
ως καί νύν όδ' όμιλος ανωίστως εφικάνει; 680
ει δέ τό μέν μακάρων τις αποτρέποι, άλλα δ' οπίσσω
μυρία δηιοτήτος υπέρτερα πήματα μίμνει.
εύτ' άν δή γεραραί μέν αποφθινύθωσι γυναίκες,
κουρότεραι δ' άγονοι στυγερόν ποτί γήρας ίκησθε,
πώς τήμος βώσεσθε, δυσάμμοροι; ήε βαθείαις 685
αυτόματοι βόες ύμμιν ενιζευχθέντες αρούραις
γειοτόμον νειοίο διειρύσσουσιν άροτρον,
καί πρόκα τελλομένου έτεος στάχυν αμήσονται;
ή μέν εγών, ει καί με τά νύν έτι πεφρίκασιν
Κήρες, επερχόμενόν που οίομαι εις έτος ήδη 690
γαίαν εφέσσεσθαι, κτερέων από μοίραν ελούσα
αύτως ή θέμις εστί, πάρος κακότητι πελάσσαι:
οπλοτέρησι δέ πάγχυ τάδε φράζεσθαι άνωγα.
νύν γάρ δή παρά ποσσίν επήβολός εστ' αλεωρή,
εί κεν επιτρέψητε δόμους καί ληίδα πάσαν 695
υμετέρην ξείνοισι καί αγλαόν άστυ μέλεσθαι.”
'~Ως έφατ': εν δ' αγορή πλήτο θρόου, εύαδε γάρ σφιν
μύθος: ατάρ μετά τήνγε παρασχεδόν αύτις ανώρτο
`Υψιπύλη, καί τοίον υποβλήδην έπος ηύδα:
”Ει μέν δή πάσησιν εφανδάνει ήδε μενοινή, 700
ήδη κεν μετά νήα καί άγγελον οτρύναιμι.”
'~Η ρα, καί αμφίπολον μετεφώνεεν άσσον εούσαν:
“Ορσο μοι, 'Ιφινόη, τούδ' ανέρος αντιόωσα
ημέτερόνδε μολείν όστις στόλου ηγεμονεύει,
όφρα τί οι δήμοιο έπος θυμηδές ενίσπω: 705
καί δ' αυτούς γαίης τε καί άστεος, αί κ' εθέλωσι,
κέκλεο θαρσαλέως επιβαινέμεν ευμενέοντας.”
'~Η, καί έλυσ' αγορήν: μετά δ' εις εόν ώρτο νέεσθαι.
ώς δέ καί 'Ιφινόη Μινύας ίκεθ': οι δ' ερέεινον
χρείος ό τι φρονέουσα μετήλυθεν. ώκα δέ τούσγε 710
πασσυδίη μύθοισι προσέννεπεν εξερέοντας:
”Κούρη τοί μ' εφέηκε Θοαντιάς ενθάδ' ιούσαν
`Υψιπύλη καλέειν νηός πρόμον όστις όρωρεν,
όφρα τί οι δήμοιο έπος θυμηδές ενίσπη:
καί δ' αυτούς γαίης τε καί άστεος, αί κ' εθέλητε, 715
κέκλεται αυτίκα νύν επιβαινέμεν ευμενέοντας.”
'~Ως άρ' έφη, πάντεσσι δ' εναίσιμος ήνδανε μύθος:
`Υψιπύλην δ' είσαντο καταφθιμένοιο Θόαντος
τηλυγέτην γεγαυίαν ανασσέμεν. ώκα δέ τόνγε
πέμπον ίμεν, καί δ' αυτοί επεντύνοντο νέεσθαι. 720
Αυτάρ όγ' αμφ' ώμοισι, θεάς 'Ιτωνίδος έργον,
δίπλακα πορφυρέην περονήσατο, τήν οι όπασσε
Παλλάς, ότε πρώτον δρυόχους επεβάλλετο νηός
'Αργούς, καί κανόνεσσι δάε ζυγά μετρήσασθαι.
τής μέν ρηίτερόν κεν ες ηέλιον ανιόντα 725
όσσε βάλοις ή κείνο μεταβλέψειας έρευθος:
δή γάρ τοι μέσση μέν ερευθήεσσα τέτυκτο:
άκρα δέ πορφυρέη πάντη πέλεν, εν δ' άρ' εκάστω
τέρματι δαίδαλα πολλά διακριδόν εύ επέπαστο.
'Εν μέν έσαν Κύκλωπες επ' αφθίτω ημμένοι έργω, 730
Ζηνί κεραυνόν άνακτι πονεύμενοι: ός τόσον ήδη
παμφαίνων ετέτυκτο, μιής δ' έτι δεύετο μούνον
ακτίνος: τήν οίγε σιδηρείης ελάασκον
σφύρησιν, μαλεροίο πυρός ζείουσαν αυτμήν.
'Εν δ' έσαν 'Αντιόπης 'Ασωπίδος υιέε δοιώ, 735
'Αμφίων καί Ζήθος, απύργωτος δ' έτι Θήβη
κείτο πέλας: τής οίγε νέον βάλλοντο δομαίους
ιέμενοι: Ζήθος μέν επωμαδόν ηέρταζεν
ούρεος ηλιβάτοιο κάρη, μογέοντι εοικώς:
'Αμφίων δ' επί οί χρυσέη φόρμιγγι λιγαίνων 740
ήιε, δίς τόσση δέ μετ' ίχνια νίσσετο πέτρη.
`Εξείης δ' ήσκητο βαθυπλόκαμος Κυθέρεια
Αρεος οχμάζουσα θοόν σάκος, εκ δέ οι ώμου
πήχυν έπι σκαιόν ξυνοχή κεχάλαστο χιτώνος
νέρθε παρέκ μαζοίο: τό δ' αντίον ατρεκές αύτως 745
χαλκείη δείκηλον εν ασπίδι φαίνετ' ιδέσθαι.
'Εν δέ βοών έσκεν λάσιος νομός, αμφί δέ τήσιν
Τηλεβόαι μάρναντο καί υιέες 'Ηλεκτρύωνος,
οι μέν αμυνόμενοι, ατάρ οίγ' εθέλοντες αμέρσαι,
ληισταί Τάφιοι: τών δ' αίματι δεύετο λειμών 750
ερσήεις, πολέες δ' ολίγους βιόωντο νομήας.
'Εν δέ δύω δίφροι πεπονήατο δηριόωντε:
καί τού μέν προπάροιθε Πέλοψ ίθυνε τινάσσων
ηνία, σύν δέ οι έσκε παραιβάτις `Ιπποδάμεια:
τού δέ μεταδρομάδην επί Μυρτίλος ήλαεν ίππους, 755
σύν τώ δ' Οινόμαος, προτενές δόρυ χειρί μεμαρπώς,
άξονος εν πλήμνησι παρακλιδόν αγνυμένοιο
πίπτεν, επεσσύμενος Πελοπήια νώτα δαΐξαι.
'Εν καί 'Απόλλων Φοίβος οιστεύων ετέτυκτο,
βούπαις, ούπω πολλός, εήν ερύοντα καλύπτρης 760
μητέρα θαρσαλέως Τιτυόν μέγαν, όν ρ' έτεκέν γε
δί' 'Ελάρη, θρέψεν δέ καί άψ ελοχεύσατο Γαία.
'Εν καί Φρίξος έην Μινυήιος, ως ετεόν περ
εισαΐων κριού, ο δ' άρ' εξενέποντι εοικώς.
κείνους κ' εισορόων ακέοις ψεύδοιό τε θυμόν, 765
ελπόμενος πυκινήν τιν' από σφείων εσακούσαι
βάξιν, ό καί δηρόν περιπορπίδα θηήσαιο.
Τοί' άρα δώρα θεάς 'Ιτωνίδος ήεν 'Αθήνης:
δεξιτερή δ' έλεν έγχος εκηβόλον, ό ρ' 'Αταλάντη
Μαινάλω έν ποτέ οι ξεινήιον εγγυάλιξε, 770
πρόφρων αντομένη, πέρι γάρ μενέαινεν έπεσθαι
τήν οδόν: αλλ', όσον αυτός εκών, απερήτυε κούρην,
δείσε γάρ αργαλέας έριδας φιλότητος έκητι.
Βή δ' ίμεναι προτί άστυ, φαεινώ αστέρι ίσος,
όν ρά τε νηγατέησιν εεργόμεναι καλύβησιν 775
νύμφαι θηήσαντο δόμων ύπερ αντέλλοντα,
καί σφισι κυανέοιο δι' αιθέρος όμματα θέλγει
καλόν ερευθόμενος, γάνυται δέ τε ηιθέοιο
παρθένος ιμείρουσα μετ' αλλοδαποίσιν εόντος
ανδράσιν, ώ κέν μιν μνηστήν κομέωσι τοκήες -- 780
τώ ίκελος προπόλοιο κατά στίβον ήιεν ήρως:
καί ρ' ότε δή πυλέων τε καί άστεος εντός έβησαν,
δημότεραι μέν όπισθεν επεκλονέοντο γυναίκες
γηθόσυναι ξείνω: ο δ' επί χθονός όμματ' ερείσας
νίσσετ' απηλεγέως, όφρ' αγλαά δώμαθ' ίκανεν 785
`Υψιπύλης. άνεσαν δέ θύρας προφανέντι θεράπναι
δικλίδας, ευτύκτοισιν αρηρεμένας σανίδεσσιν:
ένθα μιν 'Ιφινόη κλισμώ ένι παμφανόωντι
εσσυμένως καλής διά παστάδος είσεν άγουσα
αντία δεσποίνης. η δ' εγκλιδόν όσσε βαλούσα 790
παρθενική ερύθηνε παρηίδας: έμπα δέ τόνγε
αιδομένη μύθοισι προσέννεπεν αιμυλίοισιν:
”Ξείνε, τίη μίμνοντες επί χρόνον έκτοθι πύργων
ήσθ' αύτως; επεί ου μέν υπ' ανδράσι ναίεται άστυ,
αλλά Θρηικίης επινάστιοι ηπείροιο 795
πυροφόρους αρόωσι γύας. κακότητα δέ πάσαν εξερέω
νημερτές, ίν' εύ γνοίητε καί αυτοί.
εύτε Θόας αστοίσι πατήρ εμός εμβασίλευε,
τηνίκα Θρηικίους οί τ' αντία ναιετάουσι
Λήμνου απορνύμενοι λαοί πέρθεσκον εναύλους 800
εκ νηών, αυτήσι δ' απείρονα ληίδα κούραις
δεύρ' άγον. ουλομένη δέ θεάς πορσύνετο μήνις
Κύπριδος, ή τέ σφιν θυμοφθόρον έμβαλεν άτην:
δή γάρ κουριδίας μέν απέστυγον έκ τε μελάθρων
ή ματίη είξαντες απεσσεύοντο γυναίκας, 805
αυτάρ ληιάδεσσι δορικτήταις παρίαυον,
σχέτλιοι. ή μέν δηρόν ετέτλαμεν, εί κέ ποτ' αύτις
οψέ μεταστρέψωσι νόον: τό δέ διπλόον αιεί
πήμα κακόν προύβαινεν. ατιμάζοντο δέ τέκνα
γνήσι' ενί μεγάροις, σκοτίη δ' άρα θάλλε γενέθλη: 810
αύτως δ' αδμήτες κούραι, χήραί τ' επί τήσι
μητέρες, άμ πτολίεθρον ατημελέες αλάληντο:
ουδέ πατήρ ολίγον περ εής αλέγιζε θυγατρός,
ει καί εν οφθαλμοίσι δαϊζομένην ορόωτο
μητρυιής υπό χερσίν ατασθάλου: ουδ' από μητρός 815
λώβην ως τό πάροιθεν αεικέα παίδες άμυνον,
ουδέ κασιγνήτοισι κασιγνήτη μέλε θυμώ:
αλλ' οίαι κούραι ληίτιδες έν τε δόμοισιν
έν τε χοροίς αγορή τε καί ειλαπίνησι μέλοντο,
εισόκε τις θεός άμμιν υπέρβιον έμβαλε θάρσος, 820
άψ αναερχομένους Θρηκών άπο μηκέτι πύργοις
δέχθαι, ίν' ή φρονέοιεν άπερ θέμις, ηέ πη άλλη
αυταίς ληιάδεσσιν αφορμηθέντες ίκοιντο.
οι δ' άρα θεσσάμενοι παίδων γένος όσσον έλειπτο
άρσεν ανά πτολίεθρον, έβαν πάλιν ένθ' έτι νύν περ 825
Θρηικίης άροσιν χιονώδεα †ναιετάουσιν.
τώ υμείς στρωφάσθ' επιδήμιοι: ει δέ κεν αύθι
ναιετάειν εθέλοις καί τοι άδοι, ή τ' άν έπειτα
πατρός εμείο Θόαντος έχοις γέρας: ουδέ σ' οίω
γαίαν ονόσσεσθαι, περί γάρ βαθυλήιος άλλων 830
νήσων Αιγαίη όσαι ειν αλί ναιετάουσιν.
αλλ' άγε νύν επί νήα κιών ετάροισιν ενίσπες
μύθους ημετέρους, μηδ' έκτοθι μίμνε πόληος.”
Ισκεν, αμαλδύνουσα φόνου τέλος οίον ετύχθη
ανδράσιν: αυτάρ ο τήνγε παραβλήδην προσέειπεν: 835
”`Υψιπύλη, μάλα κεν θυμηδέος αντιάσαιμεν
χρησμοσύνης ήν άμμι σέθεν χατέουσιν οπάζεις.
είμι δ' υπότροπος αύτις ανά πτόλιν, εύτ' άν έκαστα
εξείπω κατά κόσμον. ανακτορίη δέ μελέσθω
σοίγ' αυτή καί νήσος: έγωγε μέν ουκ αθερίζων 840
χάζομαι, αλλά με λυγροί επισπέρχουσιν άεθλοι.”
'~Η, καί δεξιτερής χειρός θίγεν, αίψα δ' οπίσσω
βή ρ' ίμεν: αμφί δέ τόνγε νεήνιδες άλλοθεν άλλαι
μυρίαι ειλίσσοντο κεχαρμέναι, όφρα πυλάων
εξέμολεν. μετέπειτα δ' ευτροχάλοισιν αμάξαις 845
ακτήν εισανέβαν ξεινήια πολλά φέρουσαι,
μύθον ότ' ήδη πάντα διηνεκέως αγόρευσε
τόν ρα καλεσσαμένη διεπέφραδεν `Υψιπύλεια:
καί δ' αυτούς ξεινούσθαι επί σφεά δώματ' άγεσκον,
ρηιδίως: Κύπρις γάρ επί γλυκύν ίμερον ώρσεν, 850
`Ηφαίστοιο χάριν πολυμήτιος, όφρα κεν αύτις
ναίηται μετόπισθεν ακήρατος ανδράσι Λήμνος.
ένθ' ο μέν `Υψιπύλης βασιλήιον ες δόμον ώρτο
Αισονίδης: οι δ' άλλοι όπη καί έκυρσαν έκαστος,
`Ηρακλήος άνευθεν, ο γάρ παρά νηί λέλειπτο 855
αυτός εκών παύροί τε διακρινθέντες εταίροι.
αυτίκα δ' άστυ χοροίσι καί ειλαπίνησι γεγήθει
καπνώ κνισήεντι περίπλεον: έξοχα δ' άλλων
αθανάτων Ηρης υία κλυτόν ηδέ καί αυτήν
Κύπριν αοιδήσιν θυέεσσί τε μειλίσσοντο. 860
'Αμβολίη δ' εις ήμαρ αεί εξ ήματος ήεν
ναυτιλίης. δηρόν δ' άν ελίνυον αύθι μένοντες,
ει μή αολλίσσας ετάρους απάνευθε γυναικών
`Ηρακλέης τοίοισιν ενιπτάζων μετέειπεν:
”Δαιμόνιοι, πάτρης εμφύλιον αίμ' αποέργει 865
ημέας, ήε γάμων επιδευέες ενθάδ' έβημεν
κείθεν, ονοσσάμενοι πολιήτιδας, αύθι δ' έαδεν
ναίοντας λιπαρήν άροσιν Λήμνοιο ταμέσθαι;
ου μάλ' ευκλειείς γε σύν οθνείησι γυναιξίν
εσσόμεθ' ώδ' επί δηρόν εελμένοι, ουδέ τό κώας 870
αυτόματον δώσει τις ελείν θεός ευξαμένοισιν.
ίομεν αύτις έκαστοι επί σφεά: τόν δ' ενί λέκτροις
`Υψιπύλης ειάτε πανήμερον, εισόκε Λήμνον
παισίν επανδρώση, μεγάλη τέ ε βάξις έχησιν.”
'~Ως νείκεσσεν όμιλον: εναντία δ' ού νύ τις έτλη 875
όμματ' ανασχεθέειν ουδέ προτιμυθήσασθαι,
αλλ' αύτως αγορήθεν επαρτίζοντο νέεσθαι
σπερχόμενοι. ταί δέ σφιν επέδραμον, εύτ' εδάησαν:
ως δ' ότε λείρια καλά περιβρομέουσι μέλισσαι
πέτρης εκχύμεναι σιμβληίδος, αμφί δέ λειμών 880
ερσήεις γάνυται, ταί δέ γλυκύν άλλοτ' επ' άλλον
καρπόν αμέργουσιν πεποτημέναι -- ώς άρα ταίγε
ενδυκές ανέρας αμφί κινυρόμεναι προχέοντο,
χερσί δέ καί μύθοισιν εδεικανόωντο έκαστον,
ευχόμεναι μακάρεσσιν απήμονα νόστον οπάσσαι. 885
ώς δέ καί `Υψιπύλη ηρήσατο, χείρας ελούσα
Αισονίδεω, τά δέ οι ρέε δάκρυα χήτει ιόντος:
”Νίσσεο, καί σε θεοί σύν απηρέσιν αύτις εταίροις
χρύσειον βασιλήι δέρος κομίσειαν άγοντα,
αύτως ως εθέλεις καί τοι φίλον. ήδε δέ νήσος 890
σκήπτρά τε πατρός εμείο παρέσσεται, ήν καί οπίσσω
δή ποτε νοστήσας εθέλης άψορρον ικέσθαι:
ρηιδίως δ' άν εοί καί απείρονα λαόν αγείραις
άλλων εκ πολίων. αλλ' ου σύγε τήνδε μενοινήν
σχήσεις, ούτ' αυτή προτιόσσομαι ώδε τελείσθαι: 895
μνώεο μήν, απεών περ ομώς καί νόστιμος ήδη,
`Υψιπύλης: λίπε δ' ήμιν έπος, τό κεν εξανύσαιμι
πρόφρων, ήν άρα δή με θεοί δώωσι τεκέσθαι.”
Τήν δ' αύτ' Αίσονος υιός αγαιόμενος προσέειπεν:
“`Υψιπύλη, τά μέν ούτω εναίσιμα πάντα γένοιτο 900
εκ μακάρων: τύνη δ' εμέθεν πέρι θυμόν αρείω
ίσχαν', επεί πάτρην μοι άλις Πελίαο έκητι
ναιετάειν: μούνόν με θεοί λύσειαν αέθλων.
ει δ' ού μοι πέπρωται ες `Ελλάδα γαίαν ικέσθαι
τηλού αναπλώοντι, σύ δ' άρσενα παίδα τέκηαι, 905
πέμπε μιν ηβήσαντα Πελασγίδος ένδον 'Ιωλκού
πατρί τ' εμώ καί μητρί δύης άκος, ήν άρα τούσγε
τέτμη έτι ζώοντας, ίν' άνδιχα τοίο άνακτος
σφοίσιν πορσύνωνται εφέστιοι εν μεγάροισιν.”
'~Η, καί έβαιν' επί νήα παροίτατος. ώς δέ καί άλλοι 910
βαίνον αριστήες, λάζοντο δέ χερσίν ερετμά
ενσχερώ εζόμενοι: πρυμνήσια δέ σφισιν Αργος
λύσεν υπέκ πέτρης αλιμυρέος: ένθ' άρα τοίγε
κόπτον ύδωρ δολιχήσιν επικρατέως ελάτησι.
εσπέριοι δ' 'Ορφήος εφημοσύνησιν έκελσαν 915
νήσον ες 'Ηλέκτρης 'Ατλαντίδος, όφρα δαέντες
αρρήτους αγανήσι τελεσφορίησι θέμιστας
σωότεροι κρυόεσσαν υπείρ άλα ναυτίλλοιντο.
τών μέν έτ' ου προτέρω μυθήσομαι, αλλά καί αυτή
νήσος ομώς κεχάροιτο καί οί λάχον όργια κείνα 920
δαίμονες ενναέται, τά μέν ου θέμις άμμιν αείδειν:
κείθεν δ' ειρεσίη Μέλανος διά βένθεα Πόντου
ιέμενοι, τή μέν Θρηκών χθόνα τή δέ περαίην
Ιμβρον έχον καθύπερθε: νέον γε μέν ηελίοιο
δυομένου Χέρνησον επί προύχουσαν ίκοντο. 925
ένθα σφιν λαιψηρός άη νότος, ιστία δ' ούρω
στησάμενοι κούρης 'Αθαμαντίδος αιπά ρέεθρα
εισέβαλον. πέλαγος δέ τό μέν καθύπερθε λέλειπτο
ήρι, τό δ' εννύχιοι `Ροιτειάδος ένδοθεν άκρης
μέτρεον, 'Ιδαίην επί δεξιά γαίαν έχοντες. 930
Δαρδανίην δέ λιπόντες επιπροσέβαλλον 'Αβύδω,
Περκώτην δ' επί τή καί 'Αβαρνίδος ημαθόεσσαν
ηιόνα ζαθέην τε παρήμειβον Πιτύειαν.
καί δή τοίγ' επί νυκτί διάνδιχα νηός ιούσης
δίνη πορφύροντα διήνυσαν `Ελλήσποντον: 935
έστι δέ τις αιπεία Προποντίδος ένδοθι νήσος
τυτθόν από Φρυγίης πολυληίου ηπείροιο
εις άλα κεκλιμένη, όσσον τ' επιμύρεται ισθμός
χέρσω έπι πρηνής καταειμένος: εν δέ οι ακταί
αμφίδυμοι, κείται δ' υπέρ ύδατος Αισήποιο: 940
Αρκτων μιν καλέουσιν Ορος περιναιετάοντες.
καί τό μέν υβρισταί τε καί άγριοι †ναιετάουσιν
Γηγενέες, μέγα θαύμα περικτιόνεσσιν ιδέσθαι:
έξ γάρ εκάστω χείρες υπέρβιοι ηερέθοντο,
αι μέν από στιβαρών ώμων δύο, ταί δ' υπένερθεν 945
τέσσαρες αινοτάτησιν επί πλευρής αραρυίαι:
ισθμόν δ' αύ πεδίον τε Δολίονες αμφενέμοντο
ανέρες: εν δ' ήρως Αινήιος υιός άνασσε
Κύζικος, όν κούρη δίου τέκεν Ευσώροιο
Αινήτη. τούς δ' ούτι, καί έκπαγλοί περ εόντες, 950
Γηγενέες σίνοντο, Ποσειδάωνος αρωγή,
τού γάρ έσαν τά πρώτα Δολίονες εκγεγαώτες.
Ενθ' 'Αργώ προύτυψεν επειγομένη ανέμοισιν
Θρηικίοις: Καλός δέ Λιμήν υπέδεκτο θέουσαν.
κείθι καί ευναίης ολίγον λίθον ειρύσσαντες 955
Τίφυος εννεσίησιν υπό κρήνη ελίποντο,
κρήνη υπ' 'Αρτακίη: έτερον δ' έλον, όστις αρήρει,
βριθύν: ατάρ κείνόν γε θεοπροπίαις `Εκάτοιο
Νηλεΐδαι μετόπισθεν 'Ιάονες ιδρύσαντο
ιερόν, ή θέμις ήεν, 'Ιησονίης εν 'Αθήνης. 960
τούς δ' άμυδις φιλότητι Δολίονες ηδέ καί αυτός
Κύζικος αντήσαντες, ότε στόλον ηδέ γενέθλην
έκλυον οίτινες είεν, ευξείνως αρέσαντο:
καί σφεας ειρεσίη πέπιθον προτέρωσε κιόντας
άστεος εν λιμένι πρυμνήσια νηός ανάψαι. 965
ένθ' οίγ' 'Εκβασίω βωμόν θέσαν 'Απόλλωνι,
εισάμενοι παρά θίνα, θυηπολίης τ' εμέλοντο.
δώκεν δ' αυτός άναξ λαρόν μέθυ δευομένοισιν
μήλά θ' ομού. δή γάρ οι έην φάτις, εύτ' άν ίκωνται
ανδρών ηρώων θείος στόλος, αυτίκα τοίσγε 970
μείλιχον αντιάαν μηδέ πτολέμοιο μέλεσθαι.
νείόν που καί κείνω υποσταχύεσκον ίουλοι:
ουδέ νύ πω παίδεσσιν αγαλλόμενος μεμόρητο,
αλλ' έτι οι κατά δώματ' ακήρατος ήεν άκοιτις
ωδίνων, Μέροπος Περκωσίου εκγεγαυία 975
Κλείτη ευπλόκαμος. τήν μέν νέον εξέτι πατρός
θεσπεσίοις έδνοισιν ανήγαγεν αντιπέρηθεν:
αλλά καί ώς θάλαμόν τε λιπών καί δέμνια νύμφης,
τοίς μέτα δαίτ' αλέγυνε, βάλεν δ' από δείματα θυμού.
αλλήλους δ' ερέεινον αμοιβαδίς: ήτοι ο μέν σφεων 980
πεύθετο ναυτιλίης άνυσιν Πελίαό τ' εφετμάς,
οι δέ περικτιόνων πόλιας καί κόλπον άπαντα
ευρείης πεύθοντο Προποντίδος: ου μέν επιπρό
ηείδει καταλέξαι εελδομένοισι δαήναι.
'Ηοί δ' εισανέβαν μέγα Δίνδυμον, όφρα κεν αυτοί 985
θηήσαιντο πόρους κείνης αλός: εν δ' άρα τοίγε
νήα Χυτώ Λιμένι προτέρου εξήλασαν όρμου:
ήδε δ' 'Ιησονίη πέφαται `Οδός, ήνπερ έβησαν.
Γηγενέες δ' ετέρωθεν απ' ούρεος αίξαντες
φράξαν απειρεσίησι Χυτού στόμα νειόθι πέτρης, 990
πόντιον οίά τε θήρα λοχώμενοι ένδον εόντα:
αλλά γάρ αύθι λέλειπτο σύν ανδράσιν οπλοτέροισιν
`Ηρακλέης, ός δή σφι παλίντονον αίψα τανύσσας
τόξον, επασσυτέρους πέλασε χθονί. τοί δέ καί αυτοί
πέτρας αμφιρρώγας αερτάζοντες έβαλλον: 995
δή γάρ που καί κείνα θεά τρέφεν αινά πέλωρα
Ηρη, Ζηνός άκοιτις, αέθλιον `Ηρακλήι:
σύν δέ καί ώλλοι δήθεν, υπότροποι αντιόωντες
πρίν περ ανελθέμεναι σκοπιήν, ήπτοντο φόνοιο
Γηγενέων ήρωες αρήιοι, ημέν οιστοίς 1000
ηδέ καί εγχείησι δεδεγμένοι, εισόκε πάντας
αντιβίην ασπερχές ορινομένους εδάιξαν.
ως δ' ότε δούρατα μακρά νέον πελέκεσσι τυπέντα
υλοτόμοι στοιχηδόν επί ρηγμίνι βάλωσιν,
όφρα νοτισθέντα κρατερούς ανεχοίατο γόμφους -- 1005
ώς οι ενί ξυνοχή λιμένος πολιοίο τέταντο
εξείης, άλλοι μέν ες αλμυρόν αθρόοι ύδωρ
δύπτοντες κεφαλάς καί στήθεα, γυία δ' ύπερθεν
χέρσω τεινάμενοι: τοί δ' έμπαλιν, αιγιαλοίο
κράατα μέν ψαμάθοισι, πόδας δ' εις βένθος έρειδον, 1010
άμφω άμ' οιωνοίσι καί ιχθύσι κύρμα γενέσθαι.
Ηρωες δ', ότε δή σφιν αταρβής έπλε κέλευθος,
δή τότε πείσματα νηός επί πνοιής ανέμοιο
λυσάμενοι, προτέρωσε διέξ αλός οίδμα νέοντο:
η δ' έθεεν λαίφεσσι πανήμερος. ου μέν ιούσης 1015
νυκτός έτι ριπή μένεν έμπεδον, αλλά θύελλαι
αντίαι αρπάγδην οπίσω φέρον, όφρ' επέλασσαν
αύτις ευξείνοισι Δολίοσιν. εκ δ' άρ' έβησαν
αυτονυχί (`Ιερή δέ φατίζεται ήδ' έτι Πέτρη
ή πέρι πείσματα νηός επεσσύμενοι εβάλοντο), 1020
ουδέ τις αυτήν νήσον επιφραδέως ενόησεν
έμμεναι. ουδ' υπό νυκτί Δολίονες άψ ανιόντας
ήρωας νημερτές επήισαν, αλλά που ανδρών
Μακριέων είσαντο Πελασγικόν άρεα κέλσαι:
τώ καί τεύχεα δύντες επί σφίσι χείρας άειραν. 1025
σύν δ' έλασαν μελίας τε καί ασπίδας αλλήλοισιν,
οξείη ίκελοι ριπή πυρός, ή τ' ενί θάμνοις
αυαλέοισι πεσούσα κορύσσεται: εν δέ κυδοιμός
δεινός τε ζαμενής τε Δολιονίω πέσε δήμω.
ουδ' όγε δηιοτήτος υπέρ μόρον αύτις έμελλεν 1030
οίκαδε νυμφιδίους θαλάμους καί λέκτρον ικέσθαι,
αλλά μιν Αισονίδης, τετραμμένον ιθύς εοίο,
πλήξεν επαΐξας στήθος μέσον, αμφί δέ δουρί
οστέον ερραίσθη: ο δ' ενί ψαμάθοισιν ελυσθείς
μοίραν ανέπλησεν. τήν γάρ θέμις ούποτ' αλύξαι 1035
θνητοίσιν, πάντη δέ περί μέγα πέπταται έρκος:
ώς τόν, οιόμενόν που αδευκέος έκτοθεν άτης
είναι αριστήων, αυτή υπό νυκτί πέδησεν
μαρνάμενον κείνοισι. πολείς δ' επαρηγόνες άλλοι
έκταθεν: `Ηρακλέης μέν ενήρατο Τηλεκλήα 1040
ηδέ Μεγαβρόντην, Σφόδριν δ' ενάριξεν Ακαστος,
Πηλεύς δέ Ζέλυν είλεν αρηίθοόν τε Γέφυρον,
αυτάρ ευμμελίης Τελαμών Βασιλήα κατέκτα:
Ιδας δ' αύ Προμέα, Κλυτίος δ' `Υάκινθον έπεφνεν,
Τυνδαρίδαι δ' άμφω Μεγαλοσσάκεα Φλογίον τε, 1045
Οινεΐδης δ' επί τοίσιν έλε θρασύν 'Ιτυμονήα
ηδέ καί 'Αρτακέα, πρόμον ανδρών: ούς έτι πάντας
ενναέται τιμαίς ηρωίσι κυδαίνουσιν.
οι δ' άλλοι είξαντες υπέτρεσαν, ηύτε κίρκους
ωκυπέτας αγεληδόν υποτρέσσωσι πέλειαι, 1050
ες δέ πύλας ομάδω πέσον αθρόοι: αίψα δ' αυτής
πλήτο πόλις στονόεντος υποτροπίη πολέμοιο.
ηώθεν δ' ολοήν καί αμήχανον εισενόησαν
αμπλακίην άμφω: στυγερόν δ' άχος είλεν ιδόντας
ήρωας Μινύας Αινήιον υία πάροιθεν 1055
Κύζικον εν κονίησι καί αίματι πεπτηώτα.
ήματα δέ τρία πάντα γόων τίλλοντό τε χαίτας
αυτοί ομώς λαοί τε Δολίονες: αυτάρ έπειτα,
τρίς περί χαλκείοις σύν τεύχεσι δινηθέντες,
τύμβω ενεκτερέιξαν, επειρήσαντό τ' αέθλων, 1060
ή θέμις, άμ πεδίον Λειμώνιον: ένθ' έτι νύν περ
αγκέχυται τόδε σήμα καί οψιγόνοισιν ιδέσθαι.
ουδέ μέν ουδ' άλοχος Κλείτη φθιμένοιο λέλειπτο
ού πόσιος μετόπισθε, κακώ δ' έπι κύντερον άλλο
ήνυσεν, αψαμένη βρόχον αυχένι. τήν δέ καί αυταί 1065
νύμφαι αποφθιμένην αλσηίδες ωδύραντο:
καί οι από βλεφάρων όσα δάκρυα χεύατ' έραζε,
πάντα τάγε κρήνην τεύξαν θεαί, ήν καλέουσιν
Κλείτην, δυστήνοιο περικλεές ούνομα νύμφης.
αινότατον δή κείνο Δολιονίησι γυναιξίν 1070
ανδράσι τ' εκ Διός ήμαρ επήλυθεν: ουδέ †γάρ αυτών†
έτλη τις πάσσασθαι εδητύος ουδ' επί δηρόν
εξ αχέων έργοιο μυληφάτου εμνώοντο,
αλλ' αύτως άφλεκτα διαζώεσκον έδοντες.
ένθεν νύν, εύτ' άν σφιν ετήσια χύτλα χέωνται 1075
Κύζικον ενναίοντες 'Ιάονες, έμπεδον αιεί
πανδήμοιο μύλης πελανούς επαλετρεύουσιν.
'Εκ δέ τόθεν τρηχείαι ανηέρθησαν άελλαι
ήμαθ' ομού νύκτας τε δυώδεκα, τούς δέ καταύθι
ναυτίλλεσθαι έρυκον. επιπλομένη δ' ενί νυκτί 1080
ώλλοι μέν ρα πάρος δεδμημένοι ευνάζοντο
ύπνω αριστήες πύματον λάχος, αυτάρ Ακαστος
Μόψος τ' 'Αμπυκίδης αδινά κνώσσοντας έρυντο:
η δ' άρ' υπέρ ξανθοίο καρήατος Αισονίδαο
πωτάτ' αλκυονίς, λιγυρή οπί θεσπίζουσα 1085
λήξιν ορινομένων ανέμων: συνέηκε δέ Μόψος
ακταίης όρνιθος εναίσιμον όσσαν ακούσας.
καί τήν μέν θεός αύτις απέτραπεν, ίζε δ' ύπερθεν
νηίου αφλάστοιο μετήορος αίξασα:
τόν δ' όγε, κεκλιμένον μαλακοίς ενί κώεσιν οιών, 1090
κινήσας ανέγειρε παρασχεδόν, ώδέ τ' έειπεν:
”Αισονίδη, χρειώ σε τόδε ρίον εισανιόντα
Δινδύμου οκριόεντος εύθρονον ιλάξασθαι
μητέρα συμπάντων μακάρων, λήξουσι δ' άελλαι
ζαχρηείς: τοίην γάρ εγώ νέον όσσαν άκουσα 1095
αλκυόνος αλίης, ή τε κνώσσοντος ύπερθεν
σείο πέριξ τά έκαστα πιφαυσκομένη πεπότητο.
εκ γάρ τής άνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθών
πάσα πεπείρηται νιφόεν θ' έδος Ουλύμποιο:
καί οι, ότ' εξ ορέων μέγαν ουρανόν εισαναβαίνη, 1100
Ζεύς αυτός Κρονίδης υποχάζεται, ώς δέ καί ώλλοι
αθάνατοι μάκαρες δεινήν θεόν αμφιέπουσιν.”
'~Ως φάτο, τώ δ' ασπαστόν έπος γένετ' εισαΐοντι:
ώρνυτο δ' εξ ευνής κεχαρημένος, ώρσε δ' εταίρους
πάντας επισπέρχων, καί τέ σφισιν εγρομένοισιν 1105
'Αμπυκίδεω Μόψοιο θεοπροπίας αγόρευσεν.
αίψα δέ κουρότεροι μέν από σταθμών ελάσαντες
ένθεν ες αιπεινήν άναγον βόας ούρεος άκρην:
οι δ' άρα, λυσάμενοι `Ιερής εκ πείσματα Πέτρης,
ήρεσαν ες λιμένα Θρηίκιον, άν δέ καί αυτοί 1110
βαίνον, παυροτέρους ετάρων εν νηί λιπόντες.
τοίσι δέ Μακριάδες σκοπιαί καί πάσα περαίη
Θρηικίης ενί χερσίν εαίς προυφαίνετ' ιδέσθαι:
φαίνετο δ' ηερόεν στόμα Βοσπόρου ηδέ κολώναι
Μύσιαι: εκ δ' ετέρης ποταμού ρόος Αισήποιο 1115
άστυ τε καί πεδίον Νηπήιον 'Αδρηστείης.
έσκε δέ τι βριαρόν στύπος αμπέλου έντροφον ύλη,
πρόχνυ γεράνδρυον: τό μέν έκταμον, όφρα πέλοιτο
δαίμονος ουρείης ιερόν βρέτας, έξεσε δ' Αργος
ευκόσμως: καί δή μιν επ' οκριόεντι κολωνώ 1120
ίδρυσαν, φηγοίσιν επηρεφές ακροτάτησιν
αί ρά τε πασάων πανυπέρταται ερρίζωντο:
βωμόν δ' αύ χέραδος παρενήνεον. αμφί δέ φύλλοις
στεψάμενοι δρυΐνοισι θυηπολίης εμέλοντο,
Μητέρα Δινδυμίην πολυπότνιαν αγκαλέοντες, 1125
ενναέτιν Φρυγίης, Τιτίην θ' άμα Κύλληνόν τε,
οί μούνοι πλεόνων μοιρηγέται ηδέ πάρεδροι
Μητέρος 'Ιδαίης κεκλήαται, όσσοι έασιν
Δάκτυλοι 'Ιδαίοι Κρηταιέες, ούς ποτε νύμφη
'Αγχιάλη Δικταίον ανά σπέος, αμφοτέρησιν 1130
δραξαμένη γαίης Οιαξίδος, εβλάστησε.
πολλά δέ τήνγε λιτήσιν αποστρέψαι εριώλας
Αισονίδης γουνάζετ', επιλλείβων ιεροίσιν
αιθομένοις: άμυδις δέ νέοι 'Ορφήος ανωγή
σκαίροντες βηταρμόν ενόπλιον ειλίσσοντο, 1135
καί σάκεα ξιφέεσσιν επέκτυπον, ώς κεν ιωή
δύσφημος πλάζοιτο δι' ηέρος ήν έτι λαοί
κηδείη βασιλήος ανέστενον. ένθεν εσαιεί
ρόμβω καί τυπάνω `Ρείην Φρύγες ιλάσκονται.
η δέ που ευαγέεσσιν επί φρένα θήκε θυηλαίς 1140
ανταίη δαίμων, τά δ' εοικότα σήματ' έγεντο:
δένδρεα μέν καρπόν χέον άσπετον, αμφί δέ ποσσίν
αυτομάτη φύε γαία τερείνης άνθεα ποίης:
θήρες δ' ειλυούς τε κατά ξυλόχους τε λιπόντες
ουρήσιν σαίνοντες επήλυθον. η δέ καί άλλο 1145
θήκε τέρας, επεί ούτι παροίτερον ύδατι νάεν
Δίνδυμον, αλλά σφιν τότ' ανέβραχε διψάδος αύτως
εκ κορυφής, άλληκτον: 'Ιησονίην δ' ενέπουσιν
κείνο ποτόν Κρήνην περιναιέται άνδρες οπίσσω.
καί τότε μέν δαίτ' αμφί θεάς έσαν ούρεσιν Αρκτων, 1150
μέλποντες `Ρείην πολυπότνιαν: αυτάρ ες ηώ
ληξάντων ανέμων νήσον λίπον ειρεσίησιν.
Ενθ' έρις άνδρα έκαστον αριστήων ορόθυνεν,
όστις απολλήξειε πανύστατος: αμφί γάρ αιθήρ
νήνεμος εστόρεσεν δίνας, κατά δ' εύνασε πόντον. 1155
οι δέ γαληναίη πίσυνοι ελάασκον επιπρό
νήα βίη, τήν δ' ού κε διέξ αλός αίσσουσαν
ουδέ Ποσειδάωνος αελλόποδες κίχον ίπποι:
έμπης δ', εγρομένοιο σάλου ζαχρηέσιν αύραις,
αί νέον εκ ποταμών υπό δείελον ηερέθοντο, 1160
τειρόμενοι καμάτω μετελώφεον: αυτάρ ο τούσγε
πασσυδίη μογέοντας εφέλκετο κάρτεϊ χειρών
`Ηρακλέης, ετίνασσε δ' αρηρότα δούρατα νηός.
αλλ' ότε δή, Μυσών λελιημένοι ηπείροιο,
`Ρυνδακίδας προχοάς μέγα τ' ηρίον Αιγαίωνος 1165
τυτθόν υπέκ Φρυγίης παρεμέτρεον εισορόωντες,
δή τότ', ανοχλίζων τετρηχότος οίδματος ολκούς,
μεσσόθεν άξεν ερετμόν: ατάρ τρύφος άλλο μέν αυτός
άμφω χερσίν έχων πέσε δόχμιος, άλλο δέ πόντος
κλύζε παλιρροθίοισι φέρων. ανά δ' έζετο σιγή 1170
παπταίνων, χείρες γάρ αήθεσον ηρεμέουσαι.
'~Ημος δ' αγρόθεν είσι φυτοσκάφος ή τις αροτρεύς
ασπασίως εις αύλιν εήν, δόρποιο χατίζων,
αυτού δ' εν προμολή τετρυμένα γούνατ' έκαμψεν
αυσταλέος κονίησι, περιτριβέας δέ τε χείρας 1175
εισορό