Αισώπου Μύθοι/Αλιείς λίθον αγρεύσαντες

Από Βικιθήκη
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ἁλιεῖς λίθον ἀγρεύσαντες



Ἁλιεῖς σαγήνην εἷλκον: βαρείας δὲ αὐτῆς οὔσης, ἔχαιρον καὶ ὠρχοῦντο, πολλὴν εἶναι νομίζοντες τὴν ἄγραν. Ὡς δὲ ἀφελκύσαντες ἐπὶ τὴν ἠιόνα τῶν μὲν ἰχθύων ὀλίγους εὗρον, λίθων δὲ καὶ ἄλλης ὕλης μεστὴν τὴν σαγήνην, οὐ μετρίως ἐβαρυθύμουν, οὐ τοσοῦτον ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι δυσφοροῦντες ὅσον ὅτι καὶ τὰ ἐναντία προειλήφεισαν. Εἷς δέ τις ἐν αὐτοῖς γηραιὸς ὢν εἶπεν: "Ἀλλὰ παυσώμεθα, ὦ ἑταῖροι: χαρᾶς γάρ, ὡς ἔοικεν, ἀδελφή ἐστιν ἡ λύπη, καὶ ἡμᾶς ἔδει τοσαῦτα προησθέντας πάντως παθεῖν τι καὶ λυπηρόν." Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ τοῦ βίου τὸ εὐμετάβλητον ὁρῶντας μὴ τοῖς αὐτοῖς πράγμασιν ἀεὶ ἐπαγάλλεσθαι, λογιζομένους ὅτι ἐκ πολλῆς εὐδίας ἀνάγκη καὶ χειμῶνα γενέσθαι.

Στα νέα Ελληνικά[Επεξεργασία]

Κάτι ψαράδες τραβώντας τα δίχτυα ήτανε πολύ βαριά, σκέφτηκαν οτι πρέπει να έχουν πολλά μεγάλα ψάρια, γι' αυτό είναι τα δίχτυα τόσο βαριά, κ με χαρά τραβούσαν. Όταν όμως έφεραν πάνω τα δίχτυα, είδαν οτι ελάχιστα είχε ψάρια, το βάρος ήταν απο πέτρες. Γι' αυτό κ σταναχωρέθηκαν πολύ, όχι τόσο γιατί ήτανε πέτρες, αλλα γιατί περιμένανε μεγάλα ψάρια. Τότε ένας γέρος ψαράς τους είπε: εντάξει βρε παιδιά, φτάνει τόση στενοχώρια! Πείτε πως τόσο που χαιρόμασταν τραβώντας τα δίχτυα, μας ήρθε κ η λύπη σε αντιστάθμισμα. Δέν γίνεται όλο τον χρόνο καλοκαίρι, έχει κ χειμώνα.

Αυτή είναι η γνώση του γέρου ψαρά.